အိုဘားမား နဲ႔ ရြမ္းေန ဘယ္သူက ပိုညစ္ပတ္သလဲ (ေဆာင္းပါး)

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုမွာ သမၼတေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပဖို႔ သံုးလ ပတ္ဝန္းက်င္မွ်သာ လုိပါေတာ့တယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ သမၼတေလာင္းေတြ အႀကိတ္အနယ္ယွဥ္ၿပိဳင္ရမယ့္ ျပည္နယ္ ၁၂ ခုမွာေတာ့ မဲဆြယ္၊ မဲခ်ဴတဲ့ ေၾကျငာေတြက ခါတိုင္းနဲ႔ မတူပဲ တစ္ေယာက္အေၾကာင္း၊ တစ္ေယာက္ အပုတ္ခ်တဲ့ ကိစၥေတြသာျပည့္ႏွက္ေနပါတယ္။ ေၾကာ္ျငာေတြက သမၼေလာင္းႏွစ္ဦး တစ္ေယာက္ရဲ႕ အပုတ္တစ္ေယာက္ေဖၚ၊ တစ္ေယာက္ရဲ႕ အနာတစ္ေယာက္ဆြ ေနၾကတဲ့ အေၾကာင္းေတြကို သူတို႔ရဲ႕ေနာက္ပါ မဲဆြယ္စည္းရုံးေရး အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ ေထာက္ခံသူေတြက ပိုက္ဆံေပးၿပီး ေၾကာ္ျငာေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေၾကျငာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မဲဆႏၵရွင္လူထုၾကား စစ္တမ္းေကာက္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တီဗြီမွာ ေန႔စဥ္နဲ႔ အမွ် ဒီလိုအတင္းအဖ်င္း ေၾကျငာေတြခ်ည္းထိုင္ၾကည့္ေနရတာ ၿငီးေငြ႔ေနၿပီျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္း လူထုက သေဘာထား ေဖၚထုတ္ၾကပါတယ္။ ဒီေၾကာ္ျငာေတြကို မေမာႏိုင္မပန္းႏိုင္ထိုင္ၾကည့္လိုက္ၿပီး ေနာက္ဆံုးေကာက္ခ်က္ဆြဲလိုက္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ဒီလူေတြက လူညစ္ေတြ၊ ယုတ္ရင္းၾကမ္းတမ္းတဲ့သူေတြ၊ အျပစ္ရွာ ကတ္သတ္တတ္တဲ့လူေတြပဲလို႔ ကြ်န္ေတာ္ ေကာက္ခ်က္ခ်မိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလူေတြကပဲ ယေန႔ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု သမၼတေရြးေကာက္ပဲြမွာ အဓိကပါဝင္ယွဥ္ၿပိဳင္ၿပီး သမၼတတက္လုပ္မယ့္ သမၼတေလာင္းေတြပဲ ျဖစ္ေနျပန္တယ္။ အေမရိကန္ေရြးေကာက္ပဲြေတြမွာ `ဘက္` မေသခ်ာတဲ့ ျပည္နယ္ေတြ၊ သမၼတေလာင္းေတြ မဲရဖို႔ အႀကိတ္အနယ္ ေဟာေျပာစည္းရုံးရတဲ့ ျပည္နယ္ေတြျဖစ္တဲ့ အိုဟိုင္းအိုး၊ ဖေလာ္ရီဒါ၊ ေကာ္လိုရာဒိုနဲ႔ ဗာဂ်ီးနီးယားတို႔လို ျပည္နယ္ ေတြကို အေမရိကန္ေရြးေကာက္ပြဲရဲ႕ `စစ္ေျမျပင္` လို႔ တင္စားေခၚေဝၚၾကၿပီး အဲဒီျပည္နယ္ေတြ ကိုယ့္ဘက္ကို ပါလာဖို႔ အႀကိတ္အနယ္ အပုတ္ခ်၊ အတင္းခ်တဲ့ ေၾကျငာေတြ အဓိကထားၿပီး လႊင့္ထုတ္ေပးခံေနရတာလည္း အဲဒီေနရာပဲဆိုတာ ေျပာစရာမလိုေတာ့ပါဘူး။ ေၾကျငာတစ္ခုမွာဆိုရင္ ရီပတ္ဘလီကန္က ရြမ္းေနက `သမၼတတစ္ေယာက္က လိမ္ေျပာေနတယ္ဆိုရင္ ဒီလူကို ႏိုင္ငံဦးေဆာင္ဖို႔ က်ဳပ္တို႔ ဘယ္လိုစိတ္ခ်လက္ခ် ေနရာေပးလု႔ိရပါ့မလဲ။` လို႔ အိုဘားမားကို ႏွိပ္တယ္။ ေနာက္တစ္ခါ အိုးဘားမားကလည္း ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းကို စည္းလြတ္ဝါးလြတ္ အက်ယ္ႀကီးေအာ္ဆိုေနၿပီး ေအာက္က ေျပးေနတဲ့ စာတမ္းမွာ သူ႔ရဲ႕ ေဒၚလာေတြ ဆြစ္ဘဏ္မွာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ သိမ္းဆည္းထားတယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း ေဖၚျပေနတယ္။ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ အပုတ္ခ်ေနၾကတဲ့ အထဲက တစ္ခုကို ေျပာျပတာပါ။ အေမရိကန္လိုေျပာေတာ့ `ရႊံ႕နဲ႔ ေပါက္ေနၾကတယ္` တဲ့။ NBC/WSJ က ေကာက္ယူခဲ့တဲ့ ေနာက္ဆံုးစစ္တမ္းအရ လက္ရွိသမၼတအိုဘားမားအေပၚ ၄၃% က သေဘာမေတြ႔ ဘူး။ ဒါက သမၼတျဖစ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း ဒုတိယေျမာက္အဆိုးဆံုးမွတ္တမ္း အျဖစ္ လူထုက အဆိုးျမင္ခံရတဲ့ ႏႈန္းထားျဖစ္တယ္။ ရြမ္းေနက ေတာ့ ၄၀% သေဘာမေတြ႔တဲ့ မွတ္တမ္းကို ရရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ လြန္ခဲ့တဲ့ ရက္သတၱပတ္အနည္းငယ္အတြင္း လူထုထံကို ထုတ္လႊင့္ေနတဲ့ သမၼတေလာင္းမဲဆြယ္စည္းရုံး ေၾကာ္ျငာေတြဟာ အျပဳသေဘာမေဆာင္တဲ့ အပုတ္ခ်၊ အပုတ္ဆြ အေၾကာင္းေတြနဲ႔သာ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း မဲဆႏၵရွင္မ်ားက ဆိုပါတယ္။ အဲဒီလို အပုတ္ခ်တဲ့ေနရာမွာ အိုဘားမားက ရြမ္းေနထက္ အနည္းငယ္သာ တယ္ လို႔လည္း ဆိုၾကပါတယ္။ မိုင္ယာမီဟာရဲလ္ သတင္းစာရဲ႕ သတင္းစာဆရာ ဆာဂ်ီယိုဘူတို႔စ္က `ညစ္ပတ္ၾကပါေပတယ္ဗ်ာ။` လို႔ မွတ္ခ်က္ ေပးထားပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ အဓိကက်တဲ့ ဖေလာ္ရီဒါျပည္နယ္မွာ ဆိုရင္ အဲဒီလို ညစ္ပတ္၊ အပုတ္ခ်တဲ့ အေၾကာင္းေတြနဲ႔ပဲ ေလလိႈင္းေတြမွာ ျပည့္ႏွက္ေနတယ္ လို႔ ဆာဂ်ီယိုက ေျပာပါတယ္။ `အိုဘားမားဘက္က မ်ားတယ္ဗ်။ ေနာက္ေတာ့ ရြမ္းေနလည္း တန္ျပန္ေဆာ္ေတာ့တာပဲ။ ဒီေတာ့ အတူတူ ေလာက္ပါပဲဗ်ာ။ အလြန္႔အလြန္ကို အရုပ္ဆိုးအက်ည္းတန္တဲ့ မဲဆြယ္စည္းရုံးေရးလုပ္ရပ္ေတြပဲဗ်ာ။` NBC/WSJ ကလည္း မဲဆႏၵရွင္ေတြကို အိုဘားမားနဲ႔ ရြမ္းေန ဘယ္သူဘက္က ပိုၿပီးညစ္ပတ္သလဲဆိုတာ ေမးျမန္းစစ္တမ္းေကာက္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ႏွစ္ဘက္စလံုးက ညီတူညီမွ် ညစ္ပတ္ေနၾကတယ္လို႔ စစ္တမ္းထြက္လာပါတယ္။ ဒီေတာ့ …. ဒါေတြဟာ ေျပာင္းလဲသြားႏိုင္ပါသလား။ ကြ်န္ေတာ့္ သေဘာအရေတာ့ မထင္ပါဘူး။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံလို အင္မတန္ႀကီးက်ယ္တဲ့ သမၼတေရြးေကာက္ပြဲတစ္ရပ္အတြက္ မဲဆႏၵရွင္ေတြဆီကို သမၼတေလာင္းေတြရဲ႕ သတင္းစကားေတြေရာက္ရွိဖို႔က ရုပ္ျမင္သံၾကားက႑က အင္မတန္မွ အဓိကက်လွပါတယ္။ အေမရိကန္လူမ်ဳိးေတြက သမၼတေလာင္းေတြ ဒီလို တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာ ရႊံ႕နဲ႔သုတ္ေနၾကတဲ့ ကိစၥေတြအေပၚ ေဝဖန္ေျပာဆိုေနေပမယ့္ ဒီလုပ္ရပ္ေတြရဲ႕ ရလဒ္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း ညစ္ပတ္ေပမယ့္ အလုပ္ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာ ေတြ႔ရတယ္။ ဆိုေတာ့ …. ဆက္လုပ္ေနၾကဦးမွာပဲ ။ ဝါရွင္တန္အေျခစိုက္ အယ္ဂ်ာဇီယာသတင္းေထာက္ ဂြ်န္တားရက္၏ Obama and Romney sling the mud ေဆာင္းပါးကို ဘာသာျပန္ဆိုသည္။ Source: Al Jazeera

အျပည့္အစံုသို႔ »

အေမရိကန္ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ား ပိုက္ဆံသာ အဓိကျဖစ္ေနၿပီလား (ေဆာင္းပါး)

အေမရိကန္ႏိုင္ငံတစ္ဝွမ္း အခုလတ္တေလာၾကည့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ သူတို႔အေခၚအရ `ေလေၾကာင္းတိုက္ပြဲ` စတင္ေနပါၿပီ။ ရီပတ္ဘလီကန္ေတြနဲ႔ ဒီမိုကရက္ေတြ တီဗြီလိုင္းေတြမွာ အၿပိဳင္အဆုိင္ေၾကျငာေနၾကပါၿပီ။ သူတို႔ပါတီ ရဲ႕ဝါဒေတြ၊ သူတို႔ပါတီေတြက ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္မယ့္ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းေတြကို အၿပိဳင္အဆုိင္ပြဲထုတ္ေနၾကပါ ၿပီ။ ျပည္နယ္ ၃၈ ခုရွိတဲ့ အထဲမွာ ဘယ္သူေတြကဘယ္ျပည္နယ္မွာ အႏိုင္ရမလဲဆိုတာ အခုကတည္းက က်ိန္းေသေပါက္ ခင္ဗ်ားေျပာလို႔ရေနၿပီ။ တကၠဆက္၊ အယ္လ္ဘားမား၊ မစၥစၥပီ .. ဒီျပည္နယ္ေတြက ရီပတ္ဘလီကင္ ဘက္ကို ပါမယ္။ နယူးေယာက္နဲ႔ ကယ္လီဖိုးနီးယားက မိရိုးဖလာ ဒီမိုကရက္ေတြ။ ဒါေၾကာင့္ အိုဟိုင္းအိုး၊ ဗာဂ်ီးနီးယား၊ ဖေလာ္ရီဒါ၊ နီဗားဒါး တို႔လို ျပည္နယ္ ၁၁ ခု၊ ၁၂ ေလာက္မွာပဲ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ အႏိုင္ရဖို႔ အေရးႀကီးတဲ့ ေနရာေတြျဖစ္တယ္။ ဒီေနရာေတြမွာ အႏိုင္ရဖို႔အတြက္ပဲ လူအား၊ ေငြအား စိုက္ထုတ္ရုန္းကန္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ မၾကာေသးမီကမွ ထြက္ေပၚလာတဲ့ စာရင္းဇယားမ်ားအရ အိုဘားမားကို ေထာက္ခံတဲ့သူေတြက အိုဘားမား အႏိုင္ရ ဖို႔ တစ္ေဒၚလာသံုးတုိင္း မစ္ရြန္းေနဘက္က လူေတြက ၈ ေဒၚလာ သံုးတယ္။ ၂၀၁၀ တုန္းက အေမရိကန္ တရားရုံးခ်ဳပ္က 'Citizens United' လို႔ အမ်ားသိၾကတဲ့ အျငင္းပြားဖြယ္ ဥပေဒတစ္ရပ္ ကို ထုတ္ျပန္ခဲ့တယ္။ ဥပေဒရဲ႕ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ မိမိေထာက္ခံတဲ့ သမၼတေလာင္းအတြက္ ပိုက္ဆံ ေကာက္ခံတဲ့ေနရာမွာ၊ သံုးစြဲတဲ့ေနရာမွာ ေကာ္ပိုေရးရွင္းေတြ၊ သမဂၢေတြ၊ တစ္သီးပုဂၢလ ေငြရွင္ေၾကးရွင္ေတြအေနနဲ႔ အကန္႔အသတ္မရွိ ေကာက္ခံသံုးစြဲႏိုင္ဖို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။ မဲဆြယ္စည္းရုံးလႈပ္ရွားမႈေတြမွာ ေငြေၾကးေကာက္ခံသံုးစြဲမႈ အကန္႔အသတ္နဲ႔သာ ခြင့္ျပဳခဲ့ၿပီး အခုဥပေဒအရ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈေကာ္မီတီအႀကီးစားႀကီးေတြလို႔ ေခၚတဲ့ PACS အဖြဲ႔ေတြ ပိုၿပီးႀကီးထြားလာေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ PACS အဖြဲ႔ေတြ အေနနဲ႔ မဲဆြယ္စည္းရုံးလႈပ္ရွားမႈေတြနဲ႔ တိုက္ရိုက္ထိေတြ႔လုပ္ကိုင္မႈမရွိသ၍ ပိုက္ဆံေကာက္ခံ သံုးစြဲမႈေတြ အကန္႔အသတ္မရွိ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါတယ္။ သမၼတေလာင္းမဲဆြယ္စည္းရုံးလႈပ္ရွားမႈေတြအတြက္ ပိုက္ဆံ ေတြ အစုလိုက္အၿပံဳလုိက္ လွဴဒါန္းမယ့္ သူေတြကို မီးစိမး္ျပလိုက္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လက္ရွိ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီလို အလွဴရွင္သံုးဦးေလာက္ မစ္ရြမ္းေနဘက္ကို သြားၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီထဲမွာ ကမၻာ့အခ်မ္းသာဆံုး ၈ ဦးစာရင္းဝင္ ကာစီႏိုေလာင္းကစားရုံပိုင္ရွင္ ရွယ္လ္ဒြန္အက္ဒယ္လ္ဆင္ အပါအဝင္ျဖစ္ပါတယ္။ အေစာပိုင္း မဲဆြယ္စည္းရုံးမႈေတြအတြင္းမွာ ဒီပုဂၢိဳလ္က နယူးတ္ဂင္းဂရစ္ကို ေထာက္ပံ့ေပးခဲ့တယ္။ သူ႔ရဲ႕ေနာက္က PAC အဖြဲ႔ကို ေဒၚလာ ၂၅ သန္းလွဴဒါန္းခဲ့တယ္။ ဂင္းဂရစ္ရဲ႕ အေမရိကန္-အစၥေရးလ္ ဆက္ဆံေရးမူဝါဒေတြကို ႀကိဳက္လို႔ အယ္ဒက္ဆင္က ေထာက္ပံ့ေပးခဲ့တယ္လို႔ ေလ့လာသံုးသပ္သူေတြက ခန္႔မွန္းခဲ့ၾကတယ္။ အခုေတာ့ ရြမ္းေနကို ေထာက္ပံ့ေနတယ္။ သူ႔ရဲ႕ PAC ကို ပထမဦးဆံုး ေဒၚလာ ၁၀ သန္းလွဴၿပီးၿပီ။ ဝါရွင္တန္ဒီစီ၊ ေဂ်ာ့ေတာင္းတကၠသိုလ္က ႏိုင္ငံေရးသိပၸံ ပါေမာကၡ မာ့ရြမ္က အယ္ဒယ္ဆင္လိုႏိုင္ငံေရးမွာ ပါဝင္ပတ္ သက္တဲ့ အျခား သူေဌးေတြလည္းရွိတယ္ လို႔ေျပာပါတယ္။ `ဘီလီယံနာ သူေဌးအတြက္ေတာ့ ေဒၚလာ ၁၀ သန္း၊ သန္း ၂၀ ဆိုတာ ဘာမွမေျပာပေလာက္တဲ့ ေငြေၾကးပမာဏေလးပါ။` လို႔ ဆိုပါတယ္။ `အဲဒီအတြက္ သူတို႔ရဲ႕ လုပ္ငန္းေတြမွာ အက်ဳိးအျမတ္ေတြျပန္လည္ရရွိေအာင္ လုပ္ပါလိမ့္မယ္။ သူ႔အေနနဲ႔ သမၼတအျဖစ္ကို ပိုက္ဆံေပးဝယ္လို႔မရေပမယ့္ သူႀကိဳက္တဲ့ သမၼတေလာင္းကိုေတာ့ သမၼတျဖစ္သြားေအာင္ ပိုက္ဆံ ကိုသံုးၿပီး လုပ္ေပးႏိုင္တယ္။` အိုဘားမားဆိုရင္လည္း အေမရိကန္ႏိုင္ငံေရးသမိုင္းမွာ အခုအခ်ိန္အထိ ေရြးေကာက္ပြဲပိုက္ဆံအသံုးအမ်ားဆံုး သမၼေလာင္းတစ္ဦးအျဖစ္ရွိေနဆဲပါ။ ဒီတစ္ႀကိမ္မွာလည္း သူ႔ေနာက္မွာ ေငြထုပ္ပိုက္လိုက္ေထာက္ခံေပးေနမယ့္ လူေတြ လိုအပ္ပါတယ္။ သူ႔အတြက္ အေမရိကန္ဟာသမင္းသား ဘီလ္မာရွာက ေဒၚလာ တစ္သန္း၊ ရုပ္ရွင္မင္းသား ေဂ်ာ့ကလုန္းနီက ကယ္လီဖိုးနီးယားမွာ ညစာစားပြဲလက္ခံက်င္းပေပးၿပီး ေကာက္ခံေပးခဲ့တာက ေဒၚလာ ၁၅ သန္း ရရွိၿပီးပါၿပီ။ အိုဘားမားမဲဆြယ္စည္းရုံးေရးအတြက္ ကုန္သြယ္ေရးသမဂၢေတြနဲ႔ ဒီမိုကရက္ခ်ိတ္ဆက္ PAC အဖြဲ႔ေတြက ေကာက္ခံ ေပးေငြ ၁ ဘီလီယံေလာက္အထိရွိလယ္လို႔ ခန္႔မွန္းထားၾကပါတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်မရွိေပမယ့္ ဒီတစ္ႀကိမ္မွာေတာ့ ဒီမိုကရက္ေတြ ဘယ္ေလာက္သံုးသံုး၊ ရီပတ္ဘလီကင္ေတြက လိုက္ၿပီး အျပိဳင္သံုး အႏိုင္ၾကဲမယ့္ သေဘာရွိေနပါတယ္။ ဒါက ဘာကိုျပသလဲဆိုေတာ့ ဒီတစ္ႀကိမ္မွာ ဒီမိုကရက္ေတြကိုယ္ တိုင္ အိုဘားမားကို သိပ္အားမရတာေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္၊ ရီပတ္ဘလီကင္ေတြထဲမွာ အိုဘားမားကို အလိုမရွိ ေတာ့တဲ့လူေတြ မ်ားလာတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ပါေမာကၡရြမ္ကေတာ့ ႏွစ္ခုစလံုးေၾကာင့္ ျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ သံုးသပ္ ထားပါတယ္။ `ခင္ဗ်ားမွာ ပိုက္ဆံခ်မ္းသာေလေလ၊ ရီပတ္ဘလီကင္ကို ခင္ဗ်ားေထာက္ခံဖို႔ ပိုအားသန္ေလပဲ ဆိုတာ ေမးခြန္းထုတ္စရာမရွိပါဘူး။` လို႔ သူက ေျပာပါတယ္။ `ရီပတ္ဘလီကင္ေတြက ရာထူးရယူဖို႔ထက္ ပိုက္ဆံမ်ားမ်ားရဖို႔ပဲ ေမွ်ာ္လင့္ၾကတဲ့သူေတြျဖစ္ပါတယ္။` လူထုသေဘာထားစစ္တမ္းေတြ တစ္ခုၿပီးတစ္ခုေကာက္ယူေလ့လာခဲ့ရာမွာ PAC ေတြရဲ႕ ေငြကို အသံုးျပဳၿပီး ထင္တိုင္းႀကဲေနၾကတဲ့ အေနအထားကို လူထုက သေဘာမေတြ႔ၾကပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သမၼတ ေဂ်ာ့ဒဗလ်ဴဘုရွ္ လက္ထက္တုန္းက အစိုးရအရာရွိတစ္ဦးလုပ္ခဲ့ၿပီး အခုလက္ရွိ ဝါရွင္တန္ဒီစီ၊ အေမရိကန္တကၠသိုလ္မွာ ႏိုင္ငံေရး ပါေမာကၡလုပ္ေနတဲ့ အန္နီတာမက္ဘရိုက္ဒ္က ဗဟိုတရားရုံးရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္က မဲဆြယ္ေရြးေကာက္ပြဲေတြအတြက္ ေငြေၾကးသံုးစြဲတဲ့ ေနရာမွာ တရားမဝင္ေငြေၾကးေတြ သံုးစြဲမိမွာစိုးလို႔ ဒီဥပေဒကို ျပ႒ာန္းလိုက္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ `တရားဥပေဒနဲ႔ မၿငိစြန္းပဲ ဒီပိုက္ဆံေတြ ဘယ္ကလာသလဲ ဆိုတဲ့အေပၚမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျငင္းခံုႏိုင္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္သေဘာထားကေတာ့ ဒီဥပေဒက လက္ခံႏိုင္ပါတယ္။` ႏိုင္ငံေရးမွာ ေငြေၾကးပုံေအာသံုးစြဲျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လူေတြအေနနဲ႔ ဘာမွ ထင္ျမင္ခ်က္ေတြ မရွိရင္လည္း မရွိ ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ၿပီးခဲ့တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲ သံုးခုကိုျပန္ၾကည့္မယ္ ဆိုရင္ ပိုက္ဆံအသံုးႏိုင္ဆံုး ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းက ႏိုင္သြားတယ္ဆိုတာ ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ ပိုက္ဆံဆိုတာ ေနာက္ပိုင္းေရြးေကာက္ပြဲေတြမွာ မလြဲမေသြအေရးအႀကီးဆံုး က႑တစ္ခုမွာ ရပ္တည္လာပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ တစ္နည္းမဟုတ္တစ္နည္းနဲ႔ေတာ့ ပိုက္ဆံအေပၚမွာပဲ အားလံုးတည္မွီေနေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ Source: Al Jazeera Alan Fisher ေရးသားသည့္ The US election: It's all about money အေတြးအျမင္ေဆာင္းပါးကို ဘာသာျပန္ ဆိုသည္။

အျပည့္အစံုသို႔ »

အက္ဆန္း ႏွင့္ အီေကြေဒါ (သာသာျပန္ေဆာင္းပါး)

ဝီကီလိခ္တည္ေထာင္သူ ႀသစေၾတးလ်ႏိုင္ငံသား ဂ်ဴလီယန္အက္ဆန္း အဂၤလန္ရွိ အီေကြေဒါႏိုင္ငံသံရုံးသို႔ သြားေရာက္ကာ ခိုလွဳံခြင့္ေတာင္းခံခဲ့သည့္သတင္းသည္ သတင္းမီဒီယာေလာကတြင္ လတ္တေလာအႀကီးမားဆံုး ေခါင္းႀကီးသတင္းျဖစ္ေနေလသည္။ အီေကြေဒါသံရုံးမွ အက္ဆန္းကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ ေအာက္ပါ ေၾကျငာခ်က္ကို ထုတ္ျပန္ခဲ့ေလသည္။ `ယေန႔ေန႔လည္ပိုင္းက မစၥတာဂ်ဴလီယန္အက္ဆန္းသည္ အီေကြေဒါသံရုံးသို႔ေရာက္ရွိလာကာ အီေကြေဒါ အစိုးရထံ ႏိုင္ငံေရးခိုလႈံခြင့္ ေတာင္းခံခဲ့ေလသည္။ သူ၏ေလွ်ာက္လႊာကို ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ သံရုံးမွ တစ္ဆင့္ အီေကြေဒါႏိုင္ငံ က်ဴအီတိုၿမိဳ႕ရွိ သက္ဆုိင္ရာဌာနသို႔ ခ်က္ျခင္းပို႔ေဆာင္ေပးလိုက္သည္။ မစၥတာအက္ဆန္း၏ ေလွ်ာက္ထားမႈကို အီေကြေဒါအစိုးရက လက္ခံစဥ္းစားေနစဥ္တြင္ မစၥတာအက္ဆန္းသည္ အီေကြေဒါသံရုံးအတြင္း အီေကြေဒါအစိုးရ၏ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မႈေအာက္တြင္ ရွိေနပါသည္။` ယခုသတင္းသည္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္အတြင္း အက္ဆန္းေဖါက္ခ်ခဲ့သည့္ ဝီကီလိခ္သတင္းမ်ားကို ျပန္ေျပာင္းအမွတ္ရေစ ခဲ့သည္။ ၂၀၁၀ ဧၿပီလအတြင္းက ဝီကီလိခ္သည္ အီရတ္တြင္ အေမရိကန္စစ္သားမ်ားက အရပ္သား ၁၈ ေယာက္ကို ပစ္သတ္ခဲ့ပံုကို ေလယာဥ္ေမာင္းခန္းအတြင္းမွ ရိုက္ကူးထားသည့္ ဗီြဒီယုိဖိုင္ကို ေဖၚျပခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္လအနည္း ငယ္အၾကာတြင္ အီရတ္၊ အာဖဂန္စစ္ပြဲမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ အေမရိကန္အစိုးရ၏ အတြင္းေရးလွ်ဳိ႕ဝွက္စာရြက္ စာတမ္းမ်ားကို ေဖါက္ခ်ေဖၚျပခဲ့ျပန္သည္။ ဆက္လက္၍ အေမရိကန္အစိုးရ၏ ကမၻာတစ္ဝွမ္းႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ သံတမန္ ဆက္သြယ္ေရး ကိစၥရပ္မ်ား၊ အေမရိကန္အစိုးရ၏ ယင္းႏိုင္ငံမ်ားအေပၚ သေဘာထားဆက္ဆံမႈမ်ားအေၾကာင္း ပါဝင္ေသာ အတြင္းက်က်စာရြက္စာတမ္းမ်ား အျဖတ္အေတာက္မဲ့ ေဖၚထုတ္ခဲ့ျပန္သည္။ ယင္းႏွစ္ထဲမွာပင္ မစၥတာအက္ဆန္းကို ဆီြဒင္အစိုးရက အလိုရွိေနခဲ့ၿပီး ေနာက္ပိုင္း ၿဗိတိန္ကလည္း အလိုတူအလိုပါ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ျဖစ္ရပ္မွာ ၂၀၁၀ ၾသဂုတ္လအတြင္းက မစၥတာအက္ဆန္း ဆီြဒင္သို႔သြားေရာက္ကာ သင္တန္းတစ္ခုပို႔ခ်စဥ္အခါက အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးကို မုဒိန္းျပဳက်င့္ခဲ့ၿပီး လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ မေတာ္မတရားျပဳမူက်င့္ႀကံခဲ့သည္ဟူေသာ စြပ္စြဲခ်က္ျဖင့္ ဆီြဒင္က အလိုရွိေနျခင္းျဖစ္သည္။ ထို႔ေနာက္ ဥေရာပမွ ဖမ္းဝရမ္းထုတ္လိုက္ေသာအခါ ၂၀၁၀ ဒီဇင္ဘာလတြင္ လန္ဒန္ၿမိဳ႕၌ အက္ဆန္းကို ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။ သူ႔ကိုေထာင္တြင္း ၈ ရက္ၾကာခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားၿပီးေနာက္ ေဒၚလာ ၃၁၅ ၀၀၀ တန္အာမခံျဖင့္ ျပန္လည္အျပင္ထြက္ခြင့္ရခဲ့သည္။ ထို႔အခ်ိန္မွစ၍ ၿဗိတိန္ရွိ ေနအိမ္ႏွစ္လံုးတြင္ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ျဖင့္ သူ႔ကို ထားရွိခဲ့သည္။ သူ႔ကိုတရားရုံးမွ စစ္ေဆးေနစဥ္ေနကာလအတြင္း အက္ဆန္းက လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာအမႈမွာ အကြက္ဆင္ျခင္းသာျဖစ္ၿပီး အမွန္တကယ္အားျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးအရ သူ႔ကို ဖမ္းဆီးျခင္းသာျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုခဲ့သည္။ ထို႔ျပင္ ဆြီဒင္အစိုးရက သူ႔ကို အေမရိကန္သို႔လႊဲေျပာင္းေပးလိုက္မည္ျဖစ္ၿပီး အေမရိကန္အစိုးရက သူ႔အတြက္ ဂြါတာနာမိုတြင္ အခ်ဳပ္ခန္း တစ္ခန္း နာမည္တပ္ထားၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုခဲ့သည္။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ေဖေဖၚဝါရီလတြင္ ၿဗိတိသွ်တရားရုံးက သူ႔ကိုဆီြဒင္အစိုးရသို႔ လႊေျပာင္းေပးအပ္ရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္ သည္။ ထိုအခ်ိန္မွ စ၍ အက္ဆန္းသည္ ၿဗိတိသွ်တရားရုံးသို႔ နည္းမ်ဳိးစံုျဖင့္ အယူခံဝင္ၿပီး ဆက္လက္တိုက္ပြဲဝင္ ေနခဲ့ရသည္။ ႏိုဝင္ဘာလတြင္ ၿဗိတိသွ် တရားရုံးခ်ဳပ္က အက္ဆန္းအား ဆြီဒင္သို႔လႊေျပာင္းေပးေရးဆံုးျဖတ္ခ်က္မွာ မွန္ကန္ေၾကာင္း၊ တရားသျဖင့္သာျဖစ္ေၾကာင္း ေထာက္ခံလိုက္ေလေတာ့သည္။ အက္ဆန္းအတြက္ ၿဗိတိန္တြင္ တရားေရးအရ အခြင့္အလမ္းမ်ားကုန္ဆံုးသြားၿပီျဖစ္ ေသာ္လည္းနာက္ဆံုးႀကိဳးတစ္စ က်န္ရွိေနေသးသည္။ ဇြန္လ ၂၈ ရက္ေန႔တြင္ ဥေရာပသမဂၢလူ႔အခြင့္အေရးတရားရုံးသို႔ အယူခံဝင္ႏိုင္သည့္ အခြင့္အေရး အက္ဆန္းတြင္ရွိသည္။ သို႔ေသာ္ ယင္းအခြင့္အေရးကို အက္ဆန္း လက္မလွမ္းေတာ့ဘဲ အီေကြေဒါသံရုံးသို႔သြားေရာက္ကာ ႏိုင္ငံေရးခိုလွဳံခြင့္ေတာင္းခံလိုက္ေတာ့သည္။ အီေကြေဒါကို အက္ဆန္းေရြးခ်ယ္ရသည့္ အေၾကာင္းရင္းမွာ အေမရိကန္ဆန္႔က်င္ေရးစိတ္ဓါတ္ျပင္းထန္ေသာ ေၾကာင့္ျဖစ္၏။ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ ဧၿပီလအတြင္းက အီေကြေဒါက အေမရိကန္သံအမတ္ ဟီသာေဟာ့ဂ်္၏ သံတမန္ ဆက္သြယ္ေရးလမ္းေၾကာင္းမွ တစ္ဆင့္ အီေကြေဒါရဲတပ္ဖြဲ႔မ်ား၏ အက်င့္ပ်က္ခ်စားမႈမ်ားကို ေပၚေပါက္ေစခဲ့ေၾကာင္း စြပ္စြဲခ်က္ျဖင့္ သူမကို ႏွင္ထုတ္ရန္ ေၾကျငာခဲ့သည္။ သံတမန္ဆက္သြယ္ေရးလမ္းေၾကာင္းအတြင္း ေရးသားသူမ်ားက လံုၿခံဳစိတ္ခ်ရသည္ဟူေသာ အထင္ျဖင့္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေရးသားထားမႈမ်ားကို ဝီကီလိခ္မွ ဖြင့္ခ် လိုက္ေသာအခါ အားလံုးျမင္သာထင္ျဖစ္သြားၿပီး သိရွိခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္အတြင္းက အေမရိကန္က အက္ဆန္းကို ႏိုင္ငံေတာ္ရန္သူအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားခ်ိန္တြင္ အီေကြေဒါ ဒုတိယႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးက အက္ဆန္းကို အကာအကြယ္ေပးသင့္ေၾကာင္း ပထမဆံုးေျပာၾကားခဲ့သည့္ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ သည္။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ႏွစ္လယ္ပိုင္းေလာက္က အက္ဆန္းကို ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ထားေသာ ေနအိမ္သို႔ ဝီကီလိခ္အေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ျပဳလုပ္ေသာပြဲတစ္ခုသို႔ ကြ်န္ေတာ္ ေရာက္ခဲ့ဖူးသည္။ အျခားသူအမ်ားအျပား စကားေျပာခဲ့ၾကေသာ္ လည္း ထိုအထဲမွ တစ္ဦးေျပာေသာစကားကို ကြ်န္ေတာ္ေကာင္းေကာင္းမွတ္မိေနသည္။ ထိုသူက အီေကြေဒါလူမ်ဳိးတစ္ဦးျဖစ္သည္။ လန္ဒန္ အီေကြေဒါသံရုံးမွ တာဝန္ရွိသူတစ္ဦးျဖစ္သည္။ ထိုသူေျပာသြား ေသာစကားမွာ `အေမရိကန္ ဝါရွင္တန္အစိုးရက ကြ်န္ေတာ္တို႔ အီေကြေဒါသမၼတကို လက္မခံဘူးဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ သိပါတယ္။ အလားတူ ဟူဂိုေခ်ဗက္ဇ္အပါအဝင္ အျခားလက္တင္အေမရိကရဲ႕ လက္ဝဲေခါင္းေဆာင္ေတြအားလံုးကိုလည္း သူတို႔လက္မခံပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံကိစၥေတြကိုေတာ့ အေမရိကန္က ဘယ္ေလာက္အထိ အက်ယ္အက်ယ္ဝင္ေရာက္စြက္ဖက္ေနသလဲဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္မသိပါဘူး။ ဝီကီလိခ္န႔ဲ သူ႔ရဲ႕ ေဖါက္ထုတ္လိုက္တဲ့ သံတမန္ဆက္သြယ္ေရးကြန္ယက္ထဲက စာရြက္စာတမ္းေတြကို ဖတ္ရမွ အားလံုးသိရေတာ့တယ္။ အရင္က မႈန္ဝါးဝါး၊ ထင္သာျမင္သာမရွိတဲ့ ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ သံတမန္ဆက္ဆံေရးကိစၥေတြ အားလံုးကို ၾကည္ၾကည္လင္လင္ထင္ထင္ရွားရွားျမင္လိုက္ရေတာ့တယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံက အက္ဆန္းကို အၿမဲတမ္း ေက်းဇူးတင္ေနမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီကေန႔ကြ်န္ေတာ္ဒီေနရာကို ေရာက္လာျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ အက္ဆန္းနဲ႔ သူ႔ရဲ႕ ဝီကီလိခ္အဖြဲ႔အစည္းကို ေထာက္ခံပါတယ္။` လြန္ခဲ့ေသာလက ရုရွႏိုင္ငံပိုင္ရုပ္ျမင္သံၾကား RTV မွ ထုတ္လႊင့္ေသာ စကားေျပာခန္းအစီအစဥ္တြင္ အက္ဆန္းက အီေကြေဒါသမၼတ ရာေဖးလ္ေကာ္ရီယာကို အင္တာဗ်ဴးျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ ေကာ္ရီယာသည္လည္း ေခ်ဗက္ဇ္ကဲ့သို႔ပင္ လက္ယာသမားမ်ားပိုင္ဆိုင္ေသာမီဒီယာမ်ား၏ ဝိုင္းဝန္းႏွိပ္ကြပ္မႈကို ခံေနရေသာ သမၼတတစ္ဦးျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ အက္ဆန္းႏွင့္ ေကာ္ရီယာတို႔၏၂၅ မိနစ္ၾကာ အြန္လိုင္း စကားေျပာခန္းမွာ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔ခဲ့ေလသည္။ ေကာ္ရီယာကို အက္ဆန္းက `အီေကြေဒါႏိုင္ငံ စာမ်က္ႏွာသစ္ကို လႊင့္ခဲ့သည့္ လက္ဝဲသမား` ဟု ေခၚဆိုခဲ့သည္။ စကားေျပာခန္းအဆံုးတြင္ ေကာ္ရီယာက အက္ဆန္းကို ``ဝမ္းသာစရာႀကီးေဟ့ ။ ေမာင္ရင့္ကို ႏွိပ္ကြပ္မယ့္ အဖြဲ႔က ႀကိဳဆုိပါတယ္ကြာ။`` ဟု ရင္းရင္းႏွီးႏွီးေနာက္ေျပာင္ ေျပာသြားခဲ့ေသးသည္။ ယင္းသို႔ခင္မင္ရင္းႏွီးစြာေျပာဆိုသြားေသာ္လည္း ယခုကဲ့သို႔ ခိုလွဳံခြင့္ေလွ်ာက္ထားသည့္ကိစၥကို အစိုးရတစ္ရပ္ အေနႏွင့္ စဥ္းစားရမည့္အခ်ိန္တြင္ မည္သို႔စဥ္းစားမည္နည္း။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ဂ်ဴလီယန္အက္ဆန္းဆိုသည္မွာ အီေကြေဒါအစိုးရအေနႏွင့္ အစိမ္းသက္သက္မဟုတ္။ သာမန္ႏိုင္ငံေရးခိုလွဳံခြင့္ေတာင္းခံသူလည္းမဟုတ္။ ကမၻာ့အင္အားႀကီးႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံေရးက်ဲေတာက္ေအးဆက္ ေသာ အေနအထားေအာက္တြင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာေအာင္ေနထိုင္လာခဲ့ရသည့္ႏိုင္ငံမ်ားအေပၚ ဝီကီလိခ္သက္ ေရာက္မႈ မည္မွ်ျဖစ္ခဲ့သည္ကိုလည္း အသိပင္။ အက္ဆန္းသည္ ဥေရာပတြင္ သင္းကြဲေနသူ ျဖစ္၏။ သူ၏ ႏိုင္ငံေရးခိုလႈံခြင့္ေလွ်ာက္ထားမႈသည္ မည္မွ်အထိတာသြားႏိုင္သည္ကို လည္းအက္ဆန္းတစ္ေယာက္ သိရွိမွာထားမည္ျဖစ္သည္။ ၂၀၁၀ ႏိုဝင္ဘာလအတြင္းက အယ္ဂ်ာဇီယာသတင္းဌာန Listing Post က႑အတြက္ သူ႔ကို ကြ်န္ေတာ္အင္တာဗ်ဴး စဥ္က ဥပေဒလမ္းေၾကာင္းမ်ားအရ သူ႔အတြက္ ထြက္ေပါက္မရွိေၾကာင္း ေျပာဆိုခဲ့ေသးသည္။ ငါးႏွစ္မွ် မည္သည့္ ေနရာတြင္ သြားေနရမည္ဟု ထင္သနည္းဟု ကြ်န္ေတာ္က ေမးျမန္းေသာအခါ `အေျခအေနေတြက အခုလိုအတိုင္းျဖစ္ေနတာ ကြ်န္ေတာ္ဘာလုပ္လို႔ရမွာလဲ။ က်ဴးဘားမွာသြားၿပီး ဒုကၡသည္အျဖစ္ခိုလွဳံရင္ေကာင္းမလားလို႔ေတာင္ ဟိုတစ္ေန႔ညက ကြ်န္ေတာ္ေနာက္ေနေသးတယ္။` ဟု ေျဖ၏။ သို႔ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္ေတြးမိသည္က က်ဴးဘားသည္ အေမရိကန္ႏွင့္ အိမ္နီးခ်င္းပင္ျဖစ္ေလသည္။ အက္ဆန္းအတြက္ ေနရာမွန္ေတာ့ မဟုတ္ေသး။ အနည္းဆံုး ေလယာဥ္ေပၚမွ ေန၍ ဂြါတာနာမိုကို လွမ္းျမင္ႏိုင္ေသးသည္။ အေမရိကန္ေလေၾကာင္းပိုင္နက္ကို ျဖတ္သန္းရဦးမည္ျဖစ္၍ အက္ဆန္းအတြက္ေတာ့ သိပ္ေနရာမက်လွေသးေပ။ Source: Al Jazeera Assange's appeal to Ecuador is no surprise by Richard Gizbert

အျပည့္အစံုသို႔ »

မူလာအိုမာ သို႔မဟုတ္ ဒ႑ာရီဆန္သူ (ဘာသာျပန္ေဆာင္းပါး)

အေမရိကန္ဦးေဆာင္ ေနတိုးအဖဲြ႔ဝင္ႏိုင္ငံမ်ား စုေပါင္းတိုက္ခိုက္ခဲ့၊ တိုက္ခိုက္ေနဆဲျဖစ္သည့္ အာဖဂန္တာလီဘန္တို႔ႏွင့္ စစ္ပြဲ ဆယ္စုႏွစ္တိုင္ခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ တာလီဘန္လႈပ္ရွားမႈ၏ ပံုရိပ္ျဖစ္ေသာ၊ ၾသဇာ အႀကီးဆံုး၊ အလႊမ္းမိုးႏိုင္ဆံုး ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးျဖစ္သည့္ အလြန္လွ်ဳိ႕ဝွက္သိုသိပ္ေသာ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ မ်က္စိတစ္ဖက္လပ္မူလာအိုမာကို ဖမ္းဆီးႏိုင္ျခင္းမရွိေသးဘဲ အာဖဂန္တြင္ လႊမ္းမိုးထားဆဲ သူ၏အရိပ္ကိုလည္း တိုက္ဖ်က္ပစ္ႏိုင္ျခင္း မရွိေသးေပ။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္၊ ေမလ အတြင္း အိုစမာဘင္လာဒင္ကို သတ္ျဖတ္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး ကမၻာ့အေျခအေနႏွင့္ အယ္လ္ေကဒါတို႔၏ အေနအထားမ်ားကို မီးေမာင္းထိုးျပႏိုင္ခဲ့သည္။ ေနတိုးအေနႏွင့္ ေရွ႕တန္းစစ္မ်က္ႏွာမ်ားတြင္ ေအာင္ပြဲဆင္ေနႏိုင္ေသာ္လည္း၊ မူလာအိုမာကို ဆုေငြ ေဒၚလာ ၁၀ သန္းထုတ္ထားေသာ္လည္း၊ အရိပ္အေယာင္သဖြယ္ အလြန္ကိုယ္ေယာင္ေဖ်ာက္ႏိုင္ၿပီး သိုသိပ္ႏိုင္လြန္းေသာ ထိုပုဂၢိဳလ္အား ေနတိုးမဟာမိတ္မ်ား လက္ေလွ်ာ့ထားရဆဲျဖစ္သည္။ အာဖဂန္တြင္ ငါးႏွစ္တာ အုပ္စိုးသြားစဥ္ကပင္ အာဖဂန္အမ်ားစုမွာ သူ႔ကိုျမင္ေတြ႔ဖူးသူ၊ သူ႔အသံကုိၾကားဖူး သူ အလြန္ရွားပါးေလသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အိုမာသည္ အာဖဂန္တြင္ ဒ႑ာရီအနည္းငယ္ဆန္လြန္းေနသူ ျဖစ္၏။ ယေန႔အခ်ိန္တြင္ေတာ့ ဒ႑ာရီဆန္သူ မူလာအိုမာသည္ ေနတိုးႏိုင္ငံမ်ားၾကား သူ႔အတြက္ ဗ်ာမ်ားေနေအာင္ ဖန္တီးႏိုင္သူ၊ တာလီဘန္တို႔၏ စည္းလံုးညီညြတ္ေနမႈကို ျပသေနသူအျဖစ္ အမ်ားက လက္ခံလာၾကသည္။ လက္ရွိအာဏာရသမၼတ ဟာမစ္ခါဇိုင္း၏ အစိုးရတြင္း အဂတိလိုက္စားပ်က္စီးေနမႈမ်ားကလည္း အာဖဂန္ ျပည္သူမ်ားၾကား မူလာအိုမာ၏ ေျဖာင့္မတ္မွန္ကန္အဂတိကင္းရွင္းမႈႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္ေျပာစရာျဖစ္လာကာ မူလာအိုမာ ဟူေသာ နာမည္သည္လည္း လူအမ်ားအမွတ္တရတီးတိုးေျပာစကားျဖစ္လာေနေတာ့သည္။ `က်ဳပ္တို႔က သူ႔ကို ဘယ္ေလာက္ေငြေတြပံုေအာၿပီး ဆုေၾကးေတြ ထုတ္ထုတ္၊ သူ႔ကိုဖမ္းဖို႔ ဘယ္ေလာက္ႀကိဳးစား၊ ႀကိဳးစား၊ လူေတြက သူ႔ရဲ႕ ေျဖာင့္မတ္မွန္ကန္မႈေၾကာင့္ သူ႔ဘက္ကပဲရပ္တည္ၿပီး ေနၾကမွာပဲဗ်။` ဟု အေမရိကန္ဗိုလ္ခ်ဳပ္တစ္ေယာက္ကို ေျပာျပခဲ့ဖူးေၾကာင္း ကန္ဒါဟာရွိ အစိုးရအရာရွိ တစ္ဦးက ေျပာသည္။ `ေခြးပြဲေတြ၊ ၾကက္ပြဲေတြ၊ ေယာက်ၤားခ်င္းလိင္ဆက္ဆံတာေတြ အစရွိတဲ့ ဒုစရိုက္မႈေတြကို ကန္ဒါဟာမွာ တာလီဘန္ေတြက အားလံုးရွင္းလင္းပစ္လိုက္တယ္လို႔ လူေတြက ေျပာၾကတယ္။` မူလာအိုမာအေၾကာင္းမ်ားက လွ်ဳိ႕ဝွက္ဆန္းၾကယ္လြန္းသည္။ သို႔ေသာ္ သူ၏ သူရဲေကာင္းဆန္ဆန္ အေၾကာင္းမ်ားကို ေနရာတိုင္းမွာ ၾကားရတတ္သည္။ ယင္းတို႔ထဲမွ တစ္ခုမွာ ဆိုဗီယက္တို႔ႏွင့္ စစ္ပြဲမ်ား အရွိန္ျမင့္ေနစဥ္ကာလအတြင္းက သူ႔ညာဘက္မ်က္လံုးတစ္ဖက္ ဗံုးစထိမွန္ထားသည့္တိုင္ ဒဏ္ရာႀကီးကို ဂရုမစိုက္ဘဲ တိုက္ပြဲတြင္း ဆက္လက္တိုက္ခိုက္ေနခဲ့ေၾကာင္း ဆိုသည္။ ဆိုဗီယက္တပ္မ်ားဆုတ္ခြါသြားၿပီးေနာက္ ႏိုင္ငံတြင္း လုယက္ခိုးဆိုးမႈမ်ား ျဖစ္ပြားက်န္ရစ္ခဲ့သည္။ ေဒသတြင္း သူတစ္လူငါတစ္မင္း လက္နက္ကိုင္အုပ္စုမ်ားကလည္း ေထာင္ႀကြေနခဲ့ၿပီး မူလာအိုမာႏွင့္ ဘာသာေရး အရိုးစြဲအစြန္းေရာက္ အုပ္စုမ်ားစုစည္းမိၿပီး တာလီဘန္အျဖစ္ေပၚေပါက္လာခဲ့ေတာ့သည္။ ေနာက္တစ္ခ်က္မွာ ဖရိုဖရဲျဖစ္ေနေသာတိုင္းျပည္အား ကယ္တင္ရန္ မူလာအိုမာက ဦးေဆာင္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း တမန္ေတာ္မိုဟာမက္မွ သူ႔ကို အိပ္မက္ထဲတြင္ လာေရာက္ ေျပာၾကားသြားခဲ့ေၾကာင္း ေျပာစမွတ္ျပဳၾကသည္။ `မူလာအိုမာ ဆိုတာ ဆိုဗီယက္ဆန္႔က်င္ေရးကာလအတြင္းေလာက္မွာပဲ ထင္ရွားခဲ့တဲ့သူတစ္ ေယာက္ပါ။ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး။`ဟု တာလီဘန္ႀကီးစိုးစဥ္ကာလကတည္းက တာလီဘန္အေၾကာင္း အနီးကပ္ေလ့လာခဲ့ေသာ အာဖဂန္လူမ်ဳိး မႏုႆေဗဒႏွင့္ သမိုင္းပညာရွင္ အိုမာရွာရီဖီက ေျပာသည္။ `ကန္ဒါဟာေဒသ ႏိုင္ငံေရးနယ္ပယ္မွာ သူ႔ရဲ႕ အေၾကာင္းအရာေတြကို ဂဗၻီရဆန္ဆန္ေျပာေလ့ ရွိၾကတယ္။` မူလာအိုမာ အသက္ ၃၆ ႏွစ္ခန္႔ရွိၿပီျဖစ္ေသာ ၁၉၉၆ တြင္ အာဖဂန္ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ တရားဝင္ေၾကျငာခဲ့ သည္။ အာဖဂန္တြင္ ေမြေတာ္ရတနာတစ္ပါးအျဖစ္ ျမတ္ႏိုးတန္ဖိုးထားေသာ တမန္ေတာ္မိုဟာမက္ ဝတ္ရုံခဲ့သည့္ ဝတ္ရုံကို မူလာအိုမာ ဝတ္ရုံခဲ့သည္ဟု ဆုိသည္။ အာဖဂန္တြင္ဘုရင္ အာမက္ရွားအဘၻဒလီအုပ္စိုးခဲ့သည္မွစ၍ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀ အၾကာတြင္ ပထမဦး ဆံုးအႀကိမ္အျဖစ္ ယင္းဝတ္ရုံကို မူလာအိုမာက ဝတ္ရုံၿပီး အိုစမာဘင္လာဒင္အပါအဝင္ ဘာသာေရးေခါင္း ေဆာင္ ၁ ၅၀၀ တို႔ႏွင့္ ေတြ႔ ဆံုပဲြထြက္ခဲ့သည္။ `အဲဒီဝတ္ရုံကို မိုဟာမက္ဝတ္ရုံခဲ့တယ္။ ဘုရင္ အဘၻဒလီဝတ္ရုံခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့ မူလာအိုမာ ဝတ္တယ္။ ဒီဝတ္ရုံကို ဝတ္ျပလိုက္ျခင္းက အာဖဂန္ႏိုင္ငံေရးမွာ အင္မတန္ အခ်က္က်ၿပီး အားလံုးကို ရွိန္သြားေစတယ္။` ဟု ရွာရီဖီက ဆိုသည္။ သို႔ေသာ္ ယင္းအခ်က္ႏွင့္ပတ္သက္၍ တစ္ခ်ိန္က တာလီဘန္အစုိးရအတြင္း ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး အျဖစ္ တာဝန္ယူေဆာင္ရြက္ခဲ့သူ၊ ယခုအာဖဂန္အေရး ေဝဖန္သံုးသပ္သူ ဝါဟစ္မူဇ္ဒါက ျငင္းခ်က္ထုတ္ခဲ့သည္။ `အိုမာနဲ႔ အနီးကပ္ေနခဲ့တဲ့ သူဆီကေနေရာ၊ ဝတ္ရုံကို ထိန္းသိမ္းထားတဲ့ ဘုရားေက်ာင္းတာဝန္ခံဆီက ေနေရာ ကြ်န္ေတာ္ျပန္သိရတာက မိုဟာမက္ဝတ္ရုံကို အိုမာက တကယ္ဝတ္ျပခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး။ ေခါင္းေဆာင္ေတြ သစၥာခံဖို႔ စုစည္းၾကတဲ့ပြဲမွာ အဲဒီဝတ္ရုံကို အလြန္အရိုအေသအေလးအျမတ္ထားၿပီးေတာ့ ကိုင္ေဆာင္ျပခဲ့တာပါ။` ဟု ဝါဟစ္မူဇ္ဒါကဆိုသည္။ အျခားအေၾကာင္းအရင္းမ်ားထက္ ယင္းအခ်က္တစ္ခုတည္းေၾကာင့္ပင္ မူလာအိုမာတြင္ ႏိုင္ငံေရးအင္အား၊ ေနာက္လိုက္တိုင္းရင္းသားအင္အား ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္မရွိဘဲ အာဖဂန္ႏိုင္ငံ၏ ၉၀ ရာခိုင္ႏႈန္းအားး တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ဓါးမိုး အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္သည့္ အရွင္သခင္အျဖစ္ ေရာက္ရွိေစခဲ့သည္မွာ ၂၀၀၁ ခုနွစ္ အေမရိကန္က်ဴးေက်ာ္သိမ္းပိုက္ခဲ့သည့္ အခ်ိန္ထိေအာင္ျဖစ္ခဲ့သည္။ ထိုစဥ္က အိုမာမူလာ၏ ဘြဲ႕အမည္နာမမွာ `အာဖဂန္နစၥတန္ေစာ္ဘြားႏိုင္ငံေတာ္ အရွင္သခင္၊ သစၥာတည္ေသနာပတိ` ဟူ၍ ျဖစ္၏။ တာလီဘန္လႈပ္ရွားမႈေပါက္ဖြားလာျခင္းႏွင့္မူ ပတ္သက္၍ မည္သည့္မွတ္တမ္းမွတ္ရာမွ် မေတြ႔ရ၊ ေနာက္ကြယ္တြင္ မည္သူမည္ဝါရွိခဲ့သည္ဟူ၍ မေတြ႔ရေပ။ ဆိုဗီယက္ အထြက္ တိုင္းျပည္ဖရိုဖရဲျဖစ္ေန ခ်ိန္တြင္ အေျခအေန၊ အခ်ိန္အခါ၏ ေတာင္းဆိုမႈေၾကာင့္ ေပါက္ဖြားလာ ျခင္းသာ ျဖစ္ေၾကာင္း မူဇ္ဒါေကာက္ခ်က္ခ်သကဲ့သို႔ပင္ အမ်ားကလည္း ယူဆၾကေလသည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ပါကစၥတန္ ေထာက္လွမ္းေရး ISI ၏ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံေပးထားမႈျဖင့္ အရွိန္အဟုန္တစ္ခုရလာခဲ့ေၾကာင္း မူဇ္ဒါက ဆို၏။ သို႔ေသာ္အိုမာမူလာကို ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ ေရြးေကာက္ၿပီး တာလီဘန္ဟူ၍ မေပၚေပါက္လာမီ ေရွးပေဝဏသီ ကပင္ တာလီဘန္တို႔ႏွင့္ ပံုစံတူလႈပ္ရွားမႈမ်ားေပၚေပါက္ ခဲ့ဖူးေၾကာင္း ရွာရီဖီက ေျပာၿပီး မူဇ္ဒါ၏ အယူအဆကို ေခ်ဖ်က္သည္။ ၁၉၉၀ ႏွစ္မ်ားက တိုင္းျပည္တြင္း အစိုးရကင္းမဲ့ေနမႈ၊ လူထုမင္းမဲ့စရိုက္မ်ား ထြန္းကားေနမႈမ်ားေၾကာင့္သာ တာလီဘန္တို႔ေနရာရလာခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္ ေက်းဇူးရွင္ျဖစ္ေသာ ISI ၏ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားကို ပင္ေနရာမေပးေတာ့ဘဲ တာလီဘန္ေခါင္းေဆာင္မ်ား အာဏာအထြဋ္အထိပ္ေရာက္ကာ ထင္တိုင္းႀကဲခဲ့ ေၾကာင္း ရွာရီဖီက ဆက္လက္ရွင္းျပသည္။ `လူမ်ဳိးစုေတြၾကား အရိုးစြဲ တင္းမာမႈေတြ လြန္ကဲေနတဲ့ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုအဖြဲ႔အစည္းတစ္ခု အတြင္းမွာ လႈပ္ရွားမႈတစ္ခုကို ခင္ဗ်ားဘယ္လိုေဖၚေဆာင္ႏိုင္မွာလဲ။`ဟု ရွာရီဖီက ေမးခြန္းထုတ္သည္။ ဘာသာေရးအစြန္းေရာက္မႈ၊ ေခါင္းေဆာင္ကိုးကြယ္မႈ စတဲ့ အခ်က္ေတြကို မူလာအိုမာက သူ႔အာဏာစက္ သက္ေရာက္ေရးအတြက္ အသံုးခ်ခဲ့ေၾကာင္း ဆိုသည္။ လူအမ်ားေရွ႕ေမွာက္တြင္ ထင္ထင္ေပၚေပၚေနျခင္း မ်ားကို ေရွာင္ၾကဥ္ၿပီး သိုသိုသိပ္သိပ္ေနထိုင္ျခင္းျဖင့္ လူအမ်ား၏ ယံုၾကည္ကိုးစားမႈကို ေကာင္းစြာ ထိန္းသိမ္းထားႏိုင္ခဲ့ ေၾကာင္း အခ်ဳိ႕ကလည္းေျပာသည္။ မူလာအိုမာသည္ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံ က်မ္းစာသင္ေက်ာင္းတြင္သာ ပညာသင္ၾကားခဲ့ဖူးေၾကာင္း အခ်ဳိ႕က ေရးသားေဖၚျပခဲ့ၾကသည္။ အခ်ဳိ႕ကလည္း ကန္ဒါဟာရွိ ဘာသာေရးေက်ာင္းမ်ားတြင္ တက္ေရာက္ခဲ့ေၾကာင္း ဆိုသည္။ မည္သို႔ပင္ဆိုေစ သူ႔အေၾကာင္းကိုလူအမ်ားက ဒ႑ာရီဆန္ဆန္ေျပာဆို ေနၾကရေလာက္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ေသာ အရည္အခ်င္းမ်ဳိး မူလာအိုမာတြင္ ရွိမည္မထင္ေၾကာင္း ရွာရီဖီက ဆို၏။ ဘီဘီစီ ပက္ရွ္တြန္းဘာသာ (အာဖဂန္၊ ပါကစၥတန္သံုးစကား) က႑တြင္ အလုပ္လုပ္ေနေသာ အာဖဂန္ သတင္းေထာက္ အီမယ္လ္ပါဆာလီ သည္ မူလာအိုမာႏွင့္ ႀကိဳတင္ခ်ိန္းဆိုထားျခင္းမရွိဘဲ တယ္လီဖုန္းျဖင့္ ေလး၊ ငါးမိနစ္ ခန္႔အၾကာ အင္တာဗ်ဴးသံုးႀကိမ္ ျပဳလုပ္ခဲ့ဖူးသည္။ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္မွာ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ အတြင္းက ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ထိုအခ်ိန္က တာလီဘန္ ထိန္းခ်ဳပ္ေဒသမ်ားတြင္ အေမရိကန္က ဘီ-၅၂ ဗံုးႀကဲေလယာဥ္မ်ားျဖင့္ ဗံုးမိုးရြာသြန္းႀကဲခ်ေနစဥ္ျဖစ္၏။ `ကြ်န္ေတာ္ ေနာက္ဆံုးထင္လိုက္မိတာကေတာ့ သူဟာ ျပႆနာရဲ႕ အတိမ္အနက္ကို နားမလည္တာပဲလား၊ ဒါမွမဟုတ္ သိပ္ကိုလိမၼာပါးနပ္လြန္းၿပီး သူ႔ရဲ႕ အတြင္းစိတ္ကို သူတစ္ပါးရိပ္မိသြား မယ့္ အရိပ္အၿမြက္ေလးေတာင္ အစြန္းမထြက္ေအာင္ေျပာသြားတာပဲလား။` ဟု ပက္ဆာလီက ျပန္ေျပာင္း ေျပာျပသြားေလသည္။ တာလီဘန္တုိ႔ ႀကီးပြားစ အေစာပိုင္းအခ်ိန္မ်ားက အာဖဂန္ပညာရွင္မ်ားႏွင့္ လႈပ္ရွားတက္ႀကြသူမ်ား၏ ကိုယ္စားလွယ္ေတာ္တစ္ဦးႏွင့္ အတူ ကဗ်ာဆရာ ဘာရီဂ်ာဟန္နီလည္း မူလာအိုမာ၏ ရုံးခန္းသို႔ ေရာက္ဖူးခဲ့သည္။ မူလာအိုမာႏွင့္ သူတို႔ေတြ႕ဆံုခဲ့ရေသာ အခန္းမွာ ေမွာင္မည္းေနၿပီး ျပဴတင္းေပါက္ တစ္ခုမွ ေဖါက္ထားျခင္းမရွိေပ။ `အားလံုးက သူ႔ကို အရိုအေသေပးရပါတယ္။ လံုၿခံဳေရးေတြက သူနဲ႔အတူ တစ္ပါတည္းပါလာ တယ္ဗ်။ သူက အရပ္ျမင့္ျမင့္နဲ႔၊ ခန္႔ခန္႔ညားညားရွိၿပီး သူမ်ားစကားေျပာတဲ့အခါ ၿငိမ္ၿပီးနားေထာင္ေန တတ္တယ္။`ဟု ဂ်ာဟန္နီက ေျပာျပသည္။ `ကြ်န္ေတာ္ ေျပာရမယ့္အလွည့္က်ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္က … စိတ္ေတာ့မေကာင္းပါဘူးဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္ေျပာမယ့္ အေၾကာင္းအရာေတြက နားဝင္ခ်ဳိမယ္ေတာ့ မထင္ပါဘူး … လို႔ စေျပာလိုက္တယ္။` ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့ ဂ်ာဟန္နီက ဂ်ာလာလာဘက္မွ ကဘူးလ္သို႔ သူခရီးထြက္လာရာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ျမင္ခဲ့၊ ၾကားခဲ့ရသမွ်တြင္ ဘာသာေရးအရ တင္းႀကပ္စြာထိန္းခ်ဳပ္ထားေၾကာင္း သိရသျဖင့္ သေဘာမက်မိ ေၾကာင္း မူလာအိုမာကို တိုက္ရိုက္ေျပာခ်လိုက္သည္ဟု ဆို၏။ `ဒီေတာ့ မူလာအိုမာက ကြ်န္ေတာ့္ကို အၾကာႀကီး စိုက္ၾကည့္ေနတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ သူ မတ္တတ္ ထရပ္ၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေပြ႕ဖက္လိုက္ၿပီး … ဘုရားသခင္မင္းကို ေစာင့္ေရွာက္ပါေစ … လို႔ေျပာၿပီး ထြက္သြားတယ္။ ဒါပါပဲ။` တာလီဘန္လက္ထက္တြင္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားအား ေက်ာင္းတက္ျခင္း၊ ဝင္ေငြရွာအလုပ္လုပ္ျခင္းမ်ား ခြင့္မျပဳ ခဲ့ေပ။ ရုပ္ျမင္သံၾကားစက္မ်ား သံုးစြဲျခင္း၊ ၾကည့္ရွဳျခင္းသည္ ဥပေဒႏွင့္ ၿငိစြန္းသည္။ ဓါတ္ပံုရိုက္ျခင္းကို တားျမစ္သည္။ ပန္းခ်ီစသည့္ အႏုပညာရွင္မ်ားအား ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ၿပီး အႏုပညာကို ဖိႏွိပ္သည္။ ေတးဂီတကို ပိတ္ပင္သည္။ ပါကစၥတန္နယ္စပ္ ေတာ့ခ္ဟမ္ေဒသကို ျဖတ္သန္း၍ ခရီးသြားလာဖူးသူမ်ား သည္ သစ္ပင္ႏွင့္ ရိုက္ခ်ဳိးထားေသာ တူရိယာပစၥည္းမ်ားကို ျမင္ဖူးၾကသည္။ သတင္းမီဒီယာမ်ား ဆိတ္သုဥ္းၿပီးသကာလ တာလီဘန္ပိုင္ တစ္ခုတည္းေသာ ေရဒီယိုအသံလႊင့္ဌာန ရွာရီရာေရဒီယိုမွ မူလာအိုမာ၏ အဆိုအမိန္႔မ်ားကိုသာ ဒိုင္ခံအသံလႊင့္ေတာ့သည္။ သုိ႔ေသာ္ ဤေနရာတြင္လည္း မူလာအိုမာကိုယ္တိုင္ေျပာျခင္းမဟုတ္။ `သစၥာတည္ေသနာပတိႀကီး၏ အဆိုအမိန္႔မ်ား` ဟူ၍ ေရဒီယိုအသံလႊင့္ပင္တိုင္ရွင္ နာမည္ေက်ာ္ ဆန္ဂါနီယာဇိုင္က ဖတ္ၾကားအသံလႊင့္ ေပးရျခင္းျဖစ္၏။ ကဘူးလ္ကို တာလီဘန္တို႔ သိမ္းပိုက္စဥ္က နီယာဇိုင္ႏွင့္ ေနာက္ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္သာ ေရဒီယိုဌာနသို႔ လာေရာက္ အလုပ္ဆင္းခဲ့ၾကၿပီး က်န္ဝန္ထမ္းမ်ားမွာ ေၾကာက္လန္႔တၾကားအိမ္တြင္းပုန္းေနခဲ့ၾက၏။

နီယာဇိုင္

`ကြ်န္ေတာ္ ပထမဆံုးစလုပ္တာက မိုက္ကရိုဖုန္းေနာက္မွာ ထုိင္ၿပီး မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓါတ္ရွင္သန္ထက္ ျမက္ေရးကဗ်ာေတြကို ရြတ္ဆိုေနတာပါပဲ။ က်န္တဲ့အပိုင္းကေတာ့ အစိုးရေျပာင္းသြားတဲ့ အေၾကာင္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သတင္းေတြတင္ဆက္တယ္။ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓါတ္ရွင္သန္ထက္ျမက္ေရး သီခ်င္းေတြလႊင့္တယ္။ တာလီဘန္ မူဝါဒေတြ ဘာမွမလာေသးဘူး။` ေနာက္ပိုင္းေန႔ရက္မ်ားတြင္ေတာ့ မူလာအိုမာႏွင့္ ပတ္သက္၍ လူမက၊ နတ္မက် ဘုန္းေတာ္ႀကီးမားသည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားႏွင့္ အဆိုအမိန္႔မ်ားကိုသာ နီယာဇိုင္၏ နက္ရွဳိင္းေသာ ေတာင္ေပၚသံဝဲဝဲျဖင့္ လႊင့္ထုတ္ တင္ဆက္ေနရေတာ့၏။ ထို႔ေနာက္ မူလာအစၥခက္နီဇာမီကို ေရဒီယိုဌာန အေထြေထြညႊန္မွဴးအျဖစ္ ခန္႔အပ္လိုက္ၿပီးေနာက္ သူက မူလာအိုမာထံမွ အေရးႀကီးမိန္႔ခြန္းမ်ားကို ကိုယ္တုိင္ ထုတ္လႊင့္တင္ဆက္ ေတာ့သည္။ `ေထြေထြညႊန္မွဴးႀကီးက သတင္းေတြ၊ မူလာအိုမာရဲ႕ အဆိုအမိန္႔ေတြကို မနက္ပိုင္းေရာ၊ ေန႔လည္ပိုင္းေရာ၊ ညေနပိုင္းေရာ အရမ္းကို ကိုယ္တိုင္ေၾကျငာအသံလႊင့္ခ်င္တာဗ်။ ဒါနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔က …. ခင္ဗ်ားက ညြန္မွဴးႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္။ ကိုယ္တိုင္ေၾကျငာစရာမလိုဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို႔က ဝန္ထမ္း ေတြ၊ အဒါေတြက ကြ်န္ေတာ္တို႔ လုပ္ရမွာ … အဲဒီလိုေျပာယူရတယ္။` ၂၀၀၁ ခုႏွစ္တြင္ အာဖဂန္ကို အေမရိကန္ဝင္ေရာက္သိမ္းပိုက္လိုက္ေသာအခါ မူလာအိုမာ ပါကစၥတန္အတြင္း ထြက္ေျပးသြားလိမ့္မည္ဟု ယူဆၾကသည္။ အေမရိကန္ႏွင့္ အာဖဂန္ အစီရင္ခံစာ အခ်ဳိ႕တြင္ မူလာအိုမာ ကရာခ်ိတြင္ ပုန္းေအာင္းေနေၾကာင္း ေဖၚျပခဲ့ၾကသည္။ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္မ်ားအတြင္း က မူလာအိုမာသည္ မည္သည့္ေနရာမွန္း မသိရသည့္ေနရာမွ ေန၍ အသံသြင္းထုတ္လႊင့္ခ်က္မ်ား၊ ေရးသားထုတ္ေဖၚေျပာၾကားခ်က္မ်ား အမ်ားအျပား ထုတ္ေဝခဲ့သည္။ ယခုအခါ မူလာအိုမာ အသက္ ၅၂ ႏွစ္ခန္႔ရွိၿပီျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ လိုက္လံရွာေဖြဖမ္းဆီးရန္ ႀကိဳးပမ္း အားထုတ္ေနလွ်က္ကပင္ လြတ္ေျမာက္ေနဆဲျဖစ္၏။ သူႏွင့္ပတ္သက္၍ ခုိင္လံုတိက်ေသာ သတင္းအခ်က္ အလက္ အလြန္ရွားပါးလွသည္။ လြန္ခဲ့ေသာဆယ္ႏွစ္ခန္႔က ရရွိထားခဲ့ေသာ မႈန္ဝါးဝါးဓါတ္ပံုမ်ားမွာလည္း ယခုအခါ ခိုင္လံုမႈမရွိေတာ့ေပ။ မူလာအိုမာအေနႏွင့္လည္း မည္သည့္အခါမွ် လူၾကားသူၾကားထဲထြက္လာမည္မဟုတ္ေခ်။ သူ႔ကို ဒ႑ာရီဆန္ဆန္ေျပာဆို ေနမႈမ်ားႏွင့္ ထိုက္တန္မႈမရွိေသာေၾကာင့္သာမူလာအိုမာအေနႏွင့္ လူၾကားသူၾကားထြက္မလာျခင္းပင္ျဖစ္သည္ဟု ရွာရီဖီကဆိုေလသည္။ Source: Al Jazeera မာဂ်စ္မာရွယ္ ေရးသားေသာ The myth of Mullah Omar ေဆာင္းပါးကို ဘာသာျပန္ဆိုသည္။

အျပည့္အစံုသို႔ »

ဥေရာပသို႔ အာဖရိကန္ လူကုန္ကူးမႈမ်ား၏ သားေကာင္မ်ား

ကက္ဆယ္ေဗာ္တာႏိုၿမိဳ႕မွ ႏိုင္ဂ်ီးရီးယားျပည့္တန္ဆာမ်ား

ႏွစ္စဥ္ အေနာက္ အာဖရိကႏိုင္ငံမ်ားမွ ဥေရာပသို႔ ေသာင္းဂဏန္းႏွင့္ ေရႊ႕ေျပာင္း ဝင္ေရာက္ေနထိုင္လွ်က္ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မာဖီးယားဂိုဏ္းေတြက သူတို႔ရဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြအေပၚမွာ အျမတ္ထုတ္ ေနၾကတာေၾကာင့္ အခ်ဳိ႕ကေတာ့ အျဖစ္ဆိုးေတြနဲ႔ ႀကံဳေတြ႔ၾကရပါတယ္။ ။ အီတလီ ေတာင္ပိုင္းမွာဆိုရင္ ႏိုင္ဂ်ီးရီးယား မိန္းကေလးေတြ အမ်ားစုဟာ လိင္ကုန္ကူးမႈရဲ႕ သားေကာင္ေတြအျဖစ္ က်ေရာက္သြားၾကရပါတယ္။

ပထမဦးဆံုး ထြက္ေပၚလာတဲ့ အစီရင္ခံစာ ႏွစ္ေစာင္မွာ သတင္းေထာက္ ဂ်ဴလီယာနာရူးဖတ္စ္က အာဖရိကန္ မိန္းကေလးမ်ား ဒုစရုိက္ဂုိဏ္းေတြရဲ႕ သားေကာင္ျဖစ္သြားရမႈမ်ား၊ ျပည့္တန္ဆာအျဖစ္
ေစခိုင္းမႈမ်ားႏွင့္ လူကုန္ကူးမႈမ်ား အေၾကာင္း စံုစမ္း တင္ျပခဲ့ပါတယ္။ ေအာက္မွာ ေဖၚျပမယ့္ အေၾကာင္းအရာေတြကေတာ့ အီတလီႏိုင္ငံ ေတာင္ပိုင္းမွာ ျဖစ္ပြားေနတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ရုပ္ရွင္မွတ္ တမ္းရိုက္ကူးရာမွာ ပါဝင္ခဲ့တဲ့ အီတလီ သတင္းစာဆရာ ခ်ဳိင္ရာ ကာပရီယိုက ေျပာျပခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒက္စထရာေဗာ္လ္တာႏို ဆင္းရဲသားရပ္ကြက္တစ္ခုမွာ အသက္ ၇ ႏွစ္သာရွိေသးတဲ့ မယ္ရီေမာ္ရက္ရဲ႕ စ်ာပနအခမ္းအနား က်င္းပေနပါတယ္။ သူ႔ကို စိတ္ေဝဒနာခံစားေနရတဲ့ ေယာက်ၤားတစ္ေယာက္က သတ္သြားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ကက္စယ္ေဗာ္လ္တာႏိုၿမိဳ႕မွာ တရားဝင္ ေနထုိင္တဲ့ ၿမိဳ႕သား ၂၅,၀၀၀ မွာ သံုးပံုတစ္ပံုက ဂါနာနဲ႔ ႏိုင္ဂ်ီးရီးယား အမ်ားစု ပါဝင္တဲ့ အာဖရိကန္ေတြျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီၿမိဳ႕ငယ္ေလးမွာရွိတဲ့ ႏိုင္ဂ်ီးရီးယန္း ဒုစရိုက္ဂိုဏ္းေတြအေၾကာင္း အယ္လ္ဂ်ာဇီယာသတင္းဌာနမွ သြားေရာက္စံုစမ္းေလ့လာ ခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၈ တုန္းက ကာဆာလဲဆီလို႔ေခၚတဲ့ လူမ်ဳိးစု မာဖီးယားဂိုဏ္းက ဂါနာလူငယ္ေျခာက္ဦးကို သတ္ျဖတ္ခဲ့မႈနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အာဖရိကန္ေတြ လမ္းမေတြေပၚထြက္ ဆႏၵျပခဲ့ၾကၿပီးေတာ့ အဓိကရုဏ္းေတြ ျဖစ္ခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း ကက္ဆယ္လ္ေဗာ္တာႏိုၿမိဳ႕ေလးကို ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ပဲ ထားခဲ့ ၾကပါတယ္။

မယ္ရီရဲ႕မိသားစုကေတာ့ မယ္ရီ႕စ်ာပနေန႔မွာ သူ႔ရဲ႕ ေခါင္းတလားကို ေစာင့္ရင္း ေခါင္းကလာတာ ေနာက္က်ေနတာနဲ႔ အျခားျပႆနာေတြနဲ႔ ရုတ္ရုတ္သဲသဲျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ မယ္ရီ႕ရဲ႕အေမက ႏိုင္ဂ်ီးရီးယား အမ်ဳိးသမီးျဖစ္ၿပီး အီတလီကို လူကုန္ကူးခံခဲ့ ရသူျဖစ္ၿပီး အဓမၼလိင္ေဖ်ာ္ေျဖမႈ ခိုင္းေစျခင္းခံခဲ့ရသူလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔သမီးရဲ႕စ်ာပနမွာ တုန္ယင္ေျခာက္ျခားၿပီး ဂဏာမၿငိမ္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ သူမက ငိုယိုေနၿပီး သူမရဲ႕မိတ္ေဆြေတြက ေနာက္ထပ္ ႏိုင္ဂ်ီးရီးယား မိန္းမတစ္ေယာက္ကို ယူသြားတဲ့ မယ္ရီ႕အေဖကို ေဒါသျဖစ္ေနၾကပါတယ္။

ေနာက္ဆံုး မယ့္ရီ႕ေခါင္းတလား ေရာက္ရွိလာၿပီး ေယာက်ၤားအုပ္စုက မြတ္စလင္ထံုးစံအတုိင္း အသုဘ အခမ္းအနားကို စတင္ပါတယ္။ ေနပူက်ဲတဲၾကီးေအာက္မွာပဲ အာဖရိကန္ အသုဘအခမ္းအနားကို က်င္းပခဲ့ၾကပါတယ္။

တရားမဝင္ ႏိုင္ဂ်ီးရီးယား မိန္းကေလးတစ္ဦးကို အီတလီရဲမ်ား ဖမ္းဆီးစဥ္

“ဒိုမီတီယာနာ လမ္းမႀကီးက ကက္ဆယ္ေဗာ္တာႏိုၿမိဳ႕ကို ၂၈ ကီလိုမီတာေလာက္ ျဖတ္သြားပါတယ္။” ၿမဳိ႕ရဲစခန္းက စံုေထာက္တစ္ဦးျဖစ္သူ စတက္ဖႏို ရစ္ဆီယာဒီအီလိုက ေျပာျပပါတယ္။ အဲဒီရဲစခန္းမွာေတာ့ ဒုစရိုက္အဖြဲ႔က က်ဴးလြန္တဲ့အမႈေတြ၊ ျပည္ေတာ္ျပန္ အမႈေတြ၊ လူသတ္မႈေတြအေၾကာင္း မွတ္တမ္း အစီရင္ခံစာေတြနဲ႔ ဖံုးလႊမ္းေနတဲ့ ဖရိုဖရဲ ရုံးခန္းတစ္ခု ပဲျဖစ္ပါတယ္။
“အာဖရိကန္ မာဖီးယားေတြရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈေတြက ၿမိဳ႕တစ္ခုလံုး ပ်ံ႕ႏွံ႔ေနပါၿပီ။” သူက လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ ေဖါက္သည္ အလာကို ေစာင့္ေနၾကတဲ့ ႏိုင္ဂ်ီးရီးယား အမ်ဳိးသမီးေတြ၊ မိန္းမငယ္ေလးေတြကို လုိက္လံ ျပသရင္း ေျပာျပပါတယ္။

ကုလသမဂၢ အနယ္နယ္ဆိုင္ရာ ရာဇဝတ္မႈနဲ႔ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး သုေတသနဌာန (UNICRI) ရဲ႕မွတ္တမ္းမ်ားအရ အီတလီမွာ ႏိုင္ဂ်ီးရီးယား ျပည့္တန္ဆာ ၁၀,၀၀၀ ေက်ာ္ ရွိေနတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဘီနင္ၿမိဳ႕ကေနတစ္ဆင့္ ဒိုမီတီယာနာ လမ္းမႀကီးနဲ႔ အဲဒီလမ္းမႀကီး ဆိုက္ေရာက္ရာ ကမ္းေျခလို ဥေရာပၿမိဳ႕ေတာ္ေတြ၊ ရာဇဝတ္မႈ ဇံုေတြဆီကို လူကုန္ကူး ခံခဲ့ၾကရတဲ့သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
“ႏိုင္ဂ်ီးရီးယား ဒုစရိုက္သမားေတြက ကိုလံဘီယာ မာဖီးယားကေန တရုတ္မာဖီးယားဂိုဏ္းေတြအထိ ဘယ္ဂိုဏ္း မွာမဆို အလုပ္လုပ္လို႔ ရတယ္။

သူတို႔အတြက္ အလုပ္လုပ္ဖို႔ လြယ္ကူေနတဲ့ ေနာက္တစ္ခ်က္က ေန႔ေရာညပါ ျပည့္တန္ဆာ လိုက္ရွာေနတဲ့ အီတလီေဖါက္သည္ ဦးေရက အင္မတန္မ်ားတယ္။” ေနပဲလ္စ္ေဒသ မာဖီးယား တိုက္ဖ်က္ေရးက ေရွ႕ေနတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ေဂ်ာ္ဗန္နီကြန္ဇိုက ေျပာပါတယ္။
“မာဖီးယား ဂိုဏ္းေတြ အရင္ကထက္ ပိုၿပီး အင္အား ေကာင္းလာတယ္။ ေဒသ တစ္ခုလံုးကို သူတို႔ေတြ အုပ္စိုးမသြားခင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ တားဆီးရမယ္။” ကြန္ဇာက ဒီလိုေျပာေနေပမယ့္ သူ႔ရဲ႕စကားက ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရွိပံုေတာ့သိပ္မေပၚဘူး။

အခုဆို အီတလီမွာ အမ်ဳိးသမီး လူကုန္ကူးမႈေတြ၊ လိင္ကုန္ကူးမႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေျပာၾကရင္ အရင္က လူကုန္ကူးမႈရဲ႕ သားေကာင္ျဖစ္ခဲ့ဖူးတဲ့ ႏိုင္ဂ်ီးရီးယား အမ်ဳိးသမီး အီဆိုကီအိုက္ပစ္တန္ယီကို နမူနာထားၿပီး ေျပာၾကပါတယ္။ သူမကလည္း အဲဒီ နယ္ပယ္ထဲက အျဖစ္အပ်က္ေတြကို အားလံုးသိတယ္။ သူမက ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာျပပါတယ္။
“ဒီေန႔ အီတလီမွာ `မာမီႀကီး` ေတြ အေယာက္ ၁၀,၀၀၀ ေလာက္ရွိတယ္။ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီမွာ အနည္းဆံုး ပ်မ္းမွ် မိန္းကေလး ႏွစ္ေယာက္၊ သံုးေယာက္ေလာက္ ထိန္းထားတယ္။ သူတို႔က `အစ္ကိုႀကီး`ေတြနဲ႔ အလုပ္တြဲလုပ္တယ္။ အစ္ကိုႀကီး ေတြဆိုတာက `ေဘဘီေလး`ေတြကို လိင္ေဖ်ာ္ေေရး ေလာကထဲကို အဓမၼ သြတ္သြင္းတဲ့ ကိုယ္တုိင္ကိုယ္က် လူကုန္ကူးသူေတြ ေလ။”

`ေဘဘီေလး` ေတြဆိုတာ ျပည့္တန္ဆာ အျဖစ္ အဓမၼေစခိုင္းဖို႔ လူကုန္ကူးလာတဲ့ မိန္းကေလးေတြကိုေခၚတဲ့ သူတို႔ေလာကရဲ႕ အသံုးအႏႈန္းပါ။

အာဖရိကန္ ဂ်ဴဂ်ဴး ထံုးတမ္းဓေလ့ဆိုင္ရာအစီအမံမ်ား

ဒါေပမယ့္ ႏိုင္ဂ်ီးရီးယား လူကုန္ကူးမႈေတြမွာ မူးယစ္ေဆးမႈေတြ၊ ေအာက္လမ္းပညာေတြပါ တစ္ခါတစ္ရံ ပူးတြဲပါလာတတ္ပါတယ္။
အမ်ဳိးသမီးေတြ၊ မိန္းမငယ္ေလးေတြဟာ အာဖရိကန္ ဂ်ဴဂ်ဴးေအာက္လမ္းနည္းပညာနဲ႔ စီရင္ထားတဲ့ အစီအမံ ထံုးတမ္းစဥ္လာအရ က်မ္းသစၥာ က်ိန္ဆိုရပါေသးတယ္။ သူတို႔ကို လူကုန္ကူး လာေပးတဲ့ အစ္ကိုႀကီးေတြ၊ မာမီႀကီးေတြအေပၚ တင္ရွိေနတဲ့ အေႁကြးေတြကို ေက်ေအာင္ဆပ္ပါ့မယ္။ ဆပ္ဖို႔ ပ်က္ကြက္ခဲ့ပါက အေသဆိုးနဲ႔ ေသပါေစ၊ ရူးပါေစ စသည္ျဖင့္။
“ဂ်ဴဂ်ဴးလို႔ေခၚတဲ့ အဲဒီေမွာ္အတတ္ဟာ အမွန္ေတာ့ မေကာင္းတာ မဟုတ္ဘူး။ အမွန္တရားကို ေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ က်င့္သံုး တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔လက္ထဲေရာက္ေတာ့ တလြဲသံုးတာပဲ။ ပိုက္ဆံရ ေနသ၍ေတာ့ အဲဒီပုိက္ဆံ ဘယ္လိုရရ သူတို႔ ဂရုမစိုက္ဘူး။ ဂ်ဴဂ်ဴးကိုေတာင္ ကြ်န္ျပဳတဲ့လုပ္ငန္းမွာ သူတို႔ အသံုးခ်ၾကတယ္။” အီဆိုကီက ေျပာရင္း စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးျဖစ္ေန ေသးတယ္။

အခ်ဳိ႕ကေတာ့ အဲဒီလို ငရဲတြင္းထဲမွာေတာင္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို ဆုပ္ကိုင္ၿပီး တတ္ႏိုင္သမွ် ကယ္တင္ေနၾကပါေသးတယ္။ အဲဒီထဲက တစ္ေယာက္ကေတာ့ ေယရွဳသခင္၏  ျမင့္ျမတ္ သန္႔ရွင္းေသာ ႏွလံုးသားဆိုတဲ့ အသင္းေတာ္က ႏိုင္ဂ်ီးရီးယား သီလရွင္ စစၥတာ အန္တိုနီယာ ျဖစ္ပါတယ္။

သူမဟာ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္မွာ ကာဆာဆန္တာမာရီယာ ဒဲလ္အေကာ့ကလီယန္ဇာ လို႔ေခၚတဲ့ ရိပ္သာ တစ္ခုဖြင့္လွစ္ၿပီး ဦးစီး လုပ္ကိုင္ေနပါတယ္။ အဲဒီရိပ္သာမွာ အမ်ဳိးသမီး ၇၀ ေက်ာ္ နဲ႔ အဲဒီမွာေမြးတဲ့ ကေလး ၁၀ ေယာက္ကို ေစာင့္ေရွာက္ထားပါတယ္။

“ဆရာေလးတို႔ကို ဘုန္းေတာ္ႀကီး ကက္ပြာ၊ မြန္းစ္၊ ဘရူႏို၊ စကက္တီႏို တို႔က ဒီအမ်ဳိးသမီးေတြရဲ႕ ဘဝကို ျမွင့္တင္ေပးဖို႔အတြက္ တာဝန္ေပးထားတာပါ။ သူတို႔အားလံုးက ျပည့္တန္ဆာ ျဖစ္ဖူးသူေတြခ်ည္းပါ။ သူတို႔ဘဝေတြကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲခ်င္တယ္ ဆိုရင္ ဒီမွာသူတို႔အတြက္ ေနရာရွိတယ္ဆိုတာ သူတို႔သိၾကပါတယ္။” လို႔ စစၥတာ အန္တိုနီယာက ေျပာျပပါတယ္။ အမ်ဳိးသမီး တစ္ေယာက္ဟာ အဲဒီရိပ္သာမွာ ၆ လကေန တစ္ႏွစ္အထိ ေနလို႔ရၿပီးေတာ့ ေနထိုင္ေနစဥ္ အတြင္းမွာ စာေပသင္ၾကားျခင္း၊ သူတို႔ရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာ ျပန္လည္ အဖတ္ဆည္ႏိုင္ေအာင္ လုပ္ၾကရပါတယ္။ သီလရွင္ေတြက ေရာက္လာတဲ့ အမ်ဳိးသမီးေတြကို သူတို႔ရဲ႕ျဖစ္စဥ္ေတြကို ခ်ေရးခိုင္းၿပီး ဘာေတြျဖစ္ခဲ့တယ္၊ ဘယ္သူေတြက သူတို႔ကို ဒီဘဝေရာက္ေအာင္ လုပ္ခဲ့တယ္ ဆိုတာေတြ ကို ေျပာျပေစပါတယ္။

“ဂ်ဴဂ်ဴး က်မ္းသစၥာ က်ိန္ခဲ့တာ သူတို႔အေပၚ ဘယ္လို အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈမွ မရွိပါဘူးဆိုတာကို သူတို႔နားလည္ေအာင္ ဆရာေလးတို႔ ႀကိဳးစားၿပီး ရွင္းျပရတယ္။”

ဒါေပမယ့္ လမ္းမေတြေပၚမွာ ျပည့္တန္ဆာ အလုပ္ကို ဆက္လက္ လုပ္ကိုင္ရင္း အေႁကြးဆပ္ေနရေသးတဲ့ ၊ ဂ်ဴဂ်ဴး က်မ္းစူးမွာကို ေၾကာက္ရြံ႕ေနတဲ့ မိန္းကေလးေတြ အမ်ားအျပား ေတြ႔ေနရပါေသးတယ္။ အခ်ဳိ႕ဆိုရင္ ျပန္ဆပ္ရမယ့္ အေႁကြးက ေဒၚလာ ၅၈,၀၀၀ အထိ ေအာင္ရွိတယ္။ အေႁကြးမေပးႏိုင္ရင္ သူတို႔ေပၚကို၊ သူတို႔ မိသားစုေတြအေပၚကို ဂ်ဴဂ်ဴးက်မ္းစူးမွာလည္း ေၾကာက္ေနတယ္။

စုံစမ္းေလ့လာမႈ ဒုတိယ အပိုင္းအျဖစ္ ဂ်ဴလီယာနာရူးဖတ္စ္ဟာ အီတလီကေန ႏိုင္ဂ်ီးရီးယားၿမိဳ႕ေတာ္ ဘင္နန္အထိ လိုက္လံၿပီးေတာ့ စံုစမ္းခဲ့ပါတယ္။ ဘင္နန္ၿမိဳ႕ဆိုတာ အင္မတန္ ဆင္းရဲတြင္းနစ္ေနတဲ့ အမ်ဳိးသမီးေတြအတြက္ ဥေရာပကို လူကုန္ကူးသန္း ေပးေနတဲ့ေနရာျဖစ္ပါတယ္။
ဥေရာပ ခရီးစဥ္ကုန္က်ေငြအတြက္ အလြန္မ်ားျပားလွတဲ့ အေႁကြးေတြကို လူကုန္ကူး ဒုစရိုက္ဂိုဏ္းေတြမွာ ဆပ္ၾကရပါတယ္။ ဟိုကိုေရာက္ရင္ ဝင္ေငြေကာင္းေကာင္းရတဲ့ အလုပ္အကိုင္ ေကာင္းေကာင္းေတြ ရွိတယ္ဆိုတဲ့ မက္လံုးေတြနဲ႔ လူကုန္ကူးသူေတြက ျမွဴဆြယ္ၾကပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူတို႔ကို ဂ်ဴဂ်ဴး သစၥာဆိုခိုင္းၿပီး အေႁကြးျပန္ဆပ္ခိုင္းပါေတာ့တယ္။

ဥေရာပေျမကို ေျခခ်မိကာမွ သူတို႔အတြက္ လုပ္စရာ အလုပ္ဆိုတာ ျပည့္တန္ဆာ အလုပ္ပဲရွိၿပီး သူတို႔ဟာ လိင္ကုန္ကူးခံခဲ့ရတယ္ ဆိုတာသိၾကရတယ္။ အဲဒီလို လူကုန္ကူးမႈမွာ ပါဝင္တဲ့ ဂ်ဴဂ်ဴးဘုန္းႀကီးက သူဟာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြက္ အမႈေတာ္ ေဆာင္ေနပါတယ္ ဆိုတဲ့ အေနအထားနဲ႔ ဂ်ဴဂ်ဴးဥပေဒသေတြကို လုိသလို ျဖည့္စြက္ျပင္ဆင္ ေဆာင္ရြက္ေနတာပါ။

ဒါေပမယ့္ ဒီဂ်ဴဂ်ဴး ဓေလ့ဟာ လူကုန္ကူးမႈေတြမွာ လူကုန္ကူးခံရသူေတြကို ခ်ည္ေႏွာင္ဖို႔ အသံုးျပဳေနတဲ့ အေနာက္အာဖရိက ရုိးရာဓေလ့တစ္ခုသာ မဟုတ္ပဲ ဧဝံဂလိ ခရစ္ယာန္ တရားေဟာဆရာေတြလည္း ပါဝင္တယ္ဆိုတာ ဂ်ဴလီယာနာ သိရွိခဲ့ရပါတယ္။


ရည္ညႊန္း ။ အယ္လ္ဂ်ာဇီယားသတင္း People & Power က႑တြင္ထုတ္လႊင့္ခဲ့သည့္ The Nigerian Connection
သတင္းမွတ္တမ္းေဆာင္းပါးကို ဆီေလ်ာ္စြာဘာသာျပန္ဆိုထားျခင္းျဖစ္သည္။

Source: Al Jazeera

အျပည့္အစံုသို႔ »

ေဆးလိပ္ႏွင့္ က်န္းမာေရး အားၿပိဳင္ပြဲ (ေဆာင္းပါး)

ေဆးလိပ္ေသာက္သံုးမႈေလ်ာ့က်ေရးအတြက္ ဥပေဒမ်ားတင္းၾကပ္ျခင္း၊ တာဝန္ရွိသူမ်ားတိုးခ်ဲ႕ခန္႔ထားျခင္း၊ ရံပုန္ေငြလက္ခံတိုက္ဖ်က္ေသာ အဖြဲ႔မ်ားတိုးခ်ဲ႕ျခင္း စသည့္နည္းလမ္းေပါင္းစံုျဖင့္ ကမၻာလံုးဆုိင္ရာ လႈပ္ရွား မႈမ်ား ေဆာင္ရြက္ေနစဥ္တြင္ ေဆးလိပ္ကုမၸဏီႀကီးမ်ားကလည္း အန္တုမႈပိုမိုျပင္းထန္လာေၾကာင္း ေဆးလိပ္တိုက္ဖ်က္ေရးလႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္သူမ်ားက ဆိုသည္။ မၾကာေသးမီႏွစ္မ်ားအတြင္းက ေဆးလိပ္ကုမၸဏီမ်ားကို အစိုးရမ်ားက တင္းႀကပ္လာခ့ဲေလသည္။ သို႔ေသာ္ ေဆးလိပ္ေသာက္သံုးမႈ၊ ေရာင္းခ်မႈမ်ားကို အစုိးရမ်ားက တင္းႀကပ္ေနသည့္ၾကားမွ ေဆးလိပ္ေသာက္သံုး သူဦးေရ တိုးတက္လာခဲ့ေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လူထုက်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈက႑တြင္ အကုန္အက်မ်ားခဲ့ၿပီး ေဆးလိပ္ေၾကာင့္ အသက္ဆံုးရွဳံးရသည့္ ဦးေရလည္း တိုးပြားလာခဲ့ေလသည္။ ေဆးလိပ္ေသာက္သံုးမႈေၾကာင့္ ေသဆံုးရသူစာရင္း ျမင့္တက္လာသည္။ ေဆးလိပ္ႏွင့္ဆက္စပ္ေရာဂါမ်ား ျဖင့္ ေသဆံုးရသူ ႏွစ္စဥ္ ၆ သန္းရွိေနၿပီး ၂၀၃၀ တြင္ ၈ သန္းအထိ တိုးတက္ေသဆံုးမည္ဟု တြက္ခ်က္ ထားၾကသည္။ ေဆးလိပ္အၿမဲစြဲေသာက္သံုးသူ ႏွစ္ေယာက္တြင္ တစ္ေယာက္ႏႈန္းျဖင့္ သက္လတ္ပိုင္းတြင္ အသက္ဆံုးရွဳံးမည္ျဖစ္သည္။ ေဆးလိပ္ကုမၸဏီမ်ားကလည္း ၎တို႔၏ အက်ဳိးစီးပြားကို အခ်ိန္ကာလၾကာျမင့္စြာကတည္းကပင္ ကာကြယ္ထားၾကၿပီး လူမ်ားကို ေဆးလိပ္ေသာက္သံုးတတ္ေစရန္ စြဲေဆာင္စည္းရုံးထားၾကသည္။ ကုလသမဂၢကမၻာ့က်န္းမာေရးအဖြဲ႔ႀကီး (WHO) က ေမလ ၃၁ ရက္ေန႔ကို ကမၻာ့ေဆးလိပ္ကင္းစင္ေန႔ သတ္မွတ္ခဲ့ၿပီး ေဆးလိပ္ တုိက္ဖ်က္ေရးေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားကို ေဆးလိပ္ကုမၸဏီႀကီးမ်ားက ကပ်က္ကယက္ျပဳလုပ္ေႏွာက္ယွက္ေန ေၾကာင္း စြပ္စြဲခဲ့ေလသည္။ ေဆးလိပ္ကုမၸဏီမ်ားက လူအမ်ားေဆးလိပ္စြဲမက္ေနေစရန္ႏွင့္ လူငယ္လူရြယ္မ်ားကိုလည္း စတင္ေသာက္ သံဳးလာတတ္ေစရန္ အၿမဲတေစ ႀကိဳးစားအားထုတ္ေနၾကသည္။ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္အတြင္းက WHO မွ ႀကီးမွဴးက်င္းပေသာ သမိုင္းဝင္ ေဆးလိပ္ထိန္းခ်ဳပ္မႈအေျခခံမူခ်မွတ္ေရး ညီလာခံႀကီးတြင္ ႏိုင္ငံေပါင္း ၁၇၄ ႏိုင္ငံမွ သေဘာတူလက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့ၾကသည္။ ယင္းသေဘာတူညီခ်က္မ်ားတြင္ အစိုးရမ်ားက ေဆးလိပ္မ်ားအေပၚ အခြန္တိုးျမွင့္စည္းႀကပ္ျခင္း၊ ေဆးလိပ္ ေသာက္ျခင္းႏွင့္ ေဆးလိပ္ေၾကျငာမ်ားကို တားျမစ္ျခင္း၊ ေဆးလိပ္ျဖတ္လိုေသာ သူမ်ားကို ကူညီေပးမည့္ အစီအစဥ္မ်ားေဖၚေဆာင္ျခင္း စသည္တုိ႔ပါဝင္သည္။ ေဆးလိပ္ကုမၸဏီမ်ားကလည္း စာခ်ဳပ္သစ္မ်ားခ်ဳပ္ဆိုၿပီး လုပ္ငန္းမ်ားေဆာင္ရြက္လာသည့္အတြက္ WHO အေထြေထြဒါရိုက္တာ မာဂရက္ခ်န္းက ဥရုေဂြး၊ ေနာ္ေဝ၊ တူရကီႏွင့္ ႀသစေၾတးလ်ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ေဆးလိပ္ ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပဌာန္းထားသည့္ ဥပေဒမ်ားကို ေထာက္ျပကာ ေဆးလိပ္ကုမၸဏီႀကီးမ်ား၏ အေႏွာက္အယွက္ ေပးမႈကို ေဝဖန္ေျပာဆိုခဲ့သည္။ `ကြ်န္မတို႔မွာ အင္မတန္ရက္စက္ႀကမ္းႀကဳတ္ၿပီး ရိုင္းစိုင္းတဲ့ ရန္သူရွိေနပါတယ္။ ေကာက္က်စ္ၿပီး ညစ္ပတ္တဲ့နည္းလမ္းေတြနဲ႔ ခ်ဥ္းကပ္လာေနတဲ့ အဲဒီကုမၸဏီႀကီးေတြက ကြ်န္မတို႔လူထုေတြရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြားေတြပ်က္စီးရာပ်က္စီးေၾကာင္း လုပ္ေနတာကို ခြင့္ျပဳလိုက္ရမွာ ဆိုတာ ေတြးေတာင္မေတြးရဲ ပါဘူး။` ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ေဆးလိပ္ကုမၸဏီမ်ားက ၎တို႔လည္း ေဆးလိပ္ေသာက္သံုးမႈထိန္းခ်ဳပ္ေရး လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားတြင္ ပူးေပါင္းပါဝင္ေဆာင္ရြက္ေပးေနပါေၾကာင္း ဆိုေလသည္။ ဖိလစ္ေမာရစ္ကုမၸဏီ၏ အစုရွယ္ယာဝင္မ်ား ေမလ ၉ ရက္ေန႔ကနယူးေယာက္ၿမိဳ႕တြင္ေတြ႔ဆံုစည္းေဝးခဲ့ၾကၿပီးအမႈေဆာင္အရာရွိခ်ဳပ္လူးဝစ္ကမၼီလာရီ က ေဆးလိပ္ဆန္႔က်င္ေရးသမားမ်ား၏ ေဝဖန္မႈမ်ားကို စိန္ေခၚေျပာဆိုလိုက္ၿပီး ေဆးလိပ္ကုမၸဏီမ်ားကို အမုန္းပြားစိတ္သက္သက္ျဖင့္ တိုက္ခိုက္ေနႀကျခင္းသာျဖစ္ေၾကာင္း ဆိုသည္။ `ေဆးလိပ္ေၾကာင့္ ေရာဂါဘယေတြ ျဖစ္ရတယ္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္တို႔လည္း သိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး တာဝန္ရွိရွိ၊ တာဝန္သိသိနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ႕ လုပ္ငန္းကိုလုပ္ကိုင္လည္ပတ္ေနပါတယ္။` ဟု သူကေျပာသည္။ ဖြံ႔ၿဖိဳးၿပီးႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ေဆးလိပ္ေသာက္သံုးမႈသိသိသာသာေလ်ာ့က်သြားၿပီး ဖြံ႔ၿဖဳိးဆဲႏိုင္ငံမ်ားတြင္မူ ေဆးလိပ္ေသာက္သံုးသူ တိုးပြားေနဆဲျဖစ္သည္။ အာဖရိကတိုက္ရွိ ဆင္းရဲေသာႏိုင္ငံမ်ားအား ပစ္မွတ္ထား ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်ေနေၾကာင္းလည္း ေဆးလိပ္ကုမၸဏီမ်ား အစြပ္စြဲခံေနရသည္။ ၂၀၃၀ တြင္ ေဆးလိပ္ ေၾကာင့္ ေရာဂါျဖစ္ပြားသူမ်ား၏ ၈၀ ရာခုိင္ႏႈန္းမွာ ဝင္ေငြနည္း၊ ဝင္ေငြအလယ္အလတ္လူတန္းစားမ်ားတြင္ ျဖစ္မည္ဟု ႀကိဳတင္တြက္ခ်က္ထားႀကသည္။ `ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ဟာ ေစ်းကြက္သစ္လို႔ သူတို႔ေခၚတဲ့ေနရာေတြမွာ ထိုးေဖါက္ေရာင္းခ်ေနတယ္ လို႔စြပ္စြဲၾကပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေရာက္သြားမွ သူတို႔ေဆးလိပ္ေသာက္တတ္သြားတဲ့ ပံုစံမ်ဳိးေျပာဆို ေနၾကသည္။ အမွန္က အဲဒီကလူေတြက ဟိုးရာစုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကတည္းက ေဆးလိပ္ေသာက္သံုးလာ ႀကတဲ့လူေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။` ဟု အာဖရိကတိုက္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေဝဖန္မႈကို ကမၼီလာရီက ျပန္လည္တံု႔ျပန္ေျပာဆိုခဲ့ေလသည္။ ေဆးလိပ္တိုက္ဖ်က္ေရးႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ၾသစေၾတးလ်ႏိုင္ငံသည္ ကမၻာေပၚတြင္ ပထမဦးဆံုး `မ်က္ႏွာေျပာင္ေဆးလိပ္ဗူးခြံ`(Plain Packaging Law) ဥပေဒကိုခ်မွတ္ခဲ့ၿပီး ၁၉၉၈ တြင္ ေဆးလိပ္ေသာက္သံုးမႈ ၃၀.၁ ရာခိုင္ႏႈန္းမွ ၂၀၁၀ တြင္ ေဆးလိပ္ေသာက္သံုးမႈ ၁၅.၁ ရာခိုင္ႏႈန္းအထိ ေလ်ာ့ခ်ႏိုင္ခဲ့သျဖင့္ ေအာင္ျမင္သည္ဟု ဆိုသည္။ မွတ္ခ်က္။ ။ `မ်က္ႏွာေျပာင္ေဆးလိပ္ဗူးခြံ` ဆိုသည္မွာ ေဆးလိပ္ဗူးတြင္ ကုမၸဏီမ်ားက မိမိတို႔ႀကိဳက္ႏွစ္သက္သလို အေရာင္အေသြး၊ အမွတ္တံဆိပ္မ်ား ရိုက္ႏွိပ္ခြင့္မျပဳဘဲ မည္သည့္ေဆးလိပ္ ကုမၸဏီမွ ထုတ္လုပ္သည္ျဖစ္ေစ သတ္မွတ္ထားေသာ နီညိဳေရာင္အတိုင္း တစ္ပံုစံတည္းထုတ္လုပ္ရမည္၊ ကုမၸဏီတံဆိပ္ကို ထည့္ခြင့္မျပဳဘဲ အမည္ကိုသာ သတ္မွတ္အရြယ္အစား၊ သတ္မွတ္စာလံုး၊ သတ္မွတ္ ေနရာတြင္ ထည့္သြင္းရမည္၊ က်န္းမာေရးႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ သတိေပးတားျမစ္ခ်က္စာသားမ်ားကို ထည့္သြင္းရမည္ စသည္ စည္းကမ္းမ်ားအတိုင္း ထုတ္လုပ္ထားေသာ ဗူးခြံျဖစ္ၿပီး ယင္းကို ဥပေဒျပဌာန္း သတ္မွတ္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ ယင္းဥပေဒသစ္သည္ ၂၀၁၂ ေအာက္တုိဘာတြင္ စတင္အသက္ဝင္မည္ျဖစ္ၿပီး ေဆးလိပ္ဗူးမ်ားအားလံုး တစ္ေသြးတစ္ေရာင္တည္းသာ ရွိေတာ့မည္ျဖစ္ၿပီး စြဲေဆာင္မႈအျပည့္ရွိေသာ အေရာင္ေတာက္ေတာက္မ်ား၊ ေခတ္မီဆန္းသစ္ေသာ ပံုစံမ်ား၊ တံဆိပ္မ်ား အားလံုးကိုေဆးလိပ္ဗူးမ်ားေပၚမွ ဖယ္ရွားပစ္ရေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၿဗိတိန္-အေမရိကန္ ေဆးလိပ္ကုမၸဏီ၊ အမ္ပရီရယ္ ေဆးလိပ္ကုမၸဏီႏွင့္ ဖိလစ္ေမာရစ္ေဆးလိပ္ကုမၸဏီမ်ားက အဆိုပါ ၾသစေၾတးလ်ဥပေဒကို တရားရုံးတြင္ ရင္ဆိုင္မည္ျဖစ္ၿပီး ကုန္အမွတ္တံဆိပ္အခြင့္အေရးကို ခ်ဳိးေဖါက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။ ေဆးလိပ္ကုမၸဏီမ်ား၏ ေခတ္မီဆန္းသစ္ေသာ တံဆိပ္ပုံစံမ်ားနွင့္ စြဲမက္ဖြယ္အေရာင္အဆင္းမ်ားေၾကာင့္ ကေလးမ်ားႏွင့္ ဆယ္ေက်ာ္သက္မ်ားအား ေဆးလိပ္ေသာက္သံုးခ်င္စိတ္ျဖစ္ေပၚလာေအာင္ စြဲေဆာင္ႏိုင္ စြမ္းေၾကာင္း ေဆးလိပ္ဆန္႔က်င္ေရးသမားမ်ားက ဆိုသည္။ သို႔ေသာ္ ေဆးလိပ္လုပ္ငန္းရွင္မ်ားကမူ ေဆးလိပ္ဗူးခြံႏွင့္ ပတ္သက္၍ အဆုိပါစြပ္စြဲခ်က္သည္ အေၾကာင္းျပခ်က္ခိုင္လံုမႈမရွိေသာ စြပ္စြဲခ်က္သာျဖစ္ ၿပီး ဗူးခြံ၏ အေရာင္အေသြး၊ အဆင္တန္ဆာမ်ားက ေဆးလိပ္ေသာက္သံုးျခင္းႏွင့္ မည္သို႔မွ် သက္ဆိုင္ျခင္း မရွိေၾကာင္း ျငင္းခ်က္ထုတ္ၾကသည္။ ေဆးလိပ္ကုမၸဏီမ်ားက ၾသစေၾတးလ်၏ ေဆးလိပ္ဥပေဒကို ထိုးႏွက္တိုက္ခိုက္ေနေသာ ကမၻာ့ကုန္သြယ္ေရး အဖြဲ႔ႀကီး (WTO) အား ေထာက္ခံၾကေလသည္။ ဟူဒူးရပ္စ္ႏွင့္ ယူကရိန္းတို႔က WTO တြင္ ယင္းဥပေဒအား ေဆြးေႏြးညွိႏႈိင္းေပးရန္ ေတာင္းဆိုထားသျဖင့္ ေဆးလိပ္လုပ္ငန္းရွင္မ်ား ႏွင့္ ေဆးလိပ္ဆန္႔က်င္ေရးသမားမ်ား ဥပေဒလမ္းေၾကာင္းေပၚတြင္ ရင္ဆိုင္ၾကေတာ့မည့္ အေနအထားျဖစ္ ေလသည္။ ၿဗိတိန္-အေမရိကန္ ေဆးလိပ္ကုမၸဏီမွ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူအမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးက အယ္ဂ်ာဇီယာသတင္းဌာန သို႔ေျပာၾကားခဲ့ရာတြင္ `ကြ်န္မတို႔ အစိုးရေတြရေတြနဲ႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း စကားေျပာေနပါတယ္။ ယူကရိန္း နဲ႔ ဟူးဒူးရပ္စ္အပါအဝင္ေပါ့။ ဒီဥပေဒကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ကြ်န္မတို႔ရဲ႕ အျမင္ေတြ၊ ျဖစ္ခ်င္တာေတြေပါ့။ ယူကရိန္းမွာ ဆိုရင္ ကြ်န္မတို႔ကုမၸဏီကေန ငွားေပးထားတဲ့ေရွ႕ေနေတြနဲ႔ ဥပေဒေရးရာကိစၥေတြ၊ အႀကံျပဳ ခ်က္ေတြ ရယူေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။ ဟြန္ဒူးရပ္စ္အတြက္လည္း ကြ်န္မတို႔ဘက္က ဘာေတြလုပ္ေပးရ မလဲ ဆိုတာ ကမ္းလွမ္းထားၿပီးပါၿပီ။` ဟု ဆိုသည္။ WHO မွ စြပ္စြဲထားေသာ အခ်က္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ အမ္ပရီရယ္ေဆးလိပ္ကုမၸဏီကို ေမးျမန္းၾကည့္ရာ တြင္ ေျပာခြင့္ရ ဆိုင္မြန္အီဗန္က ၎တို႔ကုမၸဏီအေနႏွင့္ ေဆးလိပ္ထိန္းခ်ဳပ္ေရးလုပ္ငန္းစဥ္မ်ားတြင္ တက္တက္ၾကြၾကြပါဝင္ေဆာင္ရြက္ေနေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ လုပ္ေဆာင္ေပးရန္လိုအပ္သည့္ အခ်က္မ်ားသည္ အဓိပၸါယ္ရွိရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဆိုသည္။ `ေဆးလိပ္ေသာက္သံုးသူေတြကို သိကၡာမဲ့ဖို႔ သက္သက္ရည္ရြယ္ၿပီး အက်ဳိးေၾကာင္းမဆီေလ်ာ္၊ မလိုအပ္တဲ့ ဥပေဒေတြထုတ္ျပန္ေနတဲ့အေပၚမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျပန္လည္စိန္ေခၚသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ တင္းၾကပ္တဲ့ ဥပေဒေတြျပဌာန္းလိုက္ရတဲ့ အေျခခံအခ်က္အလက္ေတြကို ျပန္ၾကည့္ရင္ ဘာမွမဟုတ္တဲ့ အခ်က္ေတြ၊ မခိုင္လံုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ ျဖစ္ေနတယ္ဗ်။` ဟု အီဗန္က နာနာက်ည္းက်ည္းေျပာ ေလသည္။ ထို႔သုိ႔ အျပန္အလွန္စြပ္စြဲမႈမ်ားျဖင့္ အျငင္းပြားေနစဥ္တြင္ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံတြင္ မ်က္ႏွာေျပာင္ဗူးခြံဥပေဒျပဌာန္း ေရးအတြက္ ျပင္ဆင္လ်က္ရွိသည္။ ဤေနရာတြင္လည္း ေဆးလိပ္လုပ္ငန္းရွင္မ်ား၏ ဖိအားေပးမႈမ်ားႏွင့္ ႀကံဳေတြ႔ရမည္ျဖစ္သည္။ ကုမၸဏီမ်ားက ယင္းဥပေဒကို ဆန္႔က်င္သည့္ အုပ္စုမ်ားအား ေထာက္ပံ့ေပးၿပီး ဥပေဒျဖစ္မလာ ေရးအတြက္ ဖိအားေပးသည့္နည္းမ်ဳိးကို သံုးစြဲမည္ျဖစ္သည္။ လြပ္လပ္စြာေဆးလိပ္ေသာက္သံုးရွဳရွဳိက္ခြင့္ အဖြဲ႔၊ သို႔မဟုတ္ သစ္ေတာဟု အမည္ရေသာ အဖြဲ႔မ်ားက ယင္းဥပေဒကို အျပင္းအထန္ဆန္႔က်င္လ်က္ရွိၿပီး `ေဆးလိပ္ဗူးခြံမ်ားကို မထိပါနဲ႔` ဟု အမည္ေပးထားေသာ စည္းရုံးလႈပ္ရွားမႈတစ္ရပ္ ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိသည္။ `မ်က္ႏွာေျပာင္ဗူးခြံဥပေဒ ဆိုတာ လူနည္းစုေတြရဲ႕ ဘဝေနထိုင္မႈပံုစံေရြးခ်ယ္မႈအေပၚမွာ ဖိႏွိပ္ ခ်ဳပ္ျခယ္လိုက္တာပဲျဖစ္ပါတယ္။` ဟု သစ္ေတာအဖြဲ႔၏ ဆိုင္မြန္ကလပ္ ကေျပာသည္။ သူတို႔အဖြဲ႔ကို ေဆးလိပ္ကုမၸဏီႀကီးမ်ားက ယခုႏွစ္အတြက္ ေထာက္ပံ့ေငြ ေပါင္ ၃၃၀ ၀၀၀ (အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၅၁၈ ၀၀၀) ေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း Financial Times မဂၢဇင္းတြင္ ေဖၚျပထားေလသည္။ ေဆးလိပ္ဆန္႔က်င္ေရးသမားမ်ားက ေဆးလိပ္ေစ်းႏႈန္းမ်ား ျမွင့္တင္လိုက္လွ်င္ အထူးသျဖင့္ ငယ္ရြယ္သူမ်ားႏွင့္ ဆင္းရဲသားမ်ားၾကား ေဆးလိပ္ေသာက္သံုးမႈမ်ားေလ်ာ့က်သြားႏိုင္ေၾကာင္း ေထာက္ျပ လာခဲ့ၾကသည္မွာ ၾကျပီျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ အံ့ၾသစရာေကာင္းလွစြာပင္ ယင္းအခ်က္ကို ေဆးလိပ္ကုမၸဏီ မ်ားက သေဘာမတူၾကေပ။ ေဆးလိပ္တစ္ဗူးလ်င္ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁ ေဒၚလာစီအခြန္တိုးျမွင့္ေကာက္ခံမည့္ ဥပေဒအဆိုျပဳခ်က္ ၂၉ ကို ျပဌာန္းရန္အတြက္ ဇြန္လ ၅ ရက္ေန႔တြင္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၌ မဲေပးဆံုးျဖတ္မည္ျဖစ္သည္။ ဥပေဒအတည္ျပဳႏိုင္လွ်င္ ေဆးလိပ္မွ ရေသာ အခြန္ေငြပမာဏ တစ္ႏွစ္လွ်င္ေဒၚလာ ၇၃၅ သန္းရရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ယင္းေငြမ်ားကို ကင္ဆာသုေတသနအတြက္ အသုံးျပဳမည္ျဖစ္သည္။ ဥပေဒအဆိုျပဳခ်က္ ၂၉ အရ ကယ္လီဖိုးနီးယားတြင္ ေဆးလိပ္မွ ရေသာအခြန္ေငြ ႏွစ္စဥ္ ၁ ဘီလီယံ ရွိမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ခန္႔မွန္းတြက္ခ်က္ထားၾကသည္။ ထို႔ျပင္ လူမ်ားကို ေဆးလိပ္ျဖတ္ရန္၊ ေဆးလိပ္စမ္းသပ္ ေသာက္သံုးျခင္းမ်ားမျပဳလုပ္ၾကရန္ တားျမစ္ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ဆန္႔က်င္သူမ်ားက အခြန္ေငြတိုးေကာက္ျခင္းျဖင့္ ေဆးလိပ္ေသာက္သံုးမႈေလ်ာ့က်ေစမည္ ဟူေသာ အခ်က္သည္ မခိုင္လံုေၾကာင္း ေစာဒကတက္ၾကသည္။ ဥပေဒအရ အစိုးရဌာနအမ်ားအျပားကို ေငြေၾကးမ်ားေရာက္ရွိသြားမည္ျဖစ္ၿပီး အစိုးရႏွင့္ မဆုိင္ေသာ ကင္ဆာသုေတသနမ်ားသို႔ ေငြေၾကးမ်ား ပ်ံ႕ႏွံ႔ေရာက္ရွိမႈကိုလည္း တားဆီးႏိုင္မည္မဟုတ္ေၾကာင္း ဆိုသည္။ ဥပေဒျပဳရန္မဲခြဲဆံုးျဖတ္ရသည့္ အေနအထားသည္ ေဆးလိပ္တိုက္ဖ်က္ေရးအတြက္ အကုန္အက်ႀကီးမား စြာက်ခံေဆာင္ရြက္ေနရေၾကာင္း ျပသေနသည့္ ဥပမာေကာင္းတစ္ခုပင္ျဖစ္ေလသည္။ အျခားတစ္ဖက္တြင္ လည္း ဖိလစ္ေမာရစ္ႏွင့္ အာရ္.ေဂ် ေရးႏိုးလ္ဒ္ကုမၸဏီႀကီးမ်ားက ဦးေဆာင္၍ ဥပေဒျဖစ္ေပၚမလာေစေရး စည္းရုံးလႈံ႕ေဆာ္ေၾကာ္ျငာမ်ားအတြက္ ေရဒီယိုႏွင့္ ရုပ္ျမင္သံၾကားေၾကျငာကုန္က်စားရိတ္ ေဒၚလာ သန္း ၄၀ ခန္႔ သံုးစြဲၿပီးျဖစ္သည္။ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္အတြင္းက ကယ္လီဖိုးနီးယားတြင္ စီးကရက္တစ္ဗူး ၂.၆၀ ေဒၚလာ အခြန္ေကာက္ခံေရး အလားတူ ဥပေဒတစ္ရပ္ ျပဌာန္းရန္ႀကိဳးပမ္းခဲ့ရာ၌ ဘစ္စီးကရက္ကုမၸဏီက တန္ျပန္ေၾကျငာမ်ားအတြက္ ေဒၚလာ ၆၇ သန္း သံုးစြဲခဲ့ရာ ဥပေဒမေအာင္ျမင္ခဲ့ေပ။ ဥပေဒလိုလားသူ ေဆးလိပ္တိုက္ဖ်က္ေရးသမားမ်ားဘက္မွ ယခုအခ်ိန္အထိ သံုးစြဲေငြ ၈.၆ သန္းရွိၿပီျဖစ္ ၿပီး ကင္ဆာေဝဒနာမွ လြတ္ေျမာက္လာခဲ့သူ ယခင္ တိုးဒီဖရန္႔စ္ကားေမာင္းခ်န္ပီယံေဟာင္း လန္႔စ္အမ္းစထေရာင္းက ေဒၚလာ ၁.၅ သန္းထည့္ဝင္ခဲ့ေလသည္။ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္ မိုက္ကယ္ ဘလြန္းဘတ္က ေဒၚလာ ၅၀၀ ၀၀၀ ထည့္ဝင္ခဲ့သည္။ ေဆးလိပ္တိုက္ဖ်က္ေရးသမားမ်ားႏွင့္ ေဆးလိပ္လုပ္ငန္းရွင္မ်ား အၿပိဳင္စည္းရုံးလႈပ္ရွားမႈ ေၾကာ္ျငာက႑အားၿပိဳင္ရာတြင္ လုပ္ငန္းရွင္မ်ားဘက္မွ အားသာေနသည္။ လတ္တေလာ ေကာက္ခံရရွိေသာ စစ္တမ္းအရ ဥပေဒေထာက္ခံမည့္ဘက္တြင္ တစ္ဝက္မွ်သာက်န္ရွိၿပီး မတ္လအတြင္းက သံုးပံု ႏွစ္ပံုရွိခဲ့ရာ ေထာက္ခံသူက်ဆင္းသြားခဲ့ေလသည္။ Source: Al Jazeera

အျပည့္အစံုသို႔ »

အိပ္မက္တစ္ခုကို လိုက္ဖမ္းျခင္း (သတင္းမွတ္တမ္း)

အေမရိကန္ႏိုင္ငံအတြင္းသို႔ လက္တင္အေမရိကမွ တရားမ၀င္ေျပာင္းေရႊ႕၀င္ေရာက္ေနထိုင္သူမ်ား၏ သက္စြန္႔ဆံဖ်ား ခရီးသြားလာၾကရပံုကို အယ္ဂ်ာဇီယာသတင္းဌာန Risking it all က႑တြင္ Chasing an impossible Dream အမည္ျဖင့္ မွတ္တမ္းရုပ္ရွင္ တင္ျပထားျခင္း ျဖစ္သည္။


အယ္ဆဲလ္ဗာဒါ၊ ဟြန္ဒူးရပ္စ္ႏွင့္ ႏိုင္ကာရာဂြါႏိုင္ငံမ်ားမွ ႏွစ္စဥ္ အမ်ဳိးသား၊ အမ်ဳိးသမီး တစ္သန္းေက်ာ္ ဂြါတီမာလာ နဲ႔ မကၠဆီကို ၾကားမွာရွိတဲ့ျမစ္ကိုျဖတ္ကူးၿပီး မကၠဆီကိုႏိုင္ငံတြင္းကို၀င္ေရာက္ဖို႔ ႀကိဳးစားၾကပါတယ္။ သူတုိ႔ရဲ႕ေနာက္ ဆံုး ပန္းတိုင္ကေတာ့ မကၠဆီကို မဟုတ္ေသးပါဘူး။ မကၠဆီကို ကိုတရားမ၀င္ ၀င္ေရာက္ၿပီး အေမရိကန္ကို အေရာက္သြားဖို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။ (သူတို႔ကုိ `ေရႊ႕ေျပာင္း´ လို႔ပဲ ေခၚၾကပါတယ္။)

မကၠဆီကိုထဲကေန တစ္ႏိုင္ငံလံုးကို အလ်ားလိုက္ျဖတ္ၿပီးေတာ့ အေမရိကန္ တကၠဆက္နယ္စပ္ကေနတစ္ဆင့္ ၀င္ေရာက္ၾကပါတယ္။ မကၠဆီကိုႏိုင္ငံ အရီရာဂါဘူတာရုံကေနစၿပီးေတာ့ တကၠဆက္နယ္စပ္ေရာက္တဲ့အထိ ကီလိုမီတာ ၄,၀၀၀ (မိုင္ ၂,၅၀၀ ခန္႔) ေလာက္ရွိတဲ့ခရီးကို စတင္ၾကရပါတယ္။ အဲဒီလိုတရားမ၀င္ေရႊ႕ေျပာင္းသြားလာသူေတြအတြက္ ကုန္တင္ရထားေတြကို သာအသံုးျပဳၾကရပါတယ္။ အဲဒီရထားေတြနဲ႔ ေန႔စဥ္ေထာင္နဲ႔ခ်ီၿပီး တရားမ၀င္ ၀င္ေရာက္သြား လာေနၾကပါတယ္။ ေခါင္းမိုးေတြေပၚမွာ၊ တြဲႏွစ္တြဲၾကားက ခ်ိတ္ေတြအေပၚမွာ ျဖစ္သလိုလိုက္ပါသြားၾကရပါတယ္။

အလြန္အႏၱရာယ္မ်ားတဲ့ ခရီးျဖစ္ၿပီးေတာ့ ခရီးသြားေတြထဲက ၄၀% ေလာက္သာသူတို႔ေမွ်ာ္လင့္တဲ့ ပန္းတိုင္းျဖစ္တဲ့ အေမရိကန္နယ္စပ္ကို အေရာက္သြားႏိုင္ၾကပါတယ္။ အဲဒီပန္းတုိင္ကို အခ်ဳိ႕က `မလွမ္းႏိုင္ေသာ အိပ္မက္´ လို႔လည္း ေခၚၾကေသးတယ္။

တစ္ခါတစ္ေလလည္း ဘယ္ရထားက ဘယ္သြားမွန္းမသိတဲ့ ေျပာင္းေရႊ႕ေတြဟာ ရထားမွားစီးမိၿပီး အေမရိကန္နယ္ စပ္ကို မေရာက္ဘဲ ဂြါတီမာလာနယ္စပ္ဘက္ ျပန္ေရာက္သြားတာမ်ဳိးလည္း ရွိတယ္။ ရထားမွန္ေအာင္စီးသြားႏိုင္တဲ့ လူေတြက်ေတာ့လည္း လမ္းခုလပ္မွာ ရဲေတြစစ္လို႔ဖမ္းမိသြားၿပီး ျပန္ပို႔ခံရတာလည္း တစ္ပံုတစ္ပင္ရွိတယ္။ ဒီထက္ဆိုး၀ါးတာမ်ဳိးေတြလည္း ရွိပါေသးတယ္။

မကၠဆီကို ဆိုင္ရွင္တစ္ဦးက `မေတာ္တဆအျဖစ္အပ်က္ေတြ ကြ်န္ေတာ္ အမ်ားႀကီးျမင္ဖူးတယ္ဗ်ာ။ ရထားေပၚက ျပဳတ္က်ၿပီးေသတာေတြ၊ ေျခေထာက္ျပတ္သြားတာမ်ဳိးေတြ။´

နမူနာတစ္ခုကေတာ့ အယ္ဆာဗာဒိုက ရိုဆာနာပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလိုပဲ ရထားေပၚကျပဳတ္က်ၿပီး ေျခေထာက္ႏွစ္ ေခ်ာင္းလံုးျပတ္သြားတယ္။
`ကြ်န္မရထားေခါင္မိုးေပၚကေန လိုက္သြားတာ။ စစ္ေဆးေရးဂိတ္တစ္ခုေရွ႕မွာရွိတယ္ ဆိုလို႔ ပုန္းဖို႔ေအာက္ ကိုအဆင္းမွာ ကြ်န္မ ျပဳတ္က်သြားခဲ့တယ္ေလ။´

ရိုဆာနာတို႔လို အျဖစ္အပ်က္မ်ဳိးေတြ အမ်ားႀကီးျဖစ္ခဲ့ဖူးၿပီး ဒီခရီးကို စြန္႔စားသြားလာေနတဲ့ ေရႊ႕ေျပာင္းေတြ စိတ္ထဲ မွာလည္း အဲဒီလို ေၾကာက္စရာအျဖစ္မ်ဳိးေတြက ေျခာက္လွန္႔ေနတတ္ပါတယ္။

ေနာက္တစ္ေယာက္ကလည္း အယ္ဆာဗာဒိုက ေဂ်မီလို႔ ေခၚတဲ့ အသက္ ၃၀ အရြယ္ လူငယ္တစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။ ခ်ာတိတ္ကေလးဘ၀ကတည္းက မိဘေတြနဲ႔ အတူ အေမရိကန္ကို တရားမ၀င္ သြားေရာက္ေနထိုင္ခဲ့ၿပီး ေလာ့စ္အိန္ဂ်လိစ္မွာ၁၅ ႏွစ္ၾကာေနခဲ့ပါတယ္။ သူ႔မွာ ဂရင္းကဒ္လို႔ေခၚတဲ့ ခုိလွဳံခြင့္ကဒ္ျပားေတာင္ရေနပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္း ဒုစရိုက္ဂုိဏ္း၀င္တစ္ဦးျဖစ္သြားခဲ့ၿပီး ျပစ္မႈက်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့အတြက္ ဂရင္းကဒ္ျပန္သိမ္းခံလိုက္ရ ၿပီး အယ္ဆာဗာဒိုကို ျပန္ပို႔ခံလိုက္ရတယ္။ အဲဒီမွာ အသက္ ၁၉ ႏွစ္ရွိတဲ့ လူပီတာလို႔ေခၚတဲ့ မိန္းကေလးနဲ႔ေတြ႔ၿပီး သူ႔အေျပာအရေတာ့ လူပီတာက သူ႔ဘ၀ကို ေျပာင္းလဲပစ္လိုက္တယ္ လို႔ဆိုတယ္။ အခုေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ အေမရိကန္ကို အတူတူသြားၾကဖို႔ ႀကိဳးစားေနၾကတာျဖစ္တယ္။ အေမရိကန္မွာ ႏွစ္ေယာက္အတူတူ ပိုမိုေကာင္းမြန္ ျပည့္စံုတဲ့ ဘ၀ေလးတစ္ခုတည္ေဆာက္ႏိုင္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားၾကတယ္။

`ကြ်န္ေတာ့္ ရည္မွန္းခ်က္ကေတာ့ တကၠဆက္က ဘေရာင္းစ္ဗီလီကို ေရာက္ဖို႔ပါ။ အဲဒီကိုေရာက္တာနဲ႔ လူပီတာကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ထားႏိုင္ဖို႔ ကြ်န္ေတာ္ အလုပ္ကို ႀကိဳးစားလုပ္ရေတာ့မယ္။´

အယ္ဆာဗာဒိုမွာ သူတုိ႔ၾကားဖူးေနတဲ့ ဒီခရီးႀကမ္းအေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ လူပီတာက ေၾကာက္လန္႔တုန္လႈပ္ေနတယ္ လို႔ ေဂ်မီက ေျပာပါတယ္။

`ဒီလမ္းခရီးမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ဖူးတဲ့ မေတာ္တဆျဖစ္ရပ္ေတြအေၾကာင္း လူပီတာကို သူတို႔ကေျပာၿပီး ေျခာက္လွန္႔ထားၾကတယ္ဗ်ာ။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔ခမ်ာ လိုက္သာလာရတယ္၊ စိတ္မသက္သာဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ဗ်ာ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ရေအာင္သြားမွာပဲ။´

Source: Al Jazeera

အျပည့္အစံုသို႔ »

အေမရိကန္ႏိုင္ငံတြင္း ဒရုန္းသူလွ်ဳိေလယာဥ္မ်ားျဖင့္ ေစာင့္ၾကည့္မည္ (သတင္းေဆာင္းပါး)

လာမည့္ ၁၀ ႏွစ္အတြင္း အေမရိကန္ေကာင္းကင္ယံတြင္ ေမာင္းသူမဲ့ ဒရုန္းသူလွ်ဳိေလယာဥ္ အစင္း ၃၀,၀၀၀ ခန္႔ ေမာင္းႏွင္ပ်ံ၀ဲၿပီး ေစာင့္ၾကပ္ၾကည့္ရွဳေနမည္ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံရပ္ျခားစစ္ပြဲမ်ားတြင္ အၾကမ္းဖက္ႏွိမ္နင္းေရးအတြက္ အသံုးျပဳခဲ့ေသာ သူလွ်ဳိေလယာဥ္မ်ားအား ျပည္တြင္း၌ အသံုးျပဳျခင္းအားျဖင့္ အေမရိကန္ျပည္သူမ်ားအား အေမရိကန္ အစိုးရက စစ္ေၾကျငာလိုက္ျခင္းသာျဖစ္ေတာ့သည္။

`ဒရုန္းအစင္း ၃၀,၀၀၀ ေလာက္ ေလထဲမွာ ခရီးသည္တင္ေလယာဥ္ေတြနဲ႔ အၿပိဳင္ပ်ံသန္းေနမယ္လို႔ ျပည္ေထာင္စုေလေၾကာင္းထိန္းခ်ဳပ္ေရးဌာန FAA က ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။´

သမၼတအိုဘားမား သေဘာတူလက္မွတ္ေရးထိုးလိုက္ၿပီးေနာက္ FAA က ၂၀၁၅ တြင္ ဒရုန္းေလယာဥ္မ်ား စမ္းသပ္ခြင့္၊ လိုင္စင္ေလွ်ာက္ထားခြင့္မ်ား ရရွိမည္ျဖစ္သည္။
ေမာင့္ဂိုမာရီ၊ တကၠဆက္တို႔အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံအႏွံ႔အျပားတြင္ အခ်ဳိ႕ဒရုန္းအမ်ဳိးအစားမ်ားကို ကင္းလွည့္ရာတြင္ အသံုး ျပဳေနၿပီျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေတာ္လံုၿခံဳေရးအဖြဲ႔ (Department of Homeland Security) က ေျပာင္းတိုေသနတ္မ်ား၊ လက္ပစ္ဗံုးမ်ား ပါ၀င္ေသာ ရဲွဒိုးေဟာ့ခ္ ဒရုန္းရဟတ္ယာဥ္မ်ားကို အသံုးျပဳႏိုင္မည့္ ဥပေဒတစ္ရပ္ျပဳစုရန္ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္လွ်က္ရွိ သည္။

အေမရိကန္ ဥပေဒျပဳလႊတ္ေတာ္မ်ားတြင္လည္း အေမရိကန္တြင္ သူလွ်ဳိလုပ္ငန္းမ်ားေဆာင္ရြက္ရန္ ဒရုန္းမ်ားအသံုး ျပဳျခင္းကို ခြင့္ျပဳထားသည္။ ဒီဇင္ဘာလအတြင္းက ေျမာက္ဒါကိုတာတြင္ SWAT အဖြဲ႔က ႏြားေျခာက္ေကာင္ေပ်ာက္မႈ ျဖင့္ သံသယရွိေသာ ဘရိုဆတ္မိသားစု စိုက္ပ်ဳိးေမြးျမဴေရးၿခံကို ပရက္ဒက္တာဘီဒရုန္းေခၚ သူလွ်ဳိေလယာဥ္ျဖင့္ ေထာက္လွမ္းၾကည့္ရွဳခဲ့သည္။ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ ဇြန္လမွစ၍ အဆိုပါနယ္ေျမခံရဲမ်ားက အခင္း အခုႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ခန္႔ ဒရုန္းေလယာဥ္မ်ားသံုးစြဲခဲ့သည္။

အီရတ္ႏွင့္ အာဖဂန္နစၥတန္တို႔တြင္ သံုးစြဲခဲ့ေသာ ယင္းသူလွ်ဳိစံနစ္ကို အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုတြင္ ေဒၚလာ သန္း ၅၀ ခန္႔အကုန္အက်ခံ၍ အေကာင္ အထည္ေဖၚရန္ ႏိုင္ငံေတာ္လံုၿခံဳေရးအဖြဲ႔က မၾကာေသးခင္ကမွ ေၾကျငာခဲ့သည္။
အေမရိကန္အစိုးရက ဒရုန္းမ်ားကို အေမရိကန္တြင္ သူလွ်ိဳလုပ္ရန္ႀကိဳးစားလ်က္ရွိၿပီး မည္မွ်ပင္ရိုးရွင္းေသာ အေျခအေန၊ အျဖစ္အပ်က္မ်ားျဖစ္ေနေစကာမူ အႀကမ္းဖက္မႈျဖစ္ပြားႏိုင္ဖြယ္အလားအလာရွိသည့္ အေျခအေနမ်ား အျဖစ္ရွဳျမင္သံုးသပ္ေနမည္သာျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ ႏိုင္ငံသူ၊ ႏိုင္ငံသားအခ်င္းခ်င္းလည္း သူလွ်ိဳလုပ္၊ သတင္းေပးမ်ား ျဖစ္လာေစရန္ အားေပးအားေျမွာက္ျပဳေနသည့္ သေဘာေဆာင္ေလသည္။

အၾကမ္းဖက္မႈဆန္႔က်င္တုိက္ဖ်က္ေရး အစိတ္အပိုင္းတစ္ရပ္အေနႏွင့္ FBI က စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္မ်ားကို သူတို႔၏ စားသံုးသူမ်ားအား ျပန္လည္သူလွ်ဳိလုပ္ရန္ တိုက္တြန္းအားေပးခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အင္တာနက္ကေဖးဆိုင္မ်ား၊ ေဆးမင္ေၾကာင္ထိုးဆိုင္မ်ား၊ ေကာ္ဖီ၀ယ္ေသာက္သူမ်ား၊ ေစ်း၀ယ္သူမ်ား စသည္ျဖင့္ မသကၤာဖြယ္ရာ ေကာင္းေၾကာင္း သတင္းေပးခံခဲ့ရသည့္ မွတ္တမ္းမ်ားရွိသည္။

ႏိုင္ငံေတာ္လံုၿခံဳေရးအဖြဲ႔က မသကၤာဖြယ္ဟု သတ္မွတ္ထားေသာအျပဳအမူမ်ားထဲတြင္ ဗီြဒီယိုကင္မရာအသံုးျပဳျခင္း၊ ရဲသားမ်ားကို သြားေရာက္စကားေျပာျခင္း၊ ဦးေဆာင္းပါေသာအက်ၤ ီ၀တ္ဆင္ထားျခင္း၊ အလံုပိတ္ကားေမာင္းႏွင္သြား ျခင္း၊ စာရြက္ေပၚတြင္ တစ္ခုခုေရးမွတ္ေနျခင္း၊ ဆဲလ္ဖုန္းပါ အသံဖမ္းကိရိယာကိုအသံုးျပဳျခင္း စသည္တို႔ပါ၀င္သည္။

ေဟာ့ေဒါ့၊ ပီဇာ စသည့္ လူစားသံုးမႈအမ်ားဆံုး စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားကို လမ္းေဘးတြင္ေရာင္းခ်သည့္ ေစ်းသည္ မ်ားကို အႀကမ္းဖက္သမားေထာက္လွမ္းေရးနည္းပညာရပ္မ်ား ပို႔ခ်သင္ၾကားေပးရန္ ႏိုင္ငံေတာ္လံုၿခံဳေရးအဖြဲ႔က လြန္ခဲ့ေသာ အပတ္ကပင္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္။

ထို႔ထက္ပို၍ ဆိုးသည္မွာ ႏိုင္ငံေတာ္လံုၿခံဳေရးအဖြဲ႔က စီးပြားေရး၊ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ အၾကမ္းဖက္သမားအျဖစ္ သတ္မွတ္ႏိုင္သည့္ အေတြးအေခၚ၊ အယူအဆမ်ားကို အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္မ်ားထုတ္ျပန္၍ ရာဇ၀တ္မႈအျဖစ္သတ္မွတ္ မည္ျဖစ္သည္။

တနလၤာေန႔ ရိုက္တာသတင္းဌာန ထုတ္ျပန္ခ်က္အရ `အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ ေငြေၾကးအဆင့္ေလွ်ာက်ကာ ေဒ၀ါလီခံရႏိုင္သည္´ ဟု ယံုၾကည္သူသည္ အစြန္းေရာက္သမားျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္ကိုအခ်ိန္မေရြးအၾကမ္းဖက္ အႏၱရာယ္ျပဳႏိုင္သည့္သူဟု သတ္မွတ္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ႏိုင္ငံေတာ္လံုၿခံဳေရးအဖြဲ႔က ရြန္ေပါလ္ ေထာက္ခံသူစစ္ျပန္ ေရႊစုေဆာင္းရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏံွသူမ်ားသည္ ႏိုင္ငံတြင္းအၾကမ္း ဖက္သမားမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားခ့ဲသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာပိုင္မ်ား အျမင္တြင္ ႏိုင္ငံသားမ်ားသည္ အၾကမ္းဖက္သမားမ်ားျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိသူမ်ား အျဖစ္ ပစ္မွတ္ထား ေခ်မႈန္းရမည္ဟု ျမင္ေနေလသည္။ အေမရိကန္အစိုးရက အေမရိကန္ႏိုင္ငံသားမ်ားကို စစ္ေၾကျငာလိုက္ေလၿပီ။ ေစာင့္ၾကည့္ေထာက္လွမ္းမႈမ်ား၊ ေျခာက္လံုး၊ လွန္႔လံုးမ်ား ျဖင့္ ၿခိမ္းေျခာက္ထားရုံမွ်မက
အမ်ဳိးသားကာကြယ္ေရးဥပေဒျပဳေရးအဖြဲ႔က အတားအဆီး၊ အကန္႔အသတ္မဲ့ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းထားႏိုင္မည့္ ဥပေဒ တစ္ရပ္ကို ထုတ္ျပန္လိုက္ေလသည္။ ဤဥပေဒအရ အေမရိကန္အစိုးရသည္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသားတစ္ေယာက္ကို တရားစီရင္စစ္ေဆးျခင္းမျပဳဘဲ အခ်ိန္အကန္႔အသတ္မဲ့ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခြင့္ရႏိုင္သည္။


Source: Paul Joseph Watson
www.inforwars.com

အျပည့္အစံုသို႔ »

ကဒါဖီႏွင့္ ေၾကာင္သူေတာ္ ႁကြက္သူခိုးမ်ား

ေၾကာင္သူေတာ္

အႏွီစကားလံုးသည္ အလြန္အဓိပၸါယ္ျပည့္၀ထိေရာက္ေသာ စကားလံုးတစ္လံုးျဖစ္ေခ်သည္။ တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာသူသည္ ဤစကားလံုးျဖင့္ ထိုးႏွက္ခံရပါက ဆတ္ဆတ္ခါနာသြားေစေလာက္ေအာင္ အားျပင္းေသာ စကားလံုးျဖစ္၏။
သို႔ေပသိ လစ္ဗ်ားေတာ္လွန္ေရးမတိုင္မီကာလမ်ားကလစ္ဗ်ားျပည္သူမ်ားအေပၚ အေနာက္အုပ္စုကျပဳမူက်င့္ ႀကံခဲ့ေသာ အျပဳအမူမ်ားအား ေဖၚျပႏိုင္ရန္ အတြက္မူ ထို႔ထက္အားေကာင္းေသာ၊ ထို႔ထက္ျပင္းထန္ေသာ စကားလံုး ရွိေသးမူ ေကာင္းေလစြ။

တစ္ရံေရာခါက လစ္ဗ်ားေခါင္းေဆာင္ႀကီး မြမ္မာကဒါဖီေသဆံုးသည့္ သတင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ၀မ္းသာအားရျဖစ္ရ သည့္ အမူအယာမေပၚေအာင္အတင္းဖံုးဖိထားရင္း ရုပ္တည္ႀကီးမ်ားျဖင့္ မွတ္ခ်က္ေပးေနၾကေသာ အႏွီကမၻာ့ေခါင္း ေဆာင္ႀကီးမ်ား၏ မ်က္ႏွာမ်ားကိုၾကည့္ရင္း မ်က္လံုးမ်ားပင္ျပဴးထြက္မတတ္ အံ့ၾသႀကီးျခင္း မကႀကီးခဲ့ရေပသည္တမုံ႔။
ျဖစ္ရသည့္အေၾကာင္းက …
လစ္ဗ်ားျပည္သူမ်ား၏ အာင္ပြဲကို ဤသို႔ရုပ္တည္ႀကီးမ်ားျဖင့္ `ကြန္ဂရက္က်ဴေလးရွင္း´ ဂုဏ္ျပဳေနသည့္ ႏိုင္ငံေခါင္း ေဆာင္မ်ားသည္ တစ္ခ်ိန္က ကဒါဖီကို ေထာက္ခံခဲ့ၾကသည့္ ပုဂၢဳိလ္ႀကီးမ်ားပင္ျဖစ္ေနေလသည္တစ္ေၾကာင္း၊ ကဒါဖီ ျပန္လည္အားအင္ျပည့္တင္းလာရန္ေထာက္ပံ့ခဲ့ၾကသည္တစ္ေၾကာင္း၊ အတိုက္အခံမ်ားကို ရက္ရက္စက္စက္ဖိႏွိပ္ၿဖိဳ ခြင္းေနသည့္ ကဒါဖီအက်င့္ကို သိလ်က္ႏွင့္ မသိဟန္ေဆာင္ေနခဲ့ၾကသည္တစ္ေၾကာင္း။
အဘယ္ေၾကာင့္ ကဒါဖီကို ျပန္လည္၍နားလ်က္၊ ပါးလ်က္လုပ္ၾကရသနည္းဟူမူ အေျဖကရွင္း၏။ အႏွီေခါင္းေဆာင္ ႀကီးမ်ား၏ တိုင္းျပည္ကိုယ္က်ဳိးစီးပြားအတြက္ကိုသာ ငဲ့ကြက္ၾကည့္ခဲ့ၾကၿပီး လစ္ဗ်ားျပည္သူတို႔၏ အသက္အိုးအိမ္ စည္းစိမ္၊ လြတ္လပ္ခြင့္တို႔က အေရးမပါ။ ယခုမွသာ လစ္ဗ်ားျပည္သူမ်ား၏အခြင့္အေရးမ်ားကိုေလးစားပါသည္ ဟု ဆိုသျဖင့္ ေၾကာင္သူေတာ္ ႁကြက္သူခိုးမ်ားသာျဖစ္ေခ်ေတာ့၏။

ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံက ဦးစြာမထမ ကဒါဖီႏွင့္ ေရႊလမ္းေငြလမ္းေဖါက္ခဲ့သည္။ လစ္ဗ်ားေထာက္လွမ္းေရးအႀကီးအကဲ မူဆာ ကူဆာက အေမရိကန္-ၿဗိတိန္ေပါင္းစည္းအဖြဲ႔မ်ားျဖစ္ေသာ စီအိုင္ေအ၊ အမ္-ဆယ့္ေျခာက္ အဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ ေစ့စပ္ညွိႏႈိင္း ခဲ့သည္။ ၂၀၀၃ အီရတ္က်ဴးေက်ာ္စစ္စတင္ခ်ိန္မွာပင္ မိမိ အာဏာ တည္ျမဲေရးအတြက္ကစားကြက္ေရႊ႕ရေတာ မည္ဟု ကဒါဖီသေဘာေပါက္လာခဲ့သည္။ သေဘာေပါက္သည့္အတိုင္းလည္း ကစားခဲ့သည္။

ႏ်ဴကလီးယားအစီအစဥ္ကိုစြန္႔လႊတ္ေၾကာင္း လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့သည္။ ေလာ့ကာဘီဗုံးခြဲမႈတြင္ လစ္ဗ်ားကေနာက္ ကြယ္မွပါ၀င္ခဲ့ပါသည္ဟု အတိအလင္း၀န္ခံခဲ့သည့္ အျပင္ အိုစမာဘင္လာဒင္ကိုပင္ ဖမ္း၀ရမ္းထုတ္ေပးခဲ့ေသးသည္။
ဤေနရာတြင္ ၾကားျဖတ္ေျပာလိုသည္က အိုစမာဘင္လာဒင္ကို ကမၻာ့အလိုအရွိဆံုးတရားခံအျဖစ္သတ္မွတ္ ထားသည့္ အေလွ်ာက္ ယင္းကာလမ်ားက ႏိုင္ငံတကာႏိုင္ငံေရးနယ္ပယ္မ်ားတြင္ အိုစမာဘင္လာဒင္ မပါမၿပီးျဖစ္ေနျခင္းမွာ အေတာ္ပင္အူေၾကာင္ေၾကာင္ႏိုင္လွ သည္။

ဟန္ေဆာင္မႈ

ေနာက္ပိုင္း ၿဗိတိန္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ႀကီး တိုနီဘလဲကိုယ္တုိင္ ကဒါဖီထံအလည္အပတ္သြားခဲ့ေသးသည္။ သူ႔ကုိယ္သူ ကမၻာ့ေခါင္းေဆာင္ႀကီးအျဖစ္သတ္မွတ္ထားေသာ ၿဗိတိန္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ႀကီးက ကဒါဖီႏွင့္ အတူရြက္ဖ်င္တဲတစ္ခုအတြင္း ထိုင္ကာ အစည္းအေ၀းတစ္ေလ်ာက္လံုး ၿပံဳးရႊင္စြာရွိေနေလသည္။ ဤအၿပံဳးမွာ ဟန္ေဆာင္ၿပံဳးပင္ျဖစ္ေၾကာင္း ရိုးရိုး ေလးၾကည့္ရုံျဖင့္သိႏိုင္သည္။

သို႔ေသာ္ အမွန္တကယ္ပင္ျဖစ္လာသည္မွာ ၿဗိတိန္က လစ္ဗ်ားအေပၚပိတ္ဆို႔မႈမ်ားရုပ္သိမ္းပစ္လိုက္သည္။ ႏိုင္ငံတကာအပယ္ခံျဖစ္ေနခဲ့ေသာ ကဒါဖီကို လည္းလူရာသြင္းခဲ့သည္။
ထိုႏွစ္အတြင္းမွာပင္ ေဂ်ာ့ဘုရွ္ကလည္း လစ္ဗ်ားႏွင့္သံတမန္ဆက္ဆံေရးအျပည့္အ၀ျပန္လည္ေဖၚေဆာင္ခဲ့သည္။ သူတို႔ယင္းအစီအမံမ်ားေဆာင္ရြက္ေနေသာ္လည္း လစ္ဗ်ားတြင္ လူထုကိုအၾကမ္းဖက္ႏွိပ္ကြပ္ထားဆဲ၊ ႏိုင္ငံတကာ သတင္းသမားမ်ားကို ပိတ္ပင္ထားဆဲ၊ ကဒါဖီမိသားစုက လစ္ဗ်ားအရင္းအျမစ္မ်ားကိုကိုယ္ပိုင္ ပစၥည္းမ်ားသဖြယ္ အသံုးျပဳေနဆဲပင္ ျဖစ္ေလသည္။
ဤေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားသည္လည္း ဤအေျခအေနမ်ားကို မသိမဟုတ္။ သိပါ၏။ သို႔ေသာ္ သူတို႔အတြက္ အေရး မဟုတ္။ သူတို႔အေရးက လူၾကားေကာင္းရုံအသံေကာင္းဟစ္ကာဗိုလ္မွဴးႀကီးကဒါဖီကို လူသိရွင္ၾကားေ၀ဖန္မည္။ သူတို႔ အက်ဳိးစီးပြားအတြက္ လူမသိ၊ သူမသိေအာင္ ဗိုလ္မွဴးႀကီး ကဒါဖီႏွင့္အလုပ္လုပ္ မည္။ အေၾကာင္းက လစ္ဗ်ားတြင္ ေရနံရွိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကဒါဖီကမိတ္ေဆြျဖစ္သြားၿပီ။

၂၀၀၈ ခုႏွစ္တြင္ ကဒါဖီက အေမရိကန္ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ကြန္ဒိုလီဇာရိုက္ဇ္ကို လက္ခံေတြ႔ဆံုခဲ့သည္။ ဤအႀကိမ္ တြင္ေတာ့ တဲအတြင္း၌မဟုတ္ေတာ့။ ဗိုလ္မွဴးႀကီးကဒါဖီက ရိုက္ဇ္ကိုအလြန္ပင္သေဘာက် ႏွစ္သက္ေလသည္။ ဤအေၾကာင္းက ထရီပိုလီကို သူပုန္တပ္မ်ား၀င္ေရာက္သိမ္းပိုက္ၿပီးေနာက္ ကဒါဖီ၏ေနအိမ္ၿခံ၀င္းအတြင္း၌ ရိုက္ဇ္၏ ဓါတ္ပံုမ်ားကိုေတြ႔ရေသာ အခါကမၻာေက်ာ္သြားေလေတာ့သည္။ ေမတၱာထားခဲ့သည့္ အတြက္ယခုအခါ ေရာင္ျပန္ေမတၱာမႈကို ကဒါဖီတစ္ေယာက္ အျပည့္အ၀ခံစားခဲ့ရေလၿပီ။

ေနာက္ႏွစ္တြင္ ကဒါဖီသည္ အေမရိကသို႔ အလည္အပတ္သြားေရာက္ခဲ့ၿပီး ကုလသမဂၢအေထြေထြညီလာခံႀကီးတြင္ မိန္႔ခြန္းေျပာခဲ့ေလသည္။ သတ္မွတ္ခ်ိန္က ၁၅ မိနစ္သာ။ သို႔ေသာ္ ဗိုလ္မွဴးႀကီးမိန္႔ခြန္းေခြ်သြားသည္က တစ္နာရီခြဲ ၾကာသြားေလသည္။

သူ႔မိန္႔ခြန္းထဲတြင္ ကုလသမဂၢလံုၿခံဳေရးေကာင္စီကို အႀကမ္းဖက္သမားမ်ားဟု စြပ္စြဲခဲ့ၿပီး အာဖရိကကိုက်ဴးေက်ာ္ ကိုလိုနီျပဳခဲ့ျခင္းမ်ားအတြက္ ေလ်ာ္ေၾကး ေဒၚလာ ၇ ဘီလီယံေပးရန္ေတာင္းဆိုခဲ့ေသးသည္။

ယင္းအခ်က္မ်ားမွာ သူမေျပာခင္ကတည္းကလူေျပာသူေျပာမ်ားေနၿပီျဖစ္ၿပီး ပညာရွင္မ်ားႏွင့္ ေလ့လာသူမ်ားက လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ ကိုျပန္လည္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားလုပ္ရန္၊ အာဖရိကျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ ဥေရာပမွကူညီရန္ ေျပာဆို လ်က္ရွိၾကသည္။ အျပဳသေဘာေဆာင္ေသာ၊ အေလးအနက္စဥ္းစားတင္ျပေသာ အခ်က္မ်ားကို စာတမ္းျပဳစုတင္ျပထားၿခင္းမ်ား ရွိႏွင့္ေနၿပီးျဖစ္သည္။
ဗိုလ္မွဴးႀကီးက ယင္းအခ်က္မ်ားကို ကုလသမဂၢတြင္ ေျပာဆိုသြားျခင္းမွာ ပညာရွင္မ်ားေလ့လာဆန္းစစ္တင္ျပမႈမ်ား ကို အေရးတယူထားေလ့လာသံုးသပ္ခဲ့ၿပီးမွ ေျပာဆိုခဲ့ျခင္းမျဖစ္တန္ရာ။ သူ႔၀သီအတိုင္း ေဒါသတႀကီးေအာ္ဟစ္ ႀကိမ္းေမာင္းေျပာဆိုသြားျခင္းသာျဖစ္၏။ ဤသို႔ေျပာဆိုသြားေသာ အျပဳအမူကိုလည္း ယေန႔တုိင္လူအမ်ားမွတ္မိ ေနၾကဆဲ။ အေျပာေကာင္းလြန္း၍ မွတ္မိေနျခင္းေတာ့ မဟုတ္။ အလိုက္ကန္းဆိုးမသိရဲတင္းလြန္းျခင္းႏွင့္ အူေၾကာင္ ေၾကာင္ႏိုင္မႈတို႔ေၾကာင့္ျဖစ္၏။

သို႔ေသာ္ ကဒါဖီ၏ ကမၻာ့စင္ျမင့္ထက္ေရာက္ျခင္းမေရာက္ျခင္း၊ အစြန္းအထင္းကင္းျခင္းမကင္းက အေရးမႀကီး။ ေနာက္ထပ္အေကာင္းစားအေျခအေနမ်ားပင္ ထပ္မံေပၚေပါက္လာခဲ့ေသးေတာ့သည္။
၂၀၁၀ တြင္ အီတလီက ဗိုလ္မွဴးႀကီးကို ဖိတ္ၾကားခဲ့သည္။ စစ္၀တ္တန္ဆာအျပည့္အစံုႏွင့္ သြားေရာက္ခဲ့ၿပီး အီတလီ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားႏွင့္ဖက္လွဲတကင္းရွိခဲ့သည္။ ညစာျဖင့္တည္ခင္းဧည့္ခံမႈကိုသံုးေဆာင္ခဲ့ေသးသည္။ ကိုလိုနီျပဳခဲ့ျခင္း အတြက္ အီတလီက ကဒါဖီကို ေဒၚလာ ၅ ဘီလီယံေပးေလ်ာ္လိုက္ေသးသည္။ သို႔ေသာ္ ဤေဒၚလာ ၅ ဘီလီယံမွာ
အီတလီအတြက္ မေျပာပေလာက္ေသာ ပမာဏသာျဖစ္ၿပီး ခ်ဴဆီေလာင္းလိုက္ျခင္းသာျဖစ္၏။ အျပန္အလွန္အားျဖင့္ အီတလီသည္ ကဒါဖီႏွင့္ကုန္သြယ္ဖက္မ်ားျဖစ္သြားေလေတာ့သည္။

အာဏာရွင္

အလံုးစံုေစ့ငုလိုက္လွ်င္ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားက အာဏာရွင္တစ္ဦးထံသို႔ ယိမ္းယိုင္ျခင္းသည္ အာဏာရွင္အားလံုးထံ ယိမ္းယိုင္ျခင္းပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။ အာဏာရွင္စံနစ္ျဖင့္ တုိင္းျပည္ကိုဓါးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္ေနေသာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း ကို အပိုင္ေပါင္း၍ ကုန္သြယ္ျခင္းက ရွဳပ္ေထြးေပြလီလွေသာ ကုန္သြယ္ေရးနည္းနာ၊ စံနစ္မ်ားေအာက္တြင္ ၾကပ္ၾကပ္ တည္းတည္းလုပ္ကိုင္ရေသာ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ကုန္သြယ္ရျခင္းထက္ ပိုမိုလြယ္ကူျမန္ဆန္ အက်ဳိးမ်ားေၾကာင္း အေနာက္ကသေဘာေပါက္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ား၏ မိတ္ေဆြဖြဲ႔ပံုကရုပ္လံုးႁကြလာကာ မည္သူသည္ ငါတို႔၏ မိတ္ေဆြျဖစ္ၿပီး၊ မည္သူကေတာ့ ငါတို႔၏ မိတ္ေဆြမဟုတ္ဟု ေရြးခ်ယ္ၾကကုန္၏။

ယခုအခါ ယင္းတို႔၏ မိတ္ေဆြလက္နက္ကိုင္အာဏာရွင္ႀကီးမ်ား ယင္ေကာင္ကေလးမ်ားသဖြယ္ တျဖဳတ္ျဖဳတ္က် ဆံုးကုန္ေသာအခါ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားအဖို႔ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိေတာ့ေပ။

`ဒီမိုကေရစီ´ ဟူေသာစကားလံုးကို ဘုရားေပးသနားေတာ္မူ၍ ဒီမိုကေရစီေကာင္းကင္ဘံုမွ က်လာေသာစကားလံုးသဖြယ္ လွ်ာဖ်ားေလးျဖင့္ ဖန္တရာေတေအာင္ ေျပာဆိုလာခဲ့ၾကၿပီး `လူထုဆႏၵ´ ဟု တဖြဖြေရရြတ္ခဲ့ၾကေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကဒါဖီက အထိန္းအသိမ္းကင္းမဲ့စြာျဖင့္ ဆူပူအံုႁကြသူျပည္သူလူထုကို ေလေၾကာင္းမွ ဗံုးႀကဲမည္ဟု ႀကိမ္း၀ါးေသာ အခါ `လူထုဆႏၵအရလူထုကိုကာကြယ္ရန္´ ဟူေသာအေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ အေနာက္က ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ကာ ကဒါဖီကို တိုက္ေလေတာ့သည္။ ထိုအခါ အာဏာရွင္တစ္ဦးတစ္ ေယာက္သည္ မိမိ၏ျပည္သူကို ဤသို႔ဤႏွယ္ႀကိမ္း၀ါးျပဳမူေဆာင္ရြက္ပါက ဤသို႔ဤႏွယ္ပင္ ခံရမည္ဟူ၍ ေတြးေတာယူဆမိလိမ့္မည္။



သို႔ေသာ္ မွန္းခ်က္ႏွင့္ ႏွမ္းထြက္မကိုက္။
ဆီးရီးယားအာဏာရွင္ အာဆက္ ကိုယ့္ျပည္သူကိုယ္ျပန္သတ္ေနသည္မွာ အေယာက္ ၃,၀၀၀ ေက်ာ္သြားၿပီျဖစ္၏။
မည္သူကမွ် ဆီးရီးယားျပည္သူမ်ားဘက္မွ ရပ္တည္၍ အာဆက္ကို ဗံုးသြားမႀကဲေသး။ အေနာက္မွ ပုဂၢိဳလ္ေက်ာ္ႀကီးမ်ား မည္သူမွ် ေရွ႕သို႔ထြက္မလာေသး။ ဆီးရီးယားကိုလည္း အင္အားႀကီးမိတ္ေဆြမ်ားက ကာကြယ္ေပးထားေလသည္။

အာရပ္ကမၻာတြင္လည္း မည္သူကမွ်ေတာ့ စစ္ပြဲကိုေတြ႔ျမင္လိုသည္ မဟုတ္ေသာ္လည္း ဆီးရီးယားႏွင့္ လစ္ဗ်ား ၾကား အေနာက္၏ရပ္တည္မႈ ကြာျခားပံုကိုကား မ်က္၀ါးထင္ထင္ျမင္ရ၍ ေၾသာခ်ရေပေတာ့သည္။

ဤေဆာင္းပါးတြင္ အစခ်ီထားသကဲ့သို႔ပင္ `ေၾကာင္သူေတာ္မ်ား´ ဟူ၍သာ ကင္ပြန္းနာမ တပ္ရေခ်ေတာ့မည္။ အာဏာရွင္ကို ေျမွာက္စားေတာ့လည္း သူတို႔။ ဒီမိုကေရစီဟူေသာ ေႁကြးေၾကာ္သံျဖင့္ အာဏာရွင္ကို ေခ်မွဳန္းေတာ့လည္းသူတို႔ပင္ျဖစ္ေခ်ေတာ့သည္တကား။

Source: Al Jazeera

Imran Khan ၏ The Gaddafi Love-in ends ကို ဘာသာျပန္ဆိုသည္။

အျပည့္အစံုသို႔ »

အိႏၵိယ၏ လူမသိေသာစစ္ပြဲ

စစ္ပြဲေတြက အိႏၵိယအေရွ႕အလယ္ပိုင္း ေတာအုပ္ေတြထဲမွာႏွစ္ေလးဆယ္ၾကာ ျဖစ္ပြားေနဆဲ။ ကမၻာေပၚမွာ အႀကီးဆံုးလက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡတစ္ခုျဖစ္ေပမယ့္ အိႏၵိယရဲ႕ အျပင္ဘက္မွာေတာ့ လူမသိ၊ သူမသိပါပဲ။

ႏွစ္ဘက္အျပန္အလွန္တိုက္ပဲြေတြၾကားမွာ ၾကားညပ္ေနတာကေတာ့ အိႏိၵယရဲ႕အေစာဆံုးလူမ်ဳိးစုအျဖစ္သတ္မွတ္ထား တဲ့ အဒီ၀သစ္လူမ်ဳိးစုေတြပါပဲ။ လူဦးေရ ၈၄ သန္းးသာရွိၿပီး အိႏိၵယလူဦးေရရဲ႕ ၈ ရာခိုင္ႏႈန္းသာ ရွိတဲ့လူမ်ဳိးစုျဖစ္ပါ တယ္။

မ်ဳိးဆက္ေပါင္းမ်ားစြာ ဒီနယ္ေျမထဲမွာ လယ္ယာလုပ္ကိုင္စားေသာက္လာၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ ဘ၀ေတြကို ၿခိမ္းေျခာက္ခံေနရၿပီျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ေနထိုင္ရာနယ္ေျမတြင္းမွာ သဘာ၀ အရင္းအျမစ္ေတြ ေဒၚလာ ထရီလီယံနဲ႔ ခ်ီၿပီးတန္ေၾကးရွိေနပါတယ္။ သံထုတ္လုပ္စက္ရုံေတြနဲ႔ သတၱဳသန႔္စင္စက္ရုံေတြေဆာက္လုပ္ဖို႔ အတြက္ ေဒသခံရာေပါင္းမ်ားစြာကို အိႏိၵယအစိုးရက ေမာင္းထုတ္ခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီလို အေျခအေနေတြနဲ႔ ရင္ဆိုင္လာရတဲ့ အဒီ၀သစ္လူမ်ဳိးေတြကို အိႏၵိယေမာ္၀ါဒီ သူပုန္ေတြကစည္းရုံးၿပီး သူတုိ႔ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ထဲကို ၀င္ေရာက္ေစခဲ့ပါတယ္။ေမာ္၀ါဒီသူပုန္ေတြက နာဇာလိုက္ လို႔လည္း ေခၚၿပီး အဲဒီေတာ ေတာင္ေတြထဲမွာ အေျခစိုက္ပါတယ္။
ေမာ္၀ါဒီေတြက အိႏၵိယအစိုးရကို လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ပုန္ကန္ေနတာ အိႏၵိယလြတ္လပ္ေရးရၿပီးစလြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေလာက္ကတည္း ကျဖစ္ပါတယ္။အိႏၵိယရဲ႕ ကြန္ၿမဴနစ္၀ါဒီသူပုန္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ လက္ဦးပိုင္းပိုင္းက ေျမယာျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးအတြက္ တိုက္ခိုက္ခဲ့ၾကတာျဖစ္ၿပီး အိႏၵိယရဲ႕အႀကီးမားဆံုး ျပည္တြင္း လက္နက္ကိုင္ သူပုန္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အိႏၵိယအစိုးရအေနနဲ႔ တုိင္းျပည္ကို ဘယ္လိုအုပ္ခ်ဳပ္ ေနလဲဆိုတဲ့ ပိုၿပီးအေျခခံက်တဲ့ မူ၀ါဒေတြေပၚမွာ ရပ္တည္တိုက္ခိုက္လာၾကပါတယ္။

အိႏိၵယအစိုးရရဲ႕ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းခြင္ေတြ၊ ေက်ာင္းေတြ၊ ရထားလမ္းေတြကို ဗံုးခြဲတိုက္ခိုက္မႈေတြျပဳလုပ္ခဲ့ ၿပီး ရာေပါင္းမ်ားစြာေသဆံုးခဲ့ပါတယ္။ ေမာ္၀ါဒီသူပုန္မ်ားကို ႏိုင္ငံေတာ္လံုၿခံဳေရးအေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ဖမ္းဆီးေထာင္ခ် ႏွိပ္စက္မႈေတြကို အစိုးရကလည္းျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ေမာ္၀ါဒီေတြနဲ႔ ပတ္သက္ဆက္ႏြယ္မႈေတြရွိလာမွာစိုးတဲ့ အတြက္ ရြာသူရြာသားေတြကို အေၾကာက္တရားနဲ႔ ေျခာက္လွန္႔အုပ္စိုးျခင္း နည္းလမ္းေတြကိုလည္း အသံုးျပဳခဲ့ၾကပါတယ္။

၁၉၈၀ ခုႏွစ္က စၿပီးေတာ့ ေမာ္၀ါဒီေတြနဲ႔ အစိုးရတပ္ေတြတိုက္ခိုက္ၾကတဲ့ေနရာမွာ လူေပါင္း ၁၀,၀၀၀ ေက်ာ္အသက္ ဆံုးရွံဳးခဲ့ရၿပီးေတာ့ ၁၂ ေက်ာ္ေနရာေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့ၾကရပါတယ္။ အဲဒီမွာၾကားညပ္ခံစားၾကရတဲ့ လူအမ်ားစုကေတာ့ ဘယ္ဘက္နဲ႔မွမပတ္သက္တဲ့ အျပစ္မဲ့ျပည္သူေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ားဆံုးျဖစ္တာကေတာ့ ႏွစ္ဘက္တိုက္ပြဲေတြၾကားမွာ ညပ္ၿပီးခံရတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ႏွစ္ဘက္စလံုးက ထိုးစစ္ေတြ၊ တန္ျပန္ထိုးစစ္ေတြ ဆင္ႏႊဲ တိုင္း အၾကမ္းဖက္မႈေတြျဖစ္ပြားၿပီး ရြာသားေတြခံၾကရပါတယ္။


အညႊန္း - အယ္လ္ဂ်ာဇီယာသတင္းေထာက္ အီမရန္ဂါဒါ ေရးသားေသာ India's silent war ေဆာင္းပါးကို ဘာသာျပန္သည္။

Source: Al Jazeera

အျပည့္အစံုသို႔ »

ဥေရာပတြင္ လူမ်ဳိးေရးျပႆနာႀကီးထြားလာ (ေဆာင္းပါး)

ဟိန္႔ဇ္-ခရစ္ရွန္ စထရာ့ခ်္

ေနာ္ေဝႏိုင္ငံတြင္ အန္ဒါစ္ဘဲရင္း ဘရီဗစ္၏ အၾကမ္းဖက္မႈၿပီးေနာက္ သူ႔ေနာက္ကြယ္တြင္ အုံႏွင့္က်င္းႏွင့္အဖြဲ႔အစည္းရွိေနေသး သည္လားဟူသည္ကို မသိရေသးေပ။ သို႔ေသာ္ လက္ယာစြန္းေရာက္မ်ား၏ ၿခိမ္းေျခာက္မႈမ်ားအား ဥေရာပတစ္ခြင္ သတိထား ရန္ အေၾကာင္းတစ္ရပ္ျဖစ္လာခဲ့ေတာ့သည္။ ႏိုင္ငံမ်ားစြာတြင္ စီးပြားေရးအၾကပ္အတည္းမ်ားႏွင့္ အတူ ေနာက္ထပ္စိုးရိမ္စရာတစ္ ခုမွာ မဲဆႏၵရွင္မ်ားသည္ လက္ယာစြန္းမ်ားကို အားေပးႏွစ္သက္ၾကသည့္ အခ်က္ျဖစ္သည္။ လက္ယာစြန္းအမ်ားစုသည္ ႏိုင္ငံျခား သားမ်ားဝင္ေရာက္ေနထိုင္မႈကို ဆန္႔က်င္ၾကၿပီး မြတ္စလင္မုန္းတီးၾကသည္။

ေနာ္ေဝတြင္ လက္ယာ တိုးတက္ေရးပါတီက လြန္ခဲ့ေသာေရြးေကာက္ပြဲတြင္ မဲဆႏၵ ၂၃% ရရွိခဲ့ၿပီး ဒုတိယအမ်ားဆံုးျဖစ္သည္။ မၾကာေသးမီက ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ စစ္တမ္းတစ္ခုတြင္ေနာ္ေဝလူမ်ဳိးတစ္ဝက္ခန္႔က လူဝင္မႈဥပေဒကို တင္းၾကပ္ေစလိုသည္။ သို႔ေသာ္ ဘရီဗစ္အတြက္မူ မလံုေလာက္ေသးေပ။ သူက ႏိုင္ငံတြင္းရွိမြတ္စလင္မ်ားအားလံုးကို အတင္းအႀကပ္ျပည္ေတာ္ျပန္ပို႔ ရန္မွာ အစိုးရ၏တာဝန္ျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။ ထို႔ေနာက္ သူႏွင့္အယူအဆခ်င္းတူသူမ်ားႏွင့္ အင္တာနက္ဖိုရမ္မ်ား၊ ဆိုဒ္မ်ားတြင္ သူ၏အယူအဆမ်ားကို ေဆြးေႏြးၾကသည္။

အသက္ ၃၂ ႏွစ္ဘရီဗစ္သည္ အၾကမ္းဖက္သတ္ျဖတ္ျခင္းမျပဳမီ သူ၏အယူအဆမ်ားကို စာမ်က္ႏွာ ၁,၅၀၀ ခန္႔ေရးသားေဖၚျပခဲ့ သည္။ ေအာ္စလိုတြင္ ဗံုးေဖါက္ခြဲခဲ့ၿပီး၊ ယူတိုးယားတြင္ လူ ၆၈ ေယာက္ကို ပစ္မသတ္မီ ဘရီဗစ္သည္ သူ႔စာမ်ားကို သူ႔ကဲ့သုိ႔ လက္ယာစြန္းအဆက္အသြယ္ ၁,၀၀၃ ေယာက္ထံသို႔ေပးပို႔ခဲ့သည္။ ယင္းအဆက္အသြယ္မ်ားထဲတြင္ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္အနည္း ငယ္အတြင္း သူ၏အစၥလာမ္ဆန္႔က်င္ေရးအယူအဆမ်ားကို ဆက္ခံထားေသာ အဂၤလန္မွလူမ်ားလည္း ပါဝင္သည္ဟု ဘရီဗစ္က ေျပာသည္။
သူ႔အေနျဖင့္ေတာ့ အဂၤလိပ္ကာကြယ္ေရးအသင္း (EDL)ေခၚ အစၥလာမ္ဆန္႔က်င္ေရးအဖြဲ႔ကို အထင္ႀကီးေၾကာင္းဖက္ဆစ္ ဆန္႔က်င္ေရး မဂၢဇင္း Searchlight က ၎၏ဝက္ဆိုဒ္တြင္ မတ္လအတြင္းက ေဖၚျပခဲ့သည္။ ၁၂ ရာစုအတြင္းက ခရူးဆိတ္စစ္ပြဲကို ဦးေဆာင္ ဆင္ႏႊဲခဲ့ေသာ ေနာ္ေဝဘုရင္ ဆီးဂါတ္ ေဂ်ာ္ဆယ္ဖဲရ္ ၏ အမည္ကို ကေလာင္အမည္ယူ၍ ဘရီဗစ္က ေရးသားေလ့ရွိၿပီး
“မဂၤလာပါ … အားလံုးေသာ အဂၤလိပ္အမ်ဳိးေကာင္းသား၊ အမ်ဳိးေကာင္းသမီးမ်ားခင္ဗ်ာ …. ။ အေဆြတို႔သည္ ဥေရာပ၏ သားေကာင္းမ်ား၊ ဘုရားသခင္၏ လက္ေဆာင္မ်ားျဖစ္ၾကပါေပသည္။ ယခုေခတ္အခါလို ဥေရာပမွာ အေမွာင္လႊမ္းေနတဲ့ အခ်ိန္ အခါမွာ၊ တိုက္ႀကီးတစ္ခြင္ အစၥလာမ္လႊမ္းမိုးလာျခင္းေၾကာင့္ သင္တို႔၏ စိတ္အားထက္သန္မႈမ်ား၊ သတၱိမ်ားႏွင့္ ယင္း မေကာင္း ဆိုးဝါးကို ဖယ္ရွားပစ္ႏိုင္ရန္ ဥေရာပက ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျဖင့္ သင္တုိ႔ကို ရွာေဖြလ်က္ရွိသည္။”
ဤသို႔အေရးအသားမ်ားေရးသားေလ့ရွိသည္။

ဘရီဗစ္သည္ EDL ႏွင့္ေရာ ေနာ္ေဝရွိ အလားတူအဖြဲ႔ျဖစ္ေသာ ေနာ္ေဝကာကြယ္ေရးအသင္း (NDL) ႏွင့္ပါ အဆက္အသြယ္ရွိ ေၾကာင္း Searchlight အြန္လိုင္းဂ်ာနယ္တြင္ေဖၚျပခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ EDL ကမူ ဘရီဘစ္၏ ရာဇဝတ္မႈအေပၚ ရွဳံ႕ခ်ခဲ့သည္။
EDL သည္ အစၥလာမ္အစြန္းေရာက္ စစ္ေသြးႁကြမ်ားကို ဆန္႔က်င္ရွဳံ႕ခ်ေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵျပေသာ အဖြဲ႔ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုခဲ့ ေသာ္လည္း ၂၀၀၉ ခုႏွစ္အတြင္း EDL ဆႏၵျပပြဲမ်ားတြင္ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ားျဖစ္ပြားခဲ့ေသးသည္။

၂၀၁၀ ၾသဂုတ္လအတြင္းက အဂၤလန္ႏိုင္ငံ လူတန္တြင္ ေဘာလံုးပရိတ္သတ္ ၁၀၀ ေက်ာ္ပါဝင္ေသာ ဆႏၵျပမႈတစ္ခုတြင္ ရုန္းရင္း ဆန္ခတ္မႈမ်ားျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီး ၎အဓိကရုဏ္းကို ဦးေဆာင္ေသာ EDL ၏ တည္ေထာင္သူ တစ္ဦးျဖစ္ေသာ စတီဖင္ လန္ႏြန္ကို လြန္ခဲ့ေသာ တနလၤာေန႔က ျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္လိုက္ၿပီျဖစ္ၿပီး ၂၀၀၉ ခုႏွစ္က အယ္လ္ဂ်ာဇီယာႏွင့္ အင္တာဗ်ဴးတစ္ခုတြင္ သူက EDL ကို အဘယ္ေၾကာင့္ ဖြဲ႔စည္းခဲ့ရေၾကာင္း ရွင္းျပခဲ့သည္။
“ကြ်န္ေတာ္ေနတဲ့ လူတန္ၿမိဳ႕မွာ မြတ္စလင္လူငယ္ေတြနဲ႔ လူၿဖဴလူငယ္ေတြ ၾကားမွ တင္းမာေနၾကတာ အခုဆိုရင္ ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခုေက်ာ္လာပါၿပီ ။ ပထမပင္လယ္ေကြ႔စစ္ပြဲ ကတည္းကစၿပီး လူမ်ဳိးေရးစိတ္ဓါတ္အရမ္းျပင္းထန္လာတဲ့ မြတ္စလင္ လူငယ္ေတြနဲ႔ကလြဲလို႔ လူမည္း၊ လူၿဖဴ၊ အိႏၵိယ၊ တရုတ္ စတဲ့ လူငယ္ေတြနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔နဲ႔ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ။ အန္ဂ်မ္ခ်ဴဒါရီ တုိ႔လို အမုန္းပြားတရားေဟာဆရာေတြကလည္း လူမ်ဳိးစြဲႀကီးတဲ့ မြတ္စလင္လူငယ္ေတြကို စုေဆာင္းၿပီး ေဟာေျပာေနတာ လူတန္မွာ ႏွစ္အေတာ္ၾကာေနၿပီ။ အဲဒီအေပၚမွာ အစိုးရက ဘာမွအေရးတယူမရွိဘူး ။ ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔က ဆႏၵျပဆန္႔က်င္ၾကဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကတာ။” ဟု သူကေျပာဆိုသြားခဲ့သည္။
EDL သည္ ေဘာလံုးပြဲလူရမ္းကားမ်ားႏွင့္ စုစည္းထားေသာ အုပ္စုျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ လူထုေထာက္ခံမႈမရရွိခဲ့ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ အစၥလာမ္ဆန္႔က်င္ေရးစိတ္ဓါတ္ရွိသည့္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ခ်င္းစီကို လုိက္လံစည္းရုံးထားျခင္းျဖစ္ႏိုင္ေလသည္။ EDL သည္ အခ်ိတ္အဆက္မ်ားေကာင္းစြာတည္ေဆာက္၍ ေနာ္ေဝႏိုင္ငံတြင္း သာမက ေဟာ္လန္၊ ျပင္သစ္၊ ဆီြဒင္၊ အေမရိကန္ႏွင့္ အစၥေရးလ္ႏိုင္ငံမ်ား မွ လူမ်ားႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္ထားႏိုင္ခဲ့သည္။

ၾသစႀတီးယားတြင္ EDL ႏွင့္အယူအဆတူေသာ လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ (FPO) တစ္ခုရွိေလသည္။ ယင္းပါတီကို အစၥလာမ္ဆန္႔က်င္ေရး ႏွင့္ လူဝင္မႈတင္းၾကပ္ေရးတို႔တြင္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ေထာက္ခံေသာ ဟိန္႔ဇ္-ခရစ္ရွန္ စထရာ့ခ်္က ဦးေဆာင္သည္။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ FPO ပါတီႏွင့္ အနာဂတ္မဟာမိတ္ (BZO) တို႔ႏွစ္ပါတီေပါင္း ဆႏၵမဲသံုးပံုတစ္ပံုရရွိခဲ့ေလသည္။ အစၥလာမ္ႀကီးစိုးေရးကို ဆန္႔က်င္ဝါဒျဖန္႔ မဲဆြယ္စည္းရုံးျခင္းျဖင့္ ယင္းပါတီႏွစ္ခုက ဆႏၵမဲ ၂၉ % ရရွိခဲ့ရာ ဥေရာပတစ္ခြင္ရွိ လူ အမ်ားအတြက္ ေၾကာက္ခမန္းလိလိတိုးတက္မႈႀကီးအျဖစ္ရွဳျမင္ၾကေလသည္။ ထို႔ျပင္၎ပါတီႏွစ္ခုစလံုးသည္ ႏိုင္ငံျခားသားမုန္း တီးေရး မူဝါဒကို အေျခခံကာမဲဆြယ္စည္းရုံးမႈမ်ားျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ FPO သည္ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားကို ျပည္ေတာ္ျပန္ပို႔ေရးဝန္ႀကီးဌာနတစ္ခုတည္ေထာင္မည္ဟု ဆိုခဲ့ၿပီး ပါတီေခါင္းေဆာင္ ဟိန္႔-ခရစ္ရွန္ စထရာ့ခ်္က လိင္တူဆက္ဆံ ျခင္းကို ေလွာင္ေျပာင္ရွဳံ႕ခ်ခဲ့ၿပီး ဝတ္ရုံၿခံဳမြတ္စလင္အမ်ဳိးသမီးမ်ားကို “မိန္းမနင္ဂ်ာမ်ား” ဟု ေလွာင္ေျပာင္ေခၚေဝၚခဲ့သည္။ ထို႔ျပင္ စထရာ့ခ်္က ၁၉၄၇ တြင္ ျပ႒ာန္းခဲ့ေသာ ႀသစႀတီးယား၏ နာဇီလက္သစ္ဝါဒကို တားျမစ္ေသာဥပေဒကို ပုတ္ခတ္ေျပာဆိုခဲ့သည္။

ေနာက္ပိုင္းတြင္ စထရာ့ခ်္သည္ လူအမ်ားစဥ္းစားစရာပုဂၢိဳလ္ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္တြင္ စစ္ဝတ္စံုအျပည့္ႏွင့္ ေသနတ္ဟု ထင္ရေသာ အရာတစ္ခုကို ဆုပ္ကိုင္ထားရင္း ေတာထဲတြင္ရိုက္ထားသည့္သူ႔ဓါတ္ပံုမ်ား ေပၚထြက္လာခဲ့သည္။ ယင္းဓါတ္ပံုမ်ား သည္ နာဇီလက္သစ္ ေလ့က်င့္ေရးအတြက္ လူငယ္စခန္းသြင္းေလ့က်င့္ေရးစခန္းတြင္ရိုက္ကူးထားေသာပံုမ်ားျဖစ္သည္ဟု စြပ္စြဲခ်က္ မ်ားထြက္ေပၚလာခဲ့ေသာ္လည္း စထရာ့ခ်္က မဟုတ္မွန္ေၾကာင္း၊ ေရာင္စံုေဘာလံုးေသနတ္ပစ္ကစားေနျခင္းသာျဖစ္ ေၾကာင္း ျပန္လည္ရွင္းျပခဲ့သည္။ ဘားတစ္ခုအတြင္း၌လည္း နာဇီစတုိင္ လက္သံုးေခ်ာင္းျဖင့္အေလးျပဳေနသည့္ သူ႔ဓါတ္ပံုထြက္ ေပၚလာ သည့္အခါကလည္း သူက ဘီယာသံုးခြက္မွာယူစဥ္ဓါတ္ပံုရိုက္ ခံလိုက္ရျခင္းသာျဖစ္ေၾကာင္းျပန္လည္ေခ်ပခဲ့ေလသည္။
FPO ပါတီသည္ အစြန္းေရာက္ဝါဒႏွင့္ ကင္းကင္းရွင္းရွင္းရွိပါသည္ဟု ႀကိဳးစားရပ္တည္ေနေသာ္လည္း စတင္တည္ေထာင္သူမ်ား မွာ ယခင္က SS* တပ္ဖြဲ႔ဝင္ေဟာင္းမ်ားျဖစ္ၾကေသာ အန္တြန္ရိန္းသလာႏွင့္ ဟားဘတ္ရွဝင္ဂါ တို႔ျဖစ္ၾကသည္။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အတြင္း ရွဝင္ဂါ၏ေနအိမ္၌ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ရွဝင္ဂါႏွင့္ ငါးႀကိမ္ေျမာက္ အင္တာဗ်ဴးတစ္ခုျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ထို႔ေနာက္ ရက္သတၱပတ္ အနည္းငယ္ အၾကာတြင္ နာဇီလက္သစ္ဝါဒကို ေျပာဆိုစည္းရုံးလႈံ႔ေဆာ္မႈေၾကာင့္ တရားစြဲဆိုခံခဲ့ရသည္။ သို႔ေသာ္ လြန္ခဲ့ေသာ ဇူလိုင္လ အတြင္းက ရွဝင္ဂါ ကြယ္လြန္သြားၿပီျဖစ္သည္။
*(SS ဟူသည္မွာ ဂ်ာမန္စကား Schutzstaffel ဟူေသာေဝါဟာရ၏ အတုိေကာက္စာလံုးျဖစ္ၿပီး “ကာကြယ္ေရးတပ္ဖြဲ႔” ဟု ဘာသာျပန္၍ရေကာင္းရႏိုင္ေသာ္လည္း ဘာသာမျပန္ဘဲ ထားျခင္းကပို၍သင့္ေလွ်ာ္သည္။ SS တပ္ဖြဲ႔ကို ဟစ္တလာ၏ ကိုယ္ရံ ေတာ္တပ္ဖြဲ႔အေနႏွင့္ ဖြဲ႔စည္းခဲ့ၿပီး SA ေခၚ ရွပ္ညိဳတပ္မ်ား၏ တပ္ဖြဲ႔ခြဲတစ္ခုျဖစ္သည္။ ၁၉၃၄ တြင္ ရွပ္ညိဳတပ္မ်ား၏ လက္ေအာက္တြင္ မရွိေတာ့ဘဲ ဟစ္တလာလက္ရုံး ဟင္းမလားကိုယ္တိုင္တိုက္ရိုက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ သီးျခားတပ္ဖြဲ႔တစ္ခုျဖစ္လာ သည္။ ယင္းတပ္ဖြဲ႔သည္ နာဇီတို႔၏ အၾကမ္းဖက္လုပ္ရပ္မ်ားကို အဓိကလုပ္ကိုင္ေသာ တပ္ဖြဲ႔ျဖစ္လာၿပီး ေခြ်းတပ္စခန္းမ်ားကို ကိုင္တြယ္ခဲ့ၾကသည္။ ၁၉၃၆ ခန္႔တြင္ အၾကမ္းဖက္လုပ္ရပ္မ်ားအားလံုးကို အဓိကေမာင္းႏွင္ေသာ ယႏၱယားတစ္ခုလံုးဝျဖစ္လာခဲ့ ေတာ့သည္။ ၁၉၃၀ ခုႏွစ္မ်ားအတြင္း SS တပ္ဖြဲ႔မ်ားေနာက္ထပ္အမ်ားအျပားတိုးခ်ဲ႕ဖြဲ႔စည္းခဲ့ၿပီး ပင္မဂ်ာမန္တပ္မေတာ္ႀကီးႏွင့္ အတူ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၾကသည္။ ယင္း SS စစ္တပ္ကို Waffen-SS တပ္ ဟုေခၚၿပီး ေခြ်းတပ္မ်ားကို ကြပ္ကဲေသာ SS တပ္ကို “Tokenkonfverbaende” (ေခါင္းျပတ္တပ္) ဟုေခၚသည္။
SS တပ္မ်ားအားလံုးသည္ ေရေပၚဆီလူတန္းစားမ်ားျဖင့္ဖြဲ႔စည္းထားေသာ တပ္ျဖစ္သည္။ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း SS တပ္မ်ားတြင္ ႏုိင္ငံျခားသား အေပ်ာ္တမ္းစစ္သည္မ်ားကို လက္ခံခဲ့သည္။ ဂ်ာမန္ပင္မတပ္မေတာ္အတြင္း၌ မူႏိုင္ငံျခားသား စစ္သည္မ်ားကို လက္မခံေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ ယူကရိန္း၊ လတ္ဗီးယား၊ လစ္သူေယးနီးယား၊ ေဘာ့စနီးယား စသည့္ႏိုင္ငံသားမ်ား ပါဝင္အမႈထမ္းၾကသည္။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ SS တပ္သည္ နာဇီဝါဒကို အလြန္အမင္းေထာက္ခံအားေပးသည္ တပ္ျဖစ္သည္။ ရာထူးရာခံမ်ားကို သာမန္ဂ်ာမန္လူမ်ဳိးမ်ားအား ေပးအပ္ေလ့ရွိသည္။
အျခားေသာ စစ္တပ္မ်ားကဲ့သို႔ပင္ SS တပ္တြင္လည္း အရာရွိ၊ အရာခံ၊ အၾကပ္၊ တပ္သား စသည့္အဆင့္အတန္းမ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္း ထားသည္။ သို႔ေသာ္ အျခားစစ္တပ္မ်ားတြင္ေပးထားေသာ ရာထူးအမည္မ်ားႏွင့္ မတူဘဲ တစ္မူထူး၍ေပးေလ့ရွိသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ရာထူးအမည္မ်ားအား ႏိုင္ငံျခားတပ္မ်ားမွ ဖြဲ႔စည္း မွည့္ေခၚထားသည့္ အမည္မ်ားကိုေပးေလ့မရွိေပ။
ထို႔ေၾကာင့္ ဥပမာအားျဖင့္ SS တပ္တြင္ ဗိုလ္မွဴးရာထူးရွိသူမ်ဳိးကို “Sturmbannführer” ဟုလည္းေကာင္း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရာထူးရွိသူ ကို “Obergruppenführer” ဟုလည္းေကာင္း ေခၚသည္။ )

ရွဝင္ဂါ ဟာ အသက္ ၈၅ ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္ၿပီး စိတ္ဓါတ္ထက္ျမက္သူျဖစ္ေၾကာင္း၊ နာဇီဝါဒီတစ္ေယာက္ျဖစ္ျခင္းကို ဂုဏ္ယူဝံ့ႁကြားဆဲ ျဖစ္ေၾကာင္းေတြ႔ရွိရၿပီး ၾသစႀတီးယား၊ ဂ်ာမဏီတို႔ရွိ လက္ယာစြန္းေရာက္မ်ား၏ ႀကိဳးကိုင္ဆရာႀကီးတစ္ဦးျဖစ္ေၾကာင္း သူ႔ကိုယ္သူေျပာသည္။ အေဒါ့ဟစ္တလာ၏ ကိုယ္ရံေတာ္ တင့္ကားတပ္ခြဲတြင္ ဗိုလ္ကေလးအျဖစ္နဲ႔ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ သူျဖစ္၏။
ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း မဟာမိတ္တို႔၏ဖမ္းဆီးျခင္းကိုခံခဲ့ရၿပီး စစ္အက်ဥ္းခန္းကိုေရာက္ရွိခဲ့သည္။ စစ္အက်ဥ္းစခန္းမွ ထြက္ေျပး လြတ္ေျမာက္လာၿပီးေနာက္ ေမြးရပ္ႏိုင္ငံၾသစႀတီးယားသို႔ျပန္လည္ေရာက္ရွိကာ ၁၉၄၇ မွစ၍ ေပၚေပၚတင္တင္ပင္ေနထိုင္ခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံေရးေလာကတြင္း ထဲထဲဝင္ဝင္ ပါဝင္လႈပ္ရွားခဲ့သည္။
ႀသစႀတီးယားတြင္ ႏိုင္ငံေရးပါတီသံုးခုကို တည္ေထာင္ခဲ့သူမ်ားထဲတြင္ တစ္ဦးအပါအဝင္ျဖစ္သည္။ ယင္းပါတီမ်ားမွာ VDU၊ ဖ်က္သိမ္းခံ NDP ႏွင့္ FPO တို႔ျဖစ္သည္။ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ႏွင့္ အင္တားဗ်ဴးစဥ္အတြင္း ဘာခ်န္ခ်က္ဖ္တန္ (လက္ယာစြန္းေရာက္ ညီအကိုမ်ားအဖြဲ႔) ႏွင့္ပူးေပါင္းကာ အၾကမ္းဖက္လုပ္ငန္းမ်ား၊ လက္ယာစြန္းေလ့က်င့္ေရးသင္တန္းမ်ားေပးခဲ့ေၾကာင္း ဝန္ခံေျပာ ဆိုသြားခဲ့သည္။ ဘာခ်န္ခ်က္ဖ္တန္အဖြဲ႔သည္ ၁၉၆၁ မွစ၍ အီတလီနယ္ေျမျဖစ္ေနေသာ တိုင္ရိုးလ္ေတာင္ပိုင္းနယ္ေျမႏွင့္ ႀသစႀတီးယားျပန္လည္ေပါင္းစည္းေရးအတြက္ တိုက္ပြဲဝင္ေနေသာ အဖြဲ႔ျဖစ္သည္။
“က်ဳပ္က SS တပ္မွာတုန္းက ေဖါက္ခြဲေရးကြ်မ္းက်င္သူပဲ။ ဒီေတာ့ ဘာခ်န္ခ်က္ဖ္တန္အဖြဲ႔သားေတြကို ေဖါက္ခြဲေရး ပစၥည္းလုပ္နည္းေတြ က်ဳပ္ကသင္ေပးတယ္။ က်ဳပ္နဲ႔ က်ဳပ္ဇနီးပိုင္တဲ့ ဟိုတယ္ကို ေလ့က်င့္ေရးစခန္းအျဖစ္ဖြင့္ထားတယ္။” ဟု ေျပာေလသည္။ ဗံုးခြဲတိုက္ခိုက္မႈမ်ားေၾကာင့္ ထုိစဥ္က အီတလီတြင္ လူသံုးဆယ္ခန္႔ေသဆံုးခဲ့ေလသည္။ ယင္းအတြက္ ေနာ္ဘတ္ဘာဂါဆိုသူတြင္တာဝန္ရွိေလသည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ရွဝင္ဂါႏွင့္ေပါင္း၍ နာဇီလက္သစ္ဝါဒီ NDP ကိုတည္ေထာင္ခဲ့ၿပီး ပိတ္ပင္ဖ်က္သိမ္းျခင္းခံခဲ့ရေလသည္။ ရွဝင္ဂါကို ၁၉၆၂ တြင္ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းကာ စစ္ေဆးခဲ့ေသာ္လည္း အျပစ္မရွိေၾကာင္း အတည္ျပဳၿပီး တရားေသလႊတ္ေပးခဲ့ေလသည္။

ရွဝင္ဂါသည္ FPO ကိုေထာက္ခံၿပီး ပါတီေခါင္းေဆာင္ စထရာ့ခ်္၏ အစၥလာမ္ဆန္႔က်င္ေရးႏွင့္ လူဝင္မႈတားဆီးေရးေပၚလစီမ်ား မွန္ကန္ေၾကာင္း ေျပာသည္။ အသက္ႀကီးၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း ႀသစႀတီးယားႏွင့္ ဂ်ာမဏီတို႔ကို ေခါက္တံု႔သြားကာ နာဇီလက္သစ္ဝါဒီ ေျမေအာက္အဖြဲ႔ငယ္မ်ားကို နာဇီအေျခခံဝါဒမ်ားသင္ၾကားပို႔ခ်ေပးလ်က္ရွိေၾကာင္း ေျပာသည္။ ယင္းအဖြဲ႔ငယ္မ်ားသည္ FPO ကဲ့သို႔ေသာ ပါတီမ်ားႏွင့္ အဆက္အသြယ္ရွိေၾကာင္းလည္းဆိုသည္။

FPO က ယင္းအခ်က္ကို ျငင္းဆိုေသာ္လည္း နာဇီလက္သစ္ဝါဒီမ်ားကို ေစာင့္ၾကည့္ေနေသာ ၾသစႀတီးယားအတိုက္အခံဆိုင္ရာ ဗီယင္နာအေထာက္အထား (DOW) မွ စာရြက္စာတမ္းအေထာက္အထားမ်ားအရ FPO သည္ ပါတီဝင္အျဖစ္ပါဝင္ေနေသာ ဘာခ်န္ခ်က္ဖ္တန္အဖြဲ႔သားမ်ားမွ တစ္ဆင့္ နာဇီလက္သစ္ဝါဒီမ်ားႏွင့္ အဆက္အသြယ္မ်ားရွိေၾကာင္း ေတြ႔ရွိရေလသည္။

ဒုတိယကမၻာစစ္ၿပီးေနာက္ ဘာခ်န္ခ်က္ဖ္တန္အဖြဲ႕ကို မဟာမိတ္တို႔က ပိတ္ပစ္လိုက္ေလသည္။ သိဳ႕ေသာ္ ၁၉၅၀ ခုႏွစ္မ်ား အတြင္း ျပန္လည္ဖြဲ႔စည္းခဲ့သည္။ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္တြင္ အစြန္းေရာက္အဖြဲ႔မ်ားၾကားတြင္ အစြန္းအေရာက္ဆံုးျဖစ္ေသာ အိုလံပီယာ အဖြဲ႔က ရူးေဒါ့ဖ္ဟက္ဇ္ကို ႏိုဘယ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုအတြက္ တင္ျပခဲ့သည္။ FPO ပါတီတြင္ အႀကီးတန္းအရာရွိမ်ားမွာ ဘာခ်န္ခ်က္ဖ္တန္အဖြဲ႔သားမ်ားျဖစ္သည္။ ယင္းတို႔ထဲတြင္ စထရာ့ခ်္ႏွင့္ မာတင္ဂရပ္ဖ္တို႔ပါဝင္သည္။ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးေနာက္ မာတင္ဂရပ္ဖ္ကို ဒုတိယသမၼတအျဖစ္ ၾသစႀတီးယားပါလီမန္က ေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာက္ခဲ့သည္။ သူ႔ကိုဒုတိယသမၼတအျဖစ္ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာက္ျခင္းအေပၚ ေခြ်းတပ္စခန္းမ်ားတြင္ေနထိုင္ခဲ့ဖူးၿပီး အသက္ရွင္က်န္ရစ္ေနခဲ့သူမ်ားက အျပင္းအထန္ကန္႔ ကြက္ခဲ့ၾကသည္။ FPO ၏ အန္ဒါးစ္ ေမာ္လ္ဇာသည္လည္း ဘာခ်န္ခ်က္ဖ္တန္တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး လန္ဒန္တြင္ ၿဗိတိန္အမ်ဳိးသားပါတီ ႏွင့္ေတြ႔ဆံုခဲ့သည္။ ဂရပ္ဖ္၊ စထရာ့ခ်္ႏွင့္ ေမာ္လ္ဇာတို႔က FPO သည္ အစြန္းေရာက္မ်ားႏွင့္ မပတ္သက္ဟု အျပင္းအထန္ျငင္းဆို ၾကၿပီး နာဇီလက္သစ္ဝါဒ တားျမစ္ဥပေဒကိုသာ ေဝဖန္ေျပာဆိုၿပီး လြတ္လပ္စြာထုတ္ေဖၚခြင့္ကိုေျပာဆိုေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ဆိုၾကသည္။

ဝို႔ဖ္ဂန္ပါခ်ယ္လာသည္ ထင္ရွားေသာ ေလးစားထိုက္သည့္ စာေရးဆရာတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ၾသစႀတီးယား လက္ယာစြန္းေရာက္မ်ား ကိုေဝဖန္ျခင္းေၾကာင့္ အသက္အႏၱရာယ္ကိုပင္ ၿခိမ္းေျခာက္ခံရလ်က္ရွိသည္။ သူက နာဇီလက္သစ္ဝါဒီမ်ားသည္ အတိတ္က အမွားမ်ားကို သင္ခန္းစာယူခဲ့ၾကၿပီး ယခုအခါ ေခတ္စားေသာပါတီႏိုင္ငံေရးတြင္း စီးေမ်ာကာ လူထုေထာက္ခံမႈရရွိေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ေနၾကေၾကာင္းေျပာဆိုခဲ့သည္။
“ရွဝင္ဂါလို ပုဂၢဳိလ္မ်ဳိးကို ၾကည့္ေပါ့ဗ်ာ။ ရာစုႏွစ္ဝက္ေလာက္ကို နာဇီလက္သစ္ဝါဒီေတြရဲ႕ ရုပ္ေသးႀကိဳးကိုင္ဆရာႀကီး အျဖစ္နဲ႔ ေတာင္ေတြၾကားမွာ က်င္လည္လာတာ။ သူေတာင္ ႏိုင္ငံေရးပါတီေထာင္တာကတစ္ဖက္၊ဗံုးကိုဘယ္လိုလုပ္ရတယ္ ဆိုတာ သင္ေပးတာက တစ္ဖက္ လုပ္ေနႏိုင္ေသးတာ။ ၿပီးေတာ့ ဘာခ်န္ခ်က္ဖ္တန္ေတြလည္း အၾကမ္းဖက္လုပ္ရပ္ေတြလုပ္ခဲ့ တဲ့သမိုင္းရွိခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ လက္ရွိ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြနဲ႔ အဆက္အသြယ္ေတြရွိေနတာပဲ။ အဲဒီထဲမွာ ၾသဇာအာဏာရွိတဲ့ ပညာတတ္ေတြ၊ ရဲေတြ၊ တရားေရး ဝန္ထမ္းေတြ၊ ပါလီမန္အမတ္ေတြ ပါတာပဲ။ နာဇီလက္သစ္ေတြဟာ အတိတ္က အမွားေတြအေပၚသင္ခန္းစာယူၿပီး ဒီေန႔ ေခတ္စားေနတဲ့ ပါတီႏိုင္ငံေရးဝင္လုပ္ၿပီး လူထုေထာက္ခံမႈရေအာင္ လုပ္ေနၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ FPO ကသာ နာဇီလက္သစ္ဝါဒတားျမစ္ဥပေဒကို ပယ္ဖ်က္လိုက္ႏိုင္ၿပီဆိုရင္ ဘာျဖစ္မလဲ စဥ္းစားေပါ့ဗ်ာ။”

FPO ပါတီအေနႏွင့္လည္း အလားအလာေကာင္းမ်ားရွိေနသည္။ လြန္ခဲ့ေသာေအာက္တိုဘာလတြင္းက က်င္းပေသာ ဗီယင္နာ ျပည္နယ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ေထာက္ခံမဲ ၂၇% အထိတိုးတက္ရရွိခဲ့သည္။ ေနာက္လတြင္ FPO ကႀကီးမွဴးက်င္းပေသာ ႏွစ္ရက္ ၾကာ ညီလာခံသို႔ ဆီြဒင္ဒီမိုကရက္ပါတီဝင္မ်ား၊ အီတလီ လီဂါေနာ့ပါတီဝင္မ်ား၊ ဒိန္းမတ္ ျပည္သူ႔ပါတီမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား စသည္ျဖင့္ ဥေရာပတစ္ခြင္မွ လက္ယာစြန္းအဖြဲ႔မ်ား တက္ေရာက္ခဲ့သည္။ စထရာ့ခ်္သည္ FPO ကို လူရိုေသ၊ ရွင္ရိုေသျဖစ္ ေအာင္ လုပ္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး ေနာ္ေဝလူမ်ဳိး ဘရီးဗစ္အမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ အႏၱရာယ္အစစ္အမွန္မွာ ဘရီးဗစ္မဟုတ္၊ မြတ္စလင္မ်ားသာ ျဖစ္သည္ ဟု မွတ္ခ်က္ေပးေျပာဆိုခဲ့ေသာ ပါတီတာဝန္ရွိသူတစ္ဦးကို လြန္ခဲ့ေသာ အပတ္က ထုတ္ပယ္ပစ္ခဲ့သည္။

ရုရွသည္လည္း လူမ်ဳိးေရးခြဲျခားမႈမ်ားႏွင့္ အစၥလာမ္ဆန္႔က်င္ေရးလႈပ္ရွားမႈမ်ား တိုးပြားလာေနေသာ တုိင္းျပည္ျဖစ္သည္။ လြန္ခဲ့ ေသာႏွစ္မ်ားအတြင္း နာဇီလက္သစ္ဝါဒီအေရအတြက္ တိုးပြားလာခဲ့ေလသည္။ ယင္းတို႔ထဲမွ အစြန္းေရာက္ဆံုးသူမ်ားက တစ္ခ်ိန္က ဆိုဗီယက္ျပည္ေထာင္စုဝင္ျဖစ္ခဲ့ေသာ ေခ်ခ်င္းညာ၊ တာဂ်စ္စတန္ႏွင့္ ေကာ့ေကးဆပ္တို႔မွ ဝင္ေရာက္အေျခခ်ေနထိုင္ ၾကေသာ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားကို သတ္ျဖတ္လာၾကသည္။

ယခုႏွစ္ဇူလိုင္လအတြင္းကပင္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အဖြဲ႔ႀကီးက ရုရွတြင္ လူမ်ဳိးေရးအေျခခံအၾကမ္းဖက္မႈ မ်ား စိုးရိမ္ဖြယ္ျဖစ္ပြားလ်က္ရွိေၾကာင္း အစီရင္ခံစာတစ္ေစာင္ထြက္ေပၚလာခဲ့ေလသည္။ SOVA ေခၚ သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္ ေဝဖန္စိစစ္ေရးဌာနမွ အခ်က္အလက္မ်ားကို ကိုးကား၍ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အဖြဲ႔ႀကီး၏ အစီရင္ခံစာတြင္ ၂၀၁၀ ၌ လူမ်ဳိးေရး အမုန္းတရားေၾကာင့္ သတ္ျဖတ္ခံရသူ ၃၇ ဦး ရွိေၾကာင္း ေဖၚျပခဲ့သည္။
“ဧၿပီလအတြင္းက ေမာ္စကိုတရားသူႀကီး အက္ဒ်ဴရက္ ခ်ဴဗက္ရွဳိ႕ အသတ္ခံခဲ့ရသည္။ လူမ်ဳိးေရးအမုန္းတရားျဖင့္ ရာဇဝတ္မႈက်ဴးလြန္သူမ်ားကို ေထာင္ဒဏ္ႏွစ္ရွည္ခ်မွတ္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ သူ႔ကို သတ္ျဖတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ေအာက္တိုဘာလတြင္ အသက္ ၂၂ ရွိ ဗက္ဆီလီး ခရီဗက္အား ဆလာဗစ္လူမ်ဳိးဝင္* မဟုတ္ေသာ လူ ၁၅ ေယာက္ကို သတ္ျဖတ္ခဲ့မႈျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ တစ္သက္ခ်မွတ္ခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ အစြန္းေရာက္ဆံုးအရက္စက္ဆံုး နာဇီလက္သစ္ဝါဒီငါးဦးပါဝင္ေသာ အဖြဲ႔တစ္ဖြဲ႔မွ အဖြဲ႔ဝင္ တစ္ေယာက္ကို လူ ၂၇ ေယာက္အား သတ္ျဖတ္မႈျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္ေပးလိုက္သည့္အခါတြင္မွယင္းလူမ်ဳိးေရးမုန္းတီးမႈျပႆနာ မ်ား၏ အတိမ္အနက္ကို သတိထားမိၾကေတာ့သည္။ သူတို႔သည္ ေျမာက္ပိုင္းအမ်ဳိးသားဆိုရွယ္လစ္အဖြဲ႔အစည္းတြင္ ပါဝင္သူမ်ား ျဖစ္ၾကၿပီး ေမာ္စကိုတရားရုံးမွ ေထာင္ဒဏ္တစ္သက္ခ်မွတ္ခဲ့သည္။ အတြဲလိုက္သတ္ျဖတ္မႈမ်ားထဲတြင္ သူတို႔ အဖြဲ႔အစည္းဝင္ တစ္ဦးျဖစ္သူကို ေခါင္းျဖတ္သတ္ေသာ ဗီြဒီယိုမွတ္တမ္းပါ အျဖစ္အပ်က္လည္း အပါအဝင္ျဖစ္သည္။” ဟု၍ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ အဖြဲ႔ႀကီး၏ အစီရင္ခံစာတြင္ေရးသားေဖၚျပထားသည္။
*(ဆလာဗစ္ ဆိုသည္မွာ အင္ဒို-ဥေရာပဘာသာစကားေျပာအုပ္စုဝင္ ႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္ၾကေသာ ဘီလာရုစ္၊ ဘူလ္ေဂးရီးယား၊ ခ်က္ဇ္၊ ပိုလန္၊ ဆားဘီးယား၊ ခရိုေအးရွား၊ ဆလိုဗင္း၊ ရုရွ၊ ယူကရိန္း ႏိုင္ငံမ်ားပါဝင္ၿပီး ရုပ္ဆင္းအဂၤါႏွင့္ စကားခ်င္း အေတာ္ပင္ တူညီၾကေလသည္။)

တရားရုံးတြင္ အမႈကို စစ္ေဆးစဥ္ အသားမဲေသာလူမ်ားကို တမင္ေရြးခ်ယ္၍ မည္သို႔မည္ပံုသတ္ျဖတ္ခဲ့ေၾကာင္း တရားခံက ေျပာ ျပခဲ့သည္။ ထို႔ျပင္ သူတို႔အဖြဲ႔ဝင္မ်ားထဲမွ တစ္ဦးျဖစ္သူက ရဲကိုသတင္းေပးမႈ၊ အဖြဲ႔ရံပုံေငြကို ခိုးယူမႈတို႔ေၾကာင့္ သူတို႔ကိုယ္တုိင္ ေခါင္းျဖတ္သတ္ခဲ့သည့္ အမႈကိုလည္း က်ဴးလြန္ခဲ့ၾကသည္။ ယင္းသို႔ေခါင္းျဖတ္စီရင္ရာတြင္ လူရႊင္ေတာ္မ်က္ႏွာဖံုးမ်ားကို စြပ္ထား ၾကၿပီး အမ်ဳိးသားေရးသီခ်င္းမ်ားကို သီဆိုခဲ့ၾကပံုကို ဗီြဒီယိုရိုက္ကူးကာ အြန္လိုင္းေပၚ၌ လႊင့္တင္ခဲ့သည္။ ယင္းအမႈၿပီးေနာက္ အမ်ဳိးသားေရးအဖြဲ႔တစ္ဖြဲ႔က ရုရွ၏ တတိယအႀကီးဆံုးပါတီတစ္ခုျဖစ္ေသာ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီႏွင့္ ပူးေပါင္းလိုက္ ေၾကာင္း ေၾကျငာခ်က္ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။ ယင္းပါတီသည္ ရုရွလူမ်ဳိးမ်ားႏွင့္ ရုရွတို႔၏ အက်ဳိးစီးပြားကာကြယ္ေရးဟူေသာ မူဝါဒ ကိုင္ဆြဲသည္။

ေနာ္ေဝမွ ဘရီဗစ္သည္လူ ၇၆ ေယာက္ကို သတ္ျဖတ္ၿပီး ဥေရာပကို အစၥလာမ္ရန္မွကာကြယ္ရမည္ဟု ေျပာဆိုခဲ့သည္။ သူပါဝင္ လႈပ္ရွားေနေသာ အြန္လိုင္းကြန္ယက္မွ အဖြဲ႔ငယ္ႏွစ္ဖြဲ႔မွာ လႈပ္ရွားမႈမ်ားဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ေနေၾကာင္း ေျပာသည္။ ဘရီးဗစ္ သည္ တစ္ကိုယ္ေတာ္သမား ဟုတ္မဟုတ္ ေစာင့္ၾကည့္ရဦးမည္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ဥေရာပတြင္ လက္ယာစြန္းေရာက္မ်ား ထႁကြေနၿပီ ဆိုသည့္ အခ်က္ကိုမူ ျငင္း၍မရေပ။

ေဆာင္းပါးရွင္ Billy Briggs ၏ “Racism on the rise in Europe” ေဆာင္းပါးကို ဘာသာျပန္ဆိုသည္။
ေဆာင္းပါးရွင္ Billy Briggs သည္ သတင္းစာဆရာတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး New Statesman , The Guardian, The Sunday Times ႏွင့္ အျခားကမၻာတစ္ဝွမ္းသတင္းစာမ်ားတြင္ ေရးသားေနေသာ ေဆာင္းပါးရွင္တစ္ဦးျဖစ္သည္။

Source: Al Jazeera (Opinion)

အျပည့္အစံုသို႔ »

ဂ်ပန္ႏိုင္ငံႏွင့္ ပက္ခ်င္ကိုဂိမ္းဆိုင္မ်ား

ေယာင္လို႔ပဲဝင္သြားသြား၊ စပ္စုခ်င္လို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ တစ္ခ်က္ကေလးဝင္ၾကည့္ၿပီး အိမ္သာအသံုးျပဳခ်င္လို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဂ်ပန္မွာ ေနဖူး တယ္။ ဂ်ပန္ကို အလည္သြားဖူးတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ပက္ခ်င္ကို ထဲကို ခင္ဗ်ား အနည္းဆံုးတစ္ေခါက္ေတာ့ ေရာက္ဖူးခဲ့မွာပဲ။
အဲဒီလို ေရာက္ဖူးသြားခဲ့တယ္ ဆိုရင္လည္း ခင္ဗ်ားမွာေမ့မရႏိုင္တဲ့ အေတြ႔အႀကံဳတစ္ခုေတာ့ ေသခ်ာေပါက္ရလာမွာပဲ။

ဂ်ပန္အႏွံ႔မႈိလိုေပါက္ေနတဲ့ အဲဒီေလာင္းကစားစက္ (ဂိမ္း) ဆိုင္ထဲကိုပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ဝင္မိရင္ အျခားေနရာတစ္ခုကို ေရာက္သြားသလို ခံစားရမွာပါ။ အဆက္မျပတ္ တဝီးဝီး၊ တစီစီျမည္ေနတဲ့ အသံေတြနဲ႔ ပင္ရုိက္သံေတြက ခင္ဗ်ားကို ဆီးႀကိဳႏႈတ္ ဆက္ေနမွာျဖစ္ၿပီး မႈန္မႊားမႊားမီးေရာင္ေအာက္မွာ စီးကရက္မီးခိုေငြ႔ေတြ ေဝ့ဝဲေနတဲ့ အထဲျဖတ္သြားရမယ္။

စက္ေတြတန္းစီးၿပီးထားတဲ့ ၾကားကလူသြားလမ္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးေတြက တစ္ခုၿပီးတစ္ခု။ အဲဒီမွာ ကစားသမားေတြက မ်က္ႏွာ ခ်င္းဆိုင္လ်က္၊ ေက်ာခ်င္းကပ္လ်က္၊ ေဘးခ်င္းယွဥ္လ်က္။ ေငြသတၱဳေရာင္ ပင္ေဘာေစ့ေလးေတြက ေပါက္ေကာင္ကို ထိၿပီး အၾကီး ဆံုး ေပါက္မဲဆုေငြကို ရဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္တႀကီးနဲ႔ ကစားေနၾကတာေတြ႔ရမွာပါ။


ဒီေဘာေစ့ေလးေတြကို ဝယ္ရပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ စက္မွာ ေဘာေစ့ထည့္တဲ့ခြက္ထဲကိုထည့္။ ေအာက္ဘက္မွာ ပါတဲ့ေမာင္းတံ နဲ႔ အခ်ိန္အဆ၊ အေလွ်ာ့အတင္းလုပ္ၿပီး ဒီေဘာေစ့ေလးေတြကို ပစ္ရပါတယ္။ ဒီေဘာေစ့ေလးေတြက စက္ထဲကို ဝင္သြားၿပီး ေအာက္ဘက္ကို ခေလာက္ဆံၿပီးျပန္က်လာမယ္။ ကံေကာင္းရင္ ေပါက္မဲရွိတဲ့ ခြက္ထဲကို ေဘာေစ့ေလးေတြက ဝင္မယ္။ မဟုတ္ရင္ေတာ့ အျခားအေပါက္ေတြကေန ေအာက္ဘက္ကို ျပန္ထြက္က်လာမယ္။

ႏိုင္ငံအႏွံ႔ေထာင္နဲ႔ခ်ီၿပီး ရွိတဲ့ ပက္ခ်င္ကိုဆိုင္မွန္သမွ် ဒီလိုတစ္ပံုစံတည္းတူညီတဲ့ပတ္ဝန္းက်င္အေနအထားမ်ဳိးပဲရွိၿပီးေတာ့ ပထမဦးဆံုးေရာက္ရွိ လာတဲ့ သူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အာရုံကို လႈံ႔ေဆာ္စမ္းသပ္ပါလိမ့္မယ္။
တစ္ႏွစ္မွာေရာင္းအား ၃၈၀ ဘီလီယံေဒၚလာအထိ အံ့ဖြယ္သရဲေရာင္းအားေကာင္းတဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။

ေလာင္းကစားအမ်ားစုကေတာ့ ဂ်ပန္မွာတရားမဝင္ျဖစ္ေပမယ့္ ပက္ခ်င္ကိုကေတာ့ ေဘာေစ့ေလးေတြထုတ္ေပးၿပီး တရားဝင္ ေလာင္းကစားျဖစ္ေနပါတယ္။ အဲဒီမွာ အႏိုင္ရခဲ့တဲ့ ေဘာေစ့ေလးေတြကို ေရႊေရာင္တိုကင္စကၠဴေလးေတြနဲ႔ ျပန္ၿပီးလဲေပးပါတယ္။ အဲဒီတိုကင္ေတြကို အျပင္က ဆိုင္ငယ္ေလးတစ္ခုမွာ (TUC ဆိုင္လို႔ဂ်ပန္မွာေခၚပါတယ္။) သြားၿပီးေငြစကၠဴနဲ႔ျပန္လဲရတယ္။

ဒီဆိုင္ေတြက ဂ်ပန္မာဖီးယားဂိုဏ္းေတြ၊ ယာကူဇာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ေနၿပီး စြဲစြဲလန္းလန္းကစားမိတဲ့လူဟာ ပ်က္စီးသြားႏိုင္တဲ့ အေနအထားမ်ဳိးေတြရွိတာေၾကာင့္ အခ်ဳိ႕ေသာဂ်ပန္ေတြဟာ ပက္ခ်င္ကိုဆိုင္ေတြအေပၚ သိပ္မႏွစ္ၿမိဳ႕ၾကပါဘူး။

ဒါေၾကာင့္ မတ္လ ၁၁ ရက္ေန႔က်ေရာက္ခဲ့တဲ့ ေဘးအႏၱရာယ္ေတြေနာက္ပိုင္း လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အားျပႆနာေပၚေပါက္လာၿပီး လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အား ၿခိဳးၿခံေခြ်တာဖို႔ေတြ ျဖစ္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ပက္ခ်င္ကိုဆိုင္ေတြကို သိပ္မႏွစ္ၿမိဳ႕တဲ့ တိုက်ဳိၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္ ရွင္တာရို အီရွီဟာရက ပက္ခ်င္ကိုဆိုင္ေတြရဲ႕ ဖြင့္ခ်ိန္ကို ေလွ်ာ့ခ်သင့္တယ္လို႔ ဆိုလိုက္ပါတယ္။

ပက္ခ်င္ကိုဆုိင္ေတြနဲ႔ လမ္းေဘးေစ်းေရာင္းစက္ေတြသံုးေနတဲ့ ဓါတ္အားက အသံုးအမ်ားဆံုးအခ်ိန္ဆိုရင္ ကီလိုဝပ္ ၁၀ သန္းအထိေတာင္ရွိတာဟာ သဘာဝမက်ဘူးလို႔ သူကေျပာပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဒီလိုရုတ္ခ်ည္းေျပာင္းလဲ အေျဖရွာတာဟာ ေျပလည္သြားႏိုင္ပါ့မလား။ ပက္ခ်င္ကိုဆိုင္ေတြဟာ ဖြင့္ခ်ိန္ေတြကို ေလွ်ာ့ခ် လိုက္မယ္ဆိုရင္ ေနာက္ဆက္တြဲျပႆနာေတြ မရွိႏိုင္တဲ့ လုပ္ငန္းမ်ဳိးလား။ ဒါမွမဟုတ္ ပက္ခ်င္ကို ဆိုင္ေတြဟာ ဂ်ပန္လူမ်ဳိးေတြ ကို တစ္စံုတစ္ခုမ်ား ေပးႏိုင္စြမ္းရွိေနသလား။

ဂ်ပန္ အေနာက္အလယ္ပိုင္းမွာေနတဲ့ ယူကိုမာဆာကီ ဆိုတဲ့ အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးကေတာ့ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ သူ႔ေယာက်ၤားေလျဖတ္ သြားကတည္းက သူကပဲ ၿပဳစုေစာင့္ေရွာက္ေနခဲ့ရတယ္။ သူ႔ေယာက်ၤားက အသက္ ၆၁ ႏွစ္ရွိပါၿပီ။ ေလျဖတ္ထားေတာ့ သြားေရး လာေရးအခက္အခဲ ျဖစ္သြားတဲ့အတြက္ အိပ္ယာထဲမွာပဲ အခ်ိန္ျပည့္နီးပါး လွဲေနရတဲ့ လူမမာျဖစ္ေနတယ္။ ဒီေတာ့ စိတ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ အရလည္း ထိခိုက္ၿပီး တျဖည္းျဖည္းပိုဆိုးလာတယ္။

သူ႔ေယာက်ၤားျပန္ေကာင္းလာလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္တာက တစ္ဖက္၊ ေခါင္းကလည္းမာတာေၾကာင့္ သူ႔ေယာက်ၤားကို အျခားတစ္ ေနရာကိုပို႔ၿပီး ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ မာဆာကီက ခြင့္မျပဳဘူး။ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေတြကတည္းက သူ႔မွာ စၿပီး သူ႔ေယာက်ၤားနဲ႔ ပတ္သက္ လို႔ စိတ္ဖိစီးတာေတြေၾကာင့္ ရုပ္ပိုင္းေရာ၊ စိတ္ပိုင္းေရာ ယိုယြင္းလာခဲ့ၿပီး အခုေတာ့ သူမရဲ႕ဆရာဝန္က သူမမွာ အၿမဲတမ္းလိုလို ဗိုက္ ေအာက္တတ္တဲ့ေရာဂါအပါဝင္ အျခားေရာဂါေတြလည္း ရွိေနၿပီလို႔ ေျပာပါတယ္။ သူမအသက္က ၅၁ ႏွစ္ပါ။

လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ကေတာ့ ေကာလိပ္ေက်ာင္းၿပီးသြားလို႔ အိမ္ကို ခဏအလည္ျပန္လာတဲ့ ၂၃ ႏွစ္အရြယ္သူ႔သားနဲ႔အတူ ပက္ခ်င္ကိုသြားေဆာ့ခဲ့တယ္။ အစကေတာ့ သိပ္ၿပီးစြဲစြဲလန္းလန္းကစားမွာမဟုတ္ပါဘူးလို႔ တြက္ၿပီးသြားခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းက် ေတာ့ သားအမိႏွစ္ေယာက္ တစ္ပတ္ကို ႏွစ္ႀကိမ္သံုးႀကိမ္ေလာက္ ပံုမွန္သြားျဖစ္ေနေတာ့တယ္။ သူမကေျပာျပတယ္။

“ပထမေတာ့ ကြ်န္မလည္း ဆိုင္ထဲကိုဝင္ရတာ ခပ္ရြံ႕ရြံ႕ပါပဲ။ အျခားအမ်ဳိးသမီးေတြလည္း ဆိုင္ထဲမွေဆာ့ေနတယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ သတိထားမိတယ္။ အရင္တုန္းက ပက္ခ်င္ကိုဆိုင္ေတြနဲ႔ အခုဆိုင္ေတြနဲ႔ေတာ့ မတူေတာ့ဘူး။ အခုဆိုင္ေတြက ေခတ္မီၿပီးေတာ့ သန္႔တယ္။ မ်က္ႏွာၾကတ္ေတြလည္း ျမင့္တယ္။ အိမ္သာေတြလည္း သန္႔တယ္။”

ေနာက္ပိုင္းသူ႔သားျပန္သြားေပမယ့္ သူတစ္ေယာက္တည္းပဲ အနည္းဆံုးေတာ့ တစ္ပတ္တစ္ႀကိမ္ဆက္ၿပီးသြားေဆာ့ေနတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါသြားေဆာ့ရင္ ငါးနာရီေလာက္ အခ်ိန္ျဖဳန္းၿပီးေဆာ့တတ္တယ္။ အဲဒီလိုေဆာ့ေနတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ သူ႔ရဲ႕မြန္းႀကပ္တဲ့ ေန႔စဥ္ဘဝရဲ႕ ဖိအားေတြကေန လြတ္ေျမာက္ေနတယ္လို႔ ခံစားလာရတယ္။
“အခ်ဳိ႕လူေတြဟာ ပက္ခ်င္ကိုစြဲသြားၿပီး ဘယ္လိုအေႁကြးေတြတင္သြားၿပီး ဘယ္လိုဘဝပ်က္သြားတယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေတြ လူတိုင္းၾကားဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါကတစ္ေထာင္မွာ တစ္ေယာက္ေလာက္ပါ။” သူမကေျပာတယ္။
“ကြ်န္မအတြက္ေတာ့ စိတ္ဖိစီးမႈေတြကေန ထြက္ေပါက္ပါပဲ။ ပက္ခ်င္ကိုစက္ေရွ႕မွာ ထိုင္ခ်လိုက္တာနဲ႔ ကြ်န္မစိတ္ထဲ မွာ အျခားအရာေတြ ဘာမွမရွိေတာ့ဘူး။ လံုးဝစိတ္က လြတ္လပ္ေပါ့ပါးသြားတယ္။ ကြ်န္မကိုယ္ကြ်န္မေမးတဲ့ဟာေတြကလြဲရင္ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အေျဖေတြေပးေနစရာမလိုေတာ့ဘူး။”

ေနာက္တစ္ေယာက္ေတာ့ တိုက်ဳိက အသက္ ၃၄ ႏွစ္ရွိ ယူကီဝါရွီဒါ ဆိုတဲ့ အမ်ဳိးသမီးပါ။ သူမက ဖက္ရွင္ပစၥည္းေတြေရာင္းတဲ့ လုပ္ငန္းမွာ အလုပ္လုပ္တယ္။ ပက္ခ်င္ကို ကစားလာတာ ၁၀ ႏွစ္ေလာက္ရွိၿပီလို႔ဆိုၿပီး ကံေကာင္းတဲ့ေန႔ဆို ယန္း ၁၃၀,၀၀၀ ေလာက္အထိ ေပါက္ဖူးတယ္။ သူမကလည္း မာဆာကီလိုပါပဲ။ ပက္ခ်င္ကို ကစားေနရင္ အိမ္ရဲ႕ စိတ္ညစ္စရာေတြကေန လြတ္ ေျမာက္ၿပီး စိတ္ထြက္ေပါက္ရေနတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပက္ခ်င္ကို ႀကိဳက္တဲ့ မိန္းမေတြပို၊ ပိုမ်ားလာေနတယ္။
“အခုဆိုရင္ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္အမ်ဳိးသမီးေတြလည္းကစားလာတာ ပိုေတြ႔လာရပါတယ္။ အလုပ္ႀကီးအကိုင္ႀကီးလုပ္ေနတဲ့ အမ်ဳိးသမီးေတြ၊ ရုံးဝန္ထမ္းအမ်ဳိးသမီးေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားလည္း အလုပ္ကအျပန္မွာဝင္ကစားေလ့ရွိၾကတယ္။”
ပက္ခ်င္ကို ကစားျခင္းတြင္ အမ်ဳိးသမီးႏွင့္ အမ်ဳိးသားတန္းတူကစားႏိုင္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း၊ ကစားၾကတဲ့ အသက္အရြယ္ကလည္း ၁၈ ႏွစ္ကေန အသက္ ၈၀ အထိ သက္တမ္းအပိုင္းအျခားမေရြးကစားလာၾကေၾကာင္း သူမက ဆက္လက္ေျပာပါတယ္။

ၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္ အီရီွဟာရာဟာ မတ္လ ၁၁ ရက္ေနာက္ပိုင္းျပႆနာေတြေၾကာင့္ ပက္ခ်င္ကိုလုပ္ငန္းေတြကို တိုက္ခိုက္ေျပာဆိုေန တာဟာ ဒီလုပ္ငန္းနဲ႔ မွီခိုေနရတဲ့ လူေတြအတြက္ ထည့္မစဥ္းစားဘူးလို႔ ဝါရွီဒါကေျပာပါတယ္။ အီရွီဟာရာက ပက္ခ်င္ကိုလုပ္ငန္း ေတြအေပၚအျမင္မၾကည္ေပမယ့္ ဂ်ပန္မွာကာဆီႏို ထြန္းကားေအာင္လုပ္ခ်င္တယ္လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ငလ်င္နဲ႔ ဆူနာမီျဖစ္သြားၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း တိုင္းျပည္စီးပြားေရးျပန္လည္နာလန္ထူႏိုင္ဖို႔အတြက္ သူမအေနနဲ႔ ပက္ခ်င္ကုိ ကစားတာ အရင္ကထက္ေတာင္ ပိုကစားေပးသင့္တဲ့တာဝန္ရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ သူမရဲ႕ေယာက်ၤားက ဂရပ္ဖစ္ ဒီဇိုင္းဆရာ တစ္ဦးျဖစ္ၿပီးေတာ့ ပက္ခ်င္ကို လုပ္ငန္းဆိုင္ရာမဂၢဇင္းအတြက္ ဒီဇိုင္းေတြမၾကာခဏ ဆြဲေပးရတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။

၂၀၁၁ ေမလ က ျပဳစုခဲ့တဲ့ အစိုးရစစ္တမ္းအရ ပက္ခ်င္ကိုဆုိင္ ၂၉၁ ဆိုင္ဟာ တစ္လကို အျမတ္ ယန္းေငြ ၇၄,၇၆၇ သန္း ရရွိၿပီးေတာ့ အခ်ိန္ျပည့္လုပ္သား ၃,၆၀၄ ေယာက္နဲ႔ အခ်ိန္ပိုင္းလုပ္သား ၃,၉၃၁ ေယာက္ကို အလုပ္ေပးထားႏိုင္တယ္ လို႔ ေလ့လာ ေတြ႔ရွိရပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခါ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္အတြင္းက ပက္ခ်င္ကို လုပ္ငန္းရဲ႕ တစ္ႏွစ္တာ ေရာင္းအားက အေမရိကန္ေဒၚလာ ၃၀၀ ဘီလီယံ ေလာက္ရွိၿပီးေတာ့ အဲဒီႏွစ္အတြင္းက ကားလုပ္ငန္းက ေရာင္းအားရဲ႕ ႏွစ္ဆနီးပါးျဖစ္တယ္လို႔ အစိုးရက တြက္ခ်က္ခဲ့ပါတယ္။

ဂ်ပန္မီးရထားလုပ္ငန္းရဲ႕ သုေတသီတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ အသက္ ၄၆ ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္တဲ့ ကိုအူတာဟာ တိုက်ဳိမွာေနထုိင္ပါတယ္။ သူက အစည္းအေဝးေတြတက္ရတဲ့ အခ်ိန္မ်ဳိးမွာ အစည္းအေဝးတစ္ခုနဲ႔ တစ္ခုၾကားေစာင့္ေနရတဲ့ အခ်ိန္ကို ျဖဳန္းဖို႔ တစ္လ တစ္ႀကိမ္ ေလာက္ေတာ့ ပက္ခ်င္ကို ကစားတတ္ပါတယ္။

ဒီလို ကစားတဲ့ အတြက္ သူ မရွက္ပါဘူးလို႔ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေကာလဟလတစ္ခုထြက္လာတာက ေျမာက္ကိုရီးယားက ဒီလုပ္ငန္းမွာ ဝင္ေရာက္ရင္းႏွီးၿမွဳပ္ႏွံလုပ္ကိုင္ေနၿပီး ရရွိလာတဲ့ အက်ဳိးအျမတ္ေတြကို သဲ့ယူေနတယ္လို႔ ထြက္ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။
“ဒါေၾကာင့္ ျပည္သူပိုင္လုပ္ငန္းေတြ၊ အစိုးရကိုယ္တုိင္လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ ျမင္းပြဲေတြနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္ရင္ ဒါဟာ မသမာတဲ့ လုပ္ငန္းတစ္ခုလို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ” လုိ႔ သူကရွင္းျပပါတယ္။

ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ရထားအစိတ္အပိုင္းထုတ္လုပ္ေရးကုမၸဏီတစ္ခုရဲ႕ အမႈေဆာင္အရာရွိခ်ဳပ္ျဖစ္တဲ့ အသက္ ၄၈ ႏွစ္ရွိ တိုရွီဟီရိုရွီဘာတာျဖစ္ပါတယ္။ သူက မိသားစုနဲ႔အတူ တိုက်ဳိ ယာမာဂူခ်ီရပ္ကြက္မွာေနတယ္။ သူက တိုက်ဳိၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္ ေျပာခဲ့တဲ့ စကားနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ “အီရွီဟာရေျပာတာက ႏိုင္ငံေရးရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ သူ႔ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္အယူအဆအရေျပာခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပက္ခ်င္ကိုလုပ္ငန္းမွာ ၉၀%က ကိုရီးယားပိုင္ေတြျဖစ္ၿပီးေတာ့ အျမတ္အစြန္းကလည္း ကိုရီးယားကိုပဲသြားတယ္။ သူမုန္းတဲ့ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ပက္ခ်င္ကိုအေပၚမွာ ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ တုိက္ခိုက္ေျပာဆိုခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။” လို႔ေျပာသြား ပါတယ္။

ရွီဘာတာကိုယ္တုိင္လည္း ပက္ခ်င္ကို ကို ၁၉ ႏွစ္သားကတည္းက ကစားခဲ့တာပါ။ ဒီလုပ္ငန္းအေပၚ သူက မေကာင္းဘူးလို႔ မျမင္ပါဘူး။
“မေကာင္းတဲ့ လုပ္ငန္းမွန္ရင္ ဟုိးအေစာႀကီးကတည္းက ေခတ္ကုန္သြားတာ ၾကာၿပီေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ေပ်ာက္ကြယ္မသြား ဘဲ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားစြာရွိေနတယ္ ဆိုတာက တစ္ခုခုေတာ့ ေကာင္းတာရွိပါလိမ့္မယ္။”

ၿပီးေတာ့ အျခားႏိုင္ငံေတြမွာဆိုရင္ေတာ့ ကာစီႏိုနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္တူတဲ့ ပက္ခ်က္ကိုကစားျခင္းဟာ အလုပ္အကိုင္မရွိေတာ့ဘဲ ဘဝရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ေတြကို ပ်င္းရိၿငီးေငြ႕ဖြယ္ျဖတ္သန္းေနရတဲ့ ပင္စင္စား သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြအတြက္ စိတ္အပန္းေျဖရာ တစ္ခုလည္း ျဖစ္တယ္လို႔ သူက ေျပာပါတယ္။

ဝါရွီဒါကလည္း ပက္ခ်င္ကိုကစားျခင္းေၾကာင့္ စိတ္ထြက္ေပါက္တစ္ခုရေစတယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။
“လံုးဝကို စိတ္ဖိစီးမႈေတြေျပေပ်ာက္ေစပါတယ္။ ကြ်န္မ ပက္ခ်င္ကို ကစားေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ အျခားကိစၥေတြဘာမွ စဥ္းစား ေနရတာေတြ မရွိေတာ့ဘူး။”

လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေတြအတြင္းမွာ သူမသတိထားမိတာတစ္ခုက အလုပ္ေတြအရမ္းမ်ားၿပီး စိတ္ဖိစီးမႈေတြမ်ားတဲ့ အခါ ပက္ခ်င္ကို သြားကစားတာ ပိုမ်ားတယ္ လို႔ဆိုတယ္။
ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဒီလိုရလဒ္မ်ဳိးေတြရွိၿပီး၊ စီးပြားေရးအရလည္း အႀကီးအက်ယ္ေအာင္ျမင္တဲ့လုပ္ငန္းျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံတစ္ဝွမ္း အမ်ားဆံုးကစားၾကတဲ့ ေလာင္းကစားနည္းျဖစ္ေပမယ့္ ဂ်ပန္အမ်ားစုကေတာ့ ပက္ခ်င္ကိုလုပ္ငန္းကို ဂ်ပန္႔ရိုးရာ တစ္ခုအျဖစ္ေတာ့ လက္မခံလိုၾကပါဘူး။ အဲဒီလိုေျပာမယ္ဆိုရင္ ေလွာင္ရယ္ၿပီး ႏွာေခါင္းရွဳံ႕ၾကပါလိမ့္မယ္။

“ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ေတာ့ ပက္ခ်င္ကိုလုပ္ငန္းေတြလည္ပတ္ေနတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကြ်န္ေတာ့္မွာ စိတ္မေကာင္း စရာမရွိပါဘူး။ အဲဒီလုပ္ငန္းနဲ႔ မွီခိုလုပ္ကိုင္ေနတဲ့လူေတြအားလံုးကို ဖယ္ရွားပစ္လိုက္မယ္ဆိုရင္လည္း ကြ်န္မဝမ္းမနည္းပါဘူး။ ၿပီးေတာ့ ဒါဟာ ဂ်ပန္ယဥ္ေက်းမႈရဲ႕ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းျဖစ္တယ္ လို႔လည္း ကြ်န္မဘယ္တုန္းကမွ မထင္ပါဘူး” လို႔ ဝါရွီဒါ ကေျပာပါတယ္။
“ထူးထူးဆန္းဆန္းတစ္ခုပါပဲ။ အတန္းလိုက္တန္းစီၿပီးခ်ထားတဲ့ ထူးဆန္းတဲ့ စက္တစ္မ်ဳိးပါပဲ။ ဒါေတြအားလံုး မရွိေတာ့ဘူး ဆိုလည္းကြ်န္မ ဘာမွခံစားရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။”

ကေနဒါဖြား ဂ်ပန္လူမ်ဳိးအယ္ဒီတာ အူလာရာ နာကာဂါဝါ ၏ ေဆာင္းပါးကို ဆီေလွ်ာ္စြာျပန္ဆုိသည္။
Source: CNNGo

အျပည့္အစံုသို႔ »